Legislacja

Nadzwyczaj obszerne wyjaśnienie w sprawie parkowania pojazdów z art. 130a

15 lipca 2014

ae17865e183b4f0472e5b65932c2b938d57ba996

(498-22 fot. jola michasiewicz)

Posłanka Beata Bublewicz, złożyła interpelację (nr 26202) w sprawie płatności za holowane i parkowane pojazdy, o których mowa w art. 130a ustawy Prawo o ruchu drogowym. Podniosła kwestie kosztów związanych z pojazdami porzuconymi i nieodebranymi przez właścicieli w latach 2002-2010; kredytowania Skarbu Państwa lub powiatu przez przedsiębiorców zajmujących się usuwaniem pojazdów, a przede wszystkim nieczytelne i uznaniowe przyznawanie wynagrodzenia wspomnianym podmiotom oraz przewlekłość postępowania oraz kwestię uchylania się przez starostów w latach 2010-2014 od obowiązku ponoszenia kosztów związanych z usuwaniem pojazdów (art. 130a oraz uszkodzone, powypadkowe. Piotr Stańczyk, sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych nadzwyczaj obszernie (17 stron) odpowiedział na interpelację posłanki. W konkluzji informuje,że mając na uwadze fakt, iż stosowanie przepisów art. 130a Prawa o ruchu drogowym oraz przepisów ustawy nowelizującej powoduje w praktyce istotne wątpliwości, w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych trwają analizy dotyczące potrzeby dokonania nowelizacji Prawa o ruchu drogowym oraz ustawy nowelizującej mającej na celu doprecyzowanie przepisów określających tryb przyznawania jednostkom usuwającym pojazdy i prowadzącym parkingi strzeżone kosztów usuwania i przechowywania pojazdów, w stosunku do których przewidziany na ich odebranie termin 6 miesięcy (liczony od dnia usunięcia pojazdu z drogi) upłynął przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej (dotyczy to zwłaszcza tych pojazdów, w przypadku których wskazany 6-miesięczny termin upłynął przed dniem 11 czerwca 2009 r., tj. przed wejściem w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 czerwca 2008 r.).

 

Interpelacja (nr 26202) do ministra finansów

w sprawie płatności za holowane i parkowane pojazdy, o których mowa w art. 130a ustawy Prawo o ruchu drogowym

Szanowny Panie Ministrze! Do mojego biura poselskiego zwróciła się grupa przedsiębiorców z Warmii i Mazur z problemem dotyczącym płatności za holowane i parkowane pojazdy, o których mowa w art. 130a ustawy Prawo o ruchu drogowym. Zdaniem przedsiębiorców do pilnego rozważenia i poprawy są następujące kwestie:

1.Ponoszenie kosztów związanych z pojazdami porzuconymi i nieodebranymi przez właścicieli w latach 2002-2010.

2.Kredytowanie Skarbu Państwa lub powiatu przez przedsiębiorców zajmujących się usuwaniem pojazdów, a przede wszystkim nieczytelne i uznaniowe przyznawanie wynagrodzenia wspomnianym podmiotom oraz przewlekłość postępowania.

3.Uchylanie się przez starostów w latach 2010-2014 od obowiązku ponoszenia kosztów związanych z usuwaniem pojazdów (art. 130a oraz uszkodzone, powypadkowe). Przedsiębiorcy argumentują, że:

Ad 1. Art. 130a Prawa o ruchu drogowym wskazuje przypadki usuwania z dróg pojazdów uszkodzonych lub powypadkowych stwarzających zagrożenie dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Przepis ten, choć wielokrotnie nowelizowany, od 2002 r. nie reguluje jednoznacznie kwestii zapłaty za usuwanie i przechowywanie pojazdów powypadkowych lub uszkodzonych, których właściciele nie odebrali, uznając, że państwo usuwając te pojazdy z drogi rozwiązało ich własny dylemat, co zrobić z niesprawnym starym samochodem. Dlatego też na parkingach depozytowych znacząca liczba pojazdów zalega od wielu lat. Przedsiębiorcy twierdzą, że ponosząc skutki finansowe usunięcia i przechowywania tych pojazdów, kredytują Skarb Państwa, jednocześnie zadłużają się i zamiast inwestować w nowy sprzęt by poprawiać jakość świadczonych usług, ponoszą dodatkowe koszty biurokratycznej walki z organami skarbowymi lub samorządowymi.

Ad 2. Zdaniem przedsiębiorców do 2010 r. nie było możliwości dochodzenia należności za usuwanie i przechowywanie pojazdów, gdyż sądowa droga została zamknięta. Dopiero w orzeczeniu z listopada 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie rozstrzygnął, że jedyną drogą ubiegania się o zwrot kosztów i wynagrodzenie za przechowywanie jest droga administracyjna (sygn. akt I OSP 1/10). Niestety, droga administracyjna jest wyjątkowo czasochłonna i w niektórych przypadkach zajęła nawet kilka lat. Podstawą wydawanych rozstrzygnięć (postanowień) administracyjnych jest art. 102 ustawy o postępowaniu administracyjnym w egzekucji. Należy podkreślić, że przepis ten jest dowolnie interpretowany prawdopodobnie ze względu na fakt, że został stworzony w latach 60-tych, w innych realiach systemowych i obecnie jest już nieadekwatny do specyfiki usuwania pojazdów uszkodzonych lub powypadkowych stwarzających zagrożenie dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Efektem takiego stanu rzeczy jest brak zapłaty za stare samochody.

Ad 3. Od 4 października 2010 r. nastąpiła zmiana właściwości podmiotu odpowiedzialnego za rozliczenie kosztów z tytułu usuwania pojazdów nieodebranych. Organem właściwym są starostowie. Jednakże starostowie, zdaniem przedsiębiorców, uchylają się od zapłaty za pojazdy nieodebrane przez właścicieli, a czasami nawet te odebrane. Dodatkowo wskazać należy, że starostwie uzyskali możliwość ściągnięcia opłat za usunięcie pojazdów od właścicieli. Są to wysokie stawki nazywane stawkami sankcyjnymi, choć nie przyznano im statusu opłat publicznych czy podatku. Opłaty te ściągają, pomimo że usuwaniem i przechowywaniem pojazdów nadal zajmują się przedsiębiorcy pomocy drogowej, a za pojazd zezłomowany, który przeszedł na rzecz powiatu, starosta otrzymuje dofinansowanie z WUOŚ za recykling. Zdaniem przedsiębiorców problem rozliczenia zaszłości finansowych za stare nieodebrane pojazdy od 2002 r. do dzisiaj wymaga szybkiego i natychmiastowego rozwiązania.

Biorąc powyższe pod uwagę, zwracam się do Pana Ministra z pytaniem: W jaki sposób Ministerstwo Finansów zamierza rozwiązać problem czytelnego i sprawnego rozliczania kosztów usuwania i przechowywania nieodebranych pojazdów przedstawiony przez przedsiębiorców świadczących usługi w zakresie

pomocy drogowej?

Z wyrazami szacunku

Poseł Beata Bublewicz

Warszawa, dnia 30 kwietnia 2014 r.

 

ODPOWIEDŹ:

Szanowna Pani Marszałek! W nawiązaniu do pisma z dnia 7 maja 2014 r. (sygn. SPS-023-26202/14) dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP pani Beaty Bublewicz w sprawie płatności za holowane i parkowane pojazdy, o których mowa w art. 130a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm.) przekazanej zgodnie z właściwością przez ministra finansów uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

Na wstępie należy wskazać, że problematyka usuwania pojazdów z drogi uregulowana została w przepisach art. 50a oraz art. 130a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm.). W art. 130a ust. 1 Prawa o ruchu drogowym uregulowano przypadki obligatoryjnego usuwania pojazdów z drogi na koszt ich właścicieli, natomiast art. 130a ust. 2 Prawa o ruchu drogowym reguluje przypadki fakultatywnego usuwania pojazdów z drogi na koszt właścicieli, jeżeli nie ma możliwości zabezpieczenia pojazdu w inny sposób.

(...)

Przedstawiając powyższe, uprzejmie informuję, że aktualnie obowiązujące przepisy pozwalają przyjąć, iż obowiązek przyznania oraz wypłaty jednostkom usuwającym pojazdy oraz prowadzącym parkingi strzeżone wynagrodzenia z tytułu usuwania pojazdów z drogi i przechowywania usuniętych z drogi pojazdów spoczywa:

- w przypadku pojazdów usuniętych z drogi przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej (tj. przed dniem 4 września 2010 r.), w odniesieniu do których przewidziany na odebranie pojazdu termin 6 miesięcy od dnia usunięcia pojazdu z drogi upłynął przed dniem 11 czerwca 2009 r. (tj. dniem utraty mocy obowiązującej przez przepisy uznane za niekonstytucyjne na podstawie wyroku TK z dnia 3 czerwca 2008 r.), na staroście działającym w imieniu powiatu;

- w przypadku pojazdów usuniętych z drogi przed dniem 4 września 2010 r., w odniesieniu do których przewidziany na odebranie pojazdu termin 6 miesięcy od dnia usunięcia pojazdu z drogi upłynął w okresie od dnia 11 czerwca 2009 r. do dnia 4 września 2010 r.:

a) w zakresie kosztów przechowywania pojazdów powstałych przed upływem 6 miesięcy od dnia usunięcia pojazdów z drogi, a także powstałych po dniu 4 września 2010 r. na staroście działającym w imieniu powiatu,

b) w zakresie kosztów przechowywania pojazdów od dnia upływu terminu 6 miesięcy od dnia usunięcia pojazdu z drogi do dnia 4 września 2010 r. na Skarbie Państwa, w imieniu którego działa właściwy miejscowo naczelnik urzędu skarbowego;

- w przypadku pojazdów usuniętych z drogi przed dniem 4 września 2010 r., w odniesieniu do których przewidziany na odebranie pojazdu termin 6 miesięcy od dnia usunięcia pojazdu z drogi upłynął po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej, na staroście działającym w imieniu powiatu (podkreślić należy zarazem, że jeżeli w danym powiecie przed wejściem w życie ustawy nowelizującej po wyznaczeniu jednostki usuwającej pojazdy lub prowadzącej parkingi strzeżone starosta nie zawarł umowy z daną jednostką, to dochodzenie wynagrodzenia może nastąpić wyłącznie w trybie przepisów u.p.e.a.);

- w przypadku pojazdów usuniętych z drogi po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej na staroście działającym w imieniu powiatu; obowiązek wypłaty wynagrodzenia wynika w takim przypadku z umowy zawartej z podmiotem wybranym w trybie zamówień publicznych do wykonywania usług w postaci usuwania pojazdów z drogi lub prowadzenia parkingu strzeżonego, a zatem roszczenia z tego tytułu mogą być dochodzone na drodze cywilnoprawnej.

Niezależnie od powyższego uprzejmie informuję, że mając na uwadze fakt, iż stosowanie przepisów art. 130a Prawa o ruchu drogowym oraz przepisów ustawy nowelizującej powoduje w praktyce istotne wątpliwości, w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych trwają analizy dotyczące potrzeby dokonania nowelizacji Prawa o ruchu drogowym oraz ustawy nowelizującej mającej na celu doprecyzowanie przepisów określających tryb przyznawania jednostkom usuwającym pojazdy i prowadzącym parkingi strzeżone kosztów usuwania i przechowywania pojazdów, w stosunku do których przewidziany na ich odebranie termin 6 miesięcy (liczony od dnia usunięcia pojazdu z drogi) upłynął przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej (dotyczy to zwłaszcza tych pojazdów, w przypadku których wskazany 6-miesięczny termin upłynął przed dniem 11 czerwca 2009 r., tj. przed wejściem w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 czerwca 2008 r.).

Z poważaniem