(Fot.: PD@N 344-1)
Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych ogłosiło lata 2011-2020 Dekadą działań na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego (Decade of Action for Road Safety). Jej celem będzie ustabilizowanie, a następnie zmniejszenie liczby śmiertelnych wypadków na drogach w skali globalnej poprzez intensyfikację działań prowadzonych na szczeblu krajowym, regionalnym i globalnym. Liczba rannych sięga, według różnych szacunków, od 20 do 50 milionów w skali roku i w wielu przypadkach oznacza trwałą utratę sprawności. Konsekwencje wypadków drogowych mają szeroki zasięg społeczny i ekonomiczny, który wpływa niekorzystnie na zdolność państw do zrównoważonego rozwoju.
3 marca 2010 r. odbyła się debata Zgromadzenia ONZ na temat światowego kryzysu bezpieczeństwa ruchu drogowego. Przyjęto rezolucję na temat poprawy światowego bezpieczeństwa drogowego. Polska znalazła się w gronie sponsorów rezolucji. Narody Zjednoczone za swój obowiązek uznały zmniejszenie liczby zabitych i rannych w wypadkach drogowych. Zgromadzenie Ogólne zobowiązało Światową Organizację Zdrowia i Komisje Regionalne ONZ do opracowania dziesięcioletniego Planu Działań Dekady (Plan of Action of the Decade), który zawierać będzie wytyczne pomocne w realizacji przyjętych przez ONZ celów. Zgromadzenie Ogólne wezwało Państwa Członkowskie do dalszego podejmowania wysiłków na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego, w tym przede wszystkim eliminowania głównych czynników ryzyka, takich jak:
- niestosowanie pasów bezpieczeństwa i fotelików dla dzieci,
- nieużywanie kasków ochronnych,
- jazda pod wpływem alkoholu lub środków odurzających,
- brak dostosowania prędkości i jazda z niedozwoloną prędkością,
- czynniki rozpraszające uwagę kierowcy, np. pisanie i odbieranie sms-ów czy rozmawianie przez telefon, a także
- brak odpowiedniej infrastruktury drogowej.
Państwa Członkowskie dążyć powinny do:
- wzmocnienia systemu zarządzania bezpieczeństwem ruchu drogowego,
- zwrócenia szczególnej uwagi na sytuację niechronionych użytkowników dróg (pieszych, rowerzystów, motocyklistów) oraz użytkowników publicznych środków transportu,
- poprawy opieki powypadkowej nad ofiarami wypadków drogowych (w tym także rehabilitacji osób niepełnosprawnych)
- ulepszenia infrastruktury drogowej,
- zwiększenia bezpieczeństwa pojazdów,
- zmiany zachowań użytkowników drogi,
- edukacji w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego.
W rezolucji nakreślona została także potrzeba dalszego zacieśniania współpracy międzynarodowej i wymiany wiedzy na temat brd. Poprawa stanu obecnego, określanego jako kryzys bezpieczeństwa ruchu drogowego w skali globalnej, możliwy jest tylko poprzez współpracę międzysektorową i partnerskie działanie wszystkich, których kryzys ten dotyczy – zarówno w sektorze prywatnym, jak i publicznym, przy zaangażowaniu społeczeństwa obywatelskiego. Rządy Państw Członkowskich mają pełnić wiodącą rolę we wdrażaniu działań brd, przy jednoczesnym sprzyjaniu wysiłkom podejmowanym przez środowiska akademickie, stowarzyszenia zawodowe, organizacje pozarządowe i społeczeństwo obywatelskie, organizacje zrzeszające ofiary wypadków drogowych, organizacje młodzieżowe, media, organizacje międzynarodowe, banki rozwoju i instytucje finansujące, fundacje, stowarzyszenia zawodowe oraz spółki sektora prywatnego.
