(Fot.: PD@N 430-22)
Jak informowaliśmy wcześniej poseł John Abraham Godson (fot.) złożył interpelację nr 5328 w sprawie ustawienia znaków drogowych: znaku B-25 oraz B-26. Dzisiaj publikujemy tekst odpowiedzi jakiej w imieniu ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej udzielił sekretarz stanu Tadeusz Jarmuziewicz. Minister przede wszystkim podkreślił i przypomniał, iż kierujący pojazdem podczas wykonywania manewru wyprzedzania jest zobowiązany zachować szczególną ostrożność. Kierujący pojazdem, realizując manewr wyprzedzania, powinien posiadać absolutną pewność, że zarówno organizacja ruchu, jak również inne czynniki mające wpływ na ruch drogowy pozwalają mu na bezpieczne wykonanie tego manewru. Odpowiadający przywołał rozporządzenia wykonawcze do ustawy - Prawo o ruchu drogowym dotyczące znaków drogowych oraz drugie dotyczące ich sytuowania - resort uznał Mając na uwadze powyższe przepisy, które umożliwiają organom zarządzającym ruchem weryfikację rozwiązań technicznych przyjętych w organizacji ruchu, nie wydaje się celowym wprowadzanie poprawek w przepisach ustawy Prawo o ruchu drogowym.
(Fot.: PD@N 436-9-10)
Szanowna Pani Marszałek! Odpowiadając na interpelację pana posła Johna Abrahama Godsona przysłaną przy piśmie (nr SPS-023-5328/12) z dnia 31 maja 2012 r., w sprawie umieszczania w organizacji ruchu znaków drogowych B-25: zakaz wyprzedzania oraz B-26: zakaz wyprzedzania przez samochody ciężarowe, uprzejmie wyjaśniam iż kwestię wyprzedzania oraz przywołanego zakazu regulują przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm.) i aktów wykonawczych do tej ustawy. Zgodnie z przepisami art. 24 przywołanej wyżej ustawy Prawo o ruchu drogowym kierujący pojazdem podczas wykonywania manewru wyprzedzania jest zobowiązany zachować szczególną ostrożność. Kierujący pojazdem, realizując manewr wyprzedzania, powinien posiadać absolutną pewność, że zarówno organizacja ruchu, jak również inne czynniki mające wpływ na ruch drogowy pozwalają mu na bezpieczne wykonanie tego manewru.
Odnosząc się do wskazanego w interpelacji problemu niewystarczającego oznakowania drogi znakiem B-25 lub B-26, uprzejmie wskazuję, że wymagania techniczne dla znaków drogowych pionowych oraz zasady ich umieszczania na drogach określają przepisy rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz. U. Nr 220, poz. 2181, z późn. zm.).
Zgodnie z zasadami określonymi przepisami pkt 1.5.1. załącznika nr l do przywołanego wyżej rozporządzenia z dnia 3 lipca 2003 r. znaki umieszcza się:
1. Po prawej stronie jezdni lub nad jezdnią, jeżeli dotyczą jadących wszystkimi pasami ruchu,
2. Nad poszczególnymi pasami ruchu, jeżeli dotyczą jadących tylko tymi pasami ruchu,
3. Po lewej stronie jezdni:
a. samodzielnie, jeżeli dopuszczają to przepisy rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych,
b. jako powtórzenie znaków umieszczonych po prawej stronie na drogach dwujezdniowych, których jezdnie posiadają więcej niż jeden pas ruchu, przy czym jako obowiązkowe dotyczy to znaków kategorii A, B (z wyjątkiem znaków B-35 do B-38), G oraz znaków D-6, D-6a, D-6b,
c. na drodze jednokierunkowej, przy czym jako obowiązkowe dotyczy to znaków D-6, D-6a, D-6b oraz znaków kategorii G,
5. na jezdni, jeżeli droga jest zamknięta dla ruchu lub ruch na niej jest ograniczony;
6. na wysepkach w obrębie skrzyżowań, jeżeli znak nakazu wskazuje obowiązek jazdy w określonym kierunku.
Jeżeli znak po lewej stronie jezdni jest powtórzeniem znaku umieszczonego po prawej stronie, to powinien znajdować się w tym samym przekroju poprzecznym drogi, chyba że warunki lokalne to uniemożliwiają lub przepisy załącznika stanowią inaczej.
Decyzję o sposobie umieszczenia na drodze znaków drogowych pionowych, poziomych, sygnalizacji świetlnej oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego mających wpływ na ruch drogowy podejmuje organ zarządzający ruchem właściwy dla danej drogi. Organ ten, w myśl przepisów § 6 ust. l rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. Nr 177, poz. 1729), zatwierdza organizację ruchu na podstawie złożonego projektu.
Należy mieć na względzie fakt, iż właściwą organizację ruchu stanowi wiele elementów mających bezpośredni wpływ na ruch drogowy, w tym m.in. geometria drogi i odpowiednio dobrany zakres dostępu do niej, sposób umieszczania znaków pionowych, poziomych, sygnalizatorów i urządzeń bezpieczeństwa oraz zasady działania sygnalizacji, znaków świetlnych, znaków o zmiennej treści. Adekwatne dostosowanie tych elementów do potrzeb uczestników ruchu drogowego w głównej mierze zależy od właściwego organu zarządzającego ruchem.
Organy zarządzające ruchem określa art. 10 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm.), zgodnie z którym:
- generalny dyrektor dróg krajowych i autostrad (GDDKiA) zarządza ruchem na drogach krajowych,
- marszałek województwa zarządza ruchem na drogach wojewódzkich,
- starosta zarządza ruchem na drogach powiatowych i gminnych.
Kompetencje wymienionych organów (GDDKiA, marszałka województwa oraz starosty) nie obejmują zarządzania ruchem na drogach publicznych położonych w miastach na prawach powiatu. Natomiast organem zarządzającym ruchem na drogach publicznych położonych w miastach na prawach powiatu, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych – na podstawie przywołanych wyżej przepisów - jest prezydent miasta.
Zarządzanie ruchem na drogach wewnętrznych, w tym w strefie ruchu i strefie zamieszkania, należy do podmiotu zarządzającego tymi drogami. Odpowiadając na pierwsze i drugie pytanie postawione w interpelacji pana posła Johna Abrahama Godsona, uprzejmie informuję, iż przywołane wyżej przepisy dają właściwym organom zarządzającym ruchem na drogach szerokie kompetencje w zakresie zarządzania ruchem.
Wobec powyższego należy podkreślić, że jeżeli istnieje uzasadniona potrzeba zmiany organizacji ruchu w podnoszonym przez pana posła aspekcie (umieszczenie na drodze znaku B-25 lub B-26), to stosowny wniosek należy przedłożyć wskazanemu powyżej właściwemu organowi zarządzającemu ruchem, wskazując m.in. propozycje zmian i ich uzasadnienie. Organ ten zgodnie z przepisami § 3 ust. l pkt l wymienionego wyżej rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. rozpatruje m.in. wnioski dotyczące zmian organizacji ruchu.
Odnosząc się do trzeciego pytania pana posła Johna Abrahama Godsona, uprzejmie wyjaśniam, iż w celu utrzymania odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa ruchu drogowego w zatwierdzonej organizacji ruchu, jak i wyeliminowaniu istniejących uchybień organ zarządzający ruchem prowadzi kontrolę prawidłowości zastosowania, wykonania, funkcjonowania i utrzymania wszystkich znaków drogowych, urządzeń sygnalizacji świetlnej, urządzeń sygnalizacji dźwiękowej oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego umieszczonych na drogach jemu podległych na podstawie obowiązku określonego w przepisach § 12 przywołanego wyżej rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 23 września 2003 r.
Mając na uwadze powyższe przepisy, które umożliwiają organom zarządzającym ruchem weryfikację rozwiązań technicznych przyjętych w organizacji ruchu, nie wydaje się celowym wprowadzanie poprawek w przepisach ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Z poważaniem
