Postulowane są też zmiany związane ze stosowaniem znaku informacyjnego D-40 "Strefa zamieszkania" – przypomina “Gazeta Wyborcza”. Dlaczego? Ta popularna wizualizacja (na dużej niebieskiej tablicy widnieją: idący pieszy, chłopiec z piłką, samochód i dom) czasami bywa, niestety, myląca i powoduje groźne sytuacje. Na przykład: kierowca wjeżdża w taką strefę, widząc ten znak, musi ustąpić pierwszeństwa pieszemu. Tymczasem pieszy częstokroć nie wie, że znajduje się w takiej strefie, nie widzi tablicy, nie wie, że ma pierwszeństwo. A widząc nadjeżdżający pojazd, jako strona potencjalnie słabsza, stara się go przepuścić. Kierowca, zobowiązany znakiem do ustąpienia pierwszeństwa, widząc pieszego, hamuje, aby go przepuścić. Pat. Po chwili ruszają obaj! Póki stosowanie znaku "D-40" nie zostanie doprecyzowane, zachowajmy w strefach zamieszkania szczególną ostrożność zarówno jako kierowcy, jak i piesi.
Zgodnie z art. 2 ustawy z 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 108, poz. 908 z późn. zmianami) "strefa zamieszkania" jest to obszar obejmujący drogi publiczne lub inne drogi, na którym obowiązują szczególne zasady ruchu drogowego, a wjazdy i wyjazdy oznaczone są odpowiednimi znakami drogowymi. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31.07.2002r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz. U. Nr 170, poz. 1393), określa w § 58 definicję znaku D-40 "strefa zamieszkania". Z przepisu tego wynika m.in., że umieszczone w tej strefie urządzenia i rozwiązania wymuszające powolną jazdę (np. progi zwalniające) mogą nie być oznakowane znakami ostrzegawczymi. Szczególne zasady ruchu drogowego, o których mowa w definicji "strefy zamieszkania", to m.in.: prawo pieszego do korzystania z całej szerokości drogi i pierwszeństwo przed pojazdami; możliwość korzystania z drogi przez dziecko w wieku do 7 lat, bez opieki osoby starszej; prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów w strefie zamieszkania wynosi 20 km/h; zakaz postoju w strefie zamieszkania w innym miejscu niż wyznaczone w tym celu.
(193-2)
Na jednej z dróg gminnych wprowadzono odpowiednimi znakami strefę zamieszkania - podnosząc w niej prędkość do 40 km/h! Okazało się, że autorami pomysłu są miejscowi radni. Stwierdzili oni wysoki stopień zagrożenia bezpieczeństwa pieszych, któremu należy przeciwdziałać wszelkimi dostępnymi środkami. Ponieważ słyszeli, iż dla ochrony ruchu pieszego wprowadza się specjalne strefy oznakowane tablicami (D-40, D-41) uznali ten sposób za najlepszy na zapewnienie bezpieczeństwa. Dla pewności postanowiono równocześnie wprowadzić ograniczenie prędkości do 40 km/h oraz wyznaczyć przejścia oznakowane znakami pionowymi i poziomymi ! Tu kończyła się wiedza pomysłodawców. Trzeba było widzieć bezgraniczne zdumienie tych "fachowców" na wieść o specjalnych zasadach ruchu panujących w strefie zamieszkania. Pytanie o wyznaczenie i oznakowanie miejsc do parkowania - przynajmniej obok sklepów znajdujących się wewnątrz tak wyznaczonej strefy - uznano za co najmniej niestosowne... Autor: Bronisław Szafarczyk
