Przegląd prasy

Transport drogowy z licencją wspólnotową

30 października 2006

W Unii Europejskiej wykonywanie transportu drogowego rzeczy jest możliwe na podstawie licencji wspólnotowej – komentuje “Rzeczpospolita”. Przewoźnik, np. z Niemiec czy Hiszpanii, który chce świadczyć usługi transportu drogowego rzeczy do Polski bądź innego państwa członkowskiego Unii, musi uzyskać stosowną licencję wspólnotową w państwie, w którym prowadzi działalność. To samo dotyczy polskiego przewoźnika. Kwestie te reguluje rozporządzenie Rady (EWG) nr 881/92 z 26 marca 1992 r. noszące tytuł "w sprawie dostępu do rynku drogowych przewozów rzeczy we Wspólnocie, na lub z terytorium państwa członkowskiego lub w tranzycie przez jedno lub więcej państw członkowskich". Przez transport międzynarodowy rozumie się m.in. przejazd pojazdu, gdy miejsca wyjazdu i przyjazdu znajdują się w dwóch różnych państwach Unii, z tranzytem przez jedno lub więcej państw Unii lub państw trzecich albo bez takiego tranzytu. Jeśli przewóz wykonywany jest pojazdem samochodowym zarejestrowanym w państwie właściwym ze względu na siedzibę przedsiębiorstwa transportowego (np. Niemcy) między miejscowościami położonymi na terytorium Polski, to od danego przedsiębiorcy wymaga się w Polsce uzyskania zezwolenia; wydaje je minister transportu. Pod warunkiem jednak dołączenia do wniosku o zezwolenie co najmniej dwóch pozytywnych opinii polskich organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszających przewoźników drogowych (art. 29 ustawy o transporcie drogowym). Przewoźnik zajmujący się zawodowo drogowym przewozem rzeczy, posiadający stosowną licencję wspólnotową, jest uprawniony do wykonywania czasowego zarobkowego drogowego transportu rzeczy w innym państwie Unii, bez konieczności posiadania siedziby przedsiębiorstwa na jego terytorium. Ponadto w państwie Unii w którym ma swoją siedzibę, ma prawo prowadzić zgodnie z wewnętrznymi przepisami tego państwa zarobkowy transport drogowy rzeczy. Ma tu zastosowanie rozporządzenie Rady (EWG) nr 3118/93 z 25 października 1993 r. ustanawiające warunki wykonywania w państwie członkowskim usług krajowego transportu drogowego rzeczy przez przewoźników niemających siedziby w tym państwie. Przez trzy lata od wejścia Polski do Unii transport drogowy rzeczy podlega przepisom ochronnym (załącznik XII traktatu o przystąpieniu Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej w art. 8 "Transport" pkt 2 stanowi, iż rozporządzenie 3118/93 zostało zmienione przez rozporządzenie (WE) nr 484/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z 1 marca 2002 r.). Dlatego do końca 2007 r. przewoźnicy mający swoją siedzibę w Polsce są wyłączeni ze świadczenia tych usług w innych państwach członkowskich, a przewoźnicy mający swoją siedzibę w innych państwach członkowskich Unii są wyłączeni z ich świadczenia w Polsce. Jednak państwa Unii mogą regulować dostęp do krajowego transportu drogowego rzeczy poprzez stopniową wymianę zezwoleń kabotażowych na podstawie porozumień dwustronnych (art. 8 "Transport" pkt 2 lit. d załącznika XII).