Kontynuując rozmowy z dyrektorami i pracownikami wojewódzkich ośrodków ruchu drogowego, dzisiaj prośbę o rozmowę zaadresowaliśmy do Mirosława Szadkowskiego, dyrektora WORD w Radomiu. Zachęcamy do lektury.
(Fot.: PD@N 432-20)
^ Mirosław Szadkowski, dyrektor WORD w Radomiu
Pytanie: Jest pan dyrektorem Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Radomiu od lipca 1999 r., czyli już prawie trzynaście lat. Słyszeliśmy o Pana pasjach. Proszę nam opowiedzieć o tych właśnie. Czy łatwo je łączyć z pracą zawodową?
Odpowiedź:W dzisiejszych zabieganych czasach utrzymywanie jakiejś pasji zasługuje niemalże na pomnikowe wyróżnienie. Ja takiej specjalnie dominującej nie posiadam. Wszak różnorodność też jest pociągająca.... Rozumiem, że nie oczekujecie Państwo informacji, że lubię pogapić się na telewizję. Choć przyznam, że oglądanie transmisji z wydarzeń sportowych czasami zastępuje mi inne formy aktywności. Telewizja to poważny konkurent dla bardziej ambitnych zajęć! Dlatego staram się utrzymywać opinię oczytanego i nie sprowadzam tego do prasy codziennej i tygodników. Utrzymuję nadal kontakt (luźny) ze środowiskiem kolekcjonerów różnego rodzaju staroci. Dość dobrze orientuję się na rynku monet i banknotów. Ale kolekcji nie zgromadziłem. Ostatnio zainteresowały mnie odważniki. Bo to znamiona przemijającego czasu i wkraczania nowej techniki. Chętnie z kimś porozmawiam na ten temat, bo prawie zupełnie brakuje literatury. Na czasy emeryckie rezerwuję sobie przyjemności związane z wędrówkami po naszym kraju, najchętniej w formie agroturystyki. Jak widać, moje “pasje” zupełnie nie kolidują z praca zawodową.
Pytanie: W środowisku egzaminatorów wiele mówi się o planowanej deregulacji zawodu. Jaka jest Pana opinia w sprawie zapowiedzianych zmian?
Odpowiedź:W początkowym okresie pracy w WORD dramatycznie brakowało egzaminatorów. Wówczas postulowałem utworzenie w niektórych uczelniach politechnicznych specjalności przygotowującej do zawodu egzaminatora. Ministerstwo Transportu nie podjęło tematu twierdząc, że groziłoby to nadprodukcją kandydatów do pracy. Przypuszczam, że po prostu komuś nie chciało się opracować programu szkolenia. Szkoda, bo uzyskalibyśmy wzorcową kadrę. Na szczęście to dyrektorzy WORD przeprowadzają nabór do pracy. I niezależnie od przewidywanej deregulacji mamy prawo, a nawet obowiązek, przyjmowania najlepszych kandydatów. Konkurencję wymusi również zauważalna tendencja ograniczania się liczby osób przystępujących do egzaminu.
Pytanie: Kto powinien być egzaminatorem? Jakie powinien mieć wykształcenie? Jakie doświadczenie? A jakie cechy osobowościowe powinien mieć kandydat na egzaminatora?
Odpowiedź:Stale powtarzam, że egzaminowanie to trudne zajęcie, wymagające dobrego zdrowia, dobrego przygotowania ogólnego, znajomości przepisów, oswojenia z techniką samochodową oraz wiedzy z zakresu pedagogiki i psychologii. Funkcjonuje opinia, że najlepszą drogą dochodzenia do kwalifikacji egzaminatora jest praktyka w charakterze instruktora nauki jazdy. Swego czasu uczestniczyłem w komisji egzaminacyjnej dla kandydatów na instruktorów i na skutek tych doświadczeń i obserwacji nie mogę zgodzić się z opinią, że przygotowanie do pracy egzaminatora winno uwzględniać wieloletni staż w ośrodku szkolenia kierowców. Nie zgadzam się też z praktyką umożliwiania wykonywania zawodu egzaminatora przez osoby młode, dopiero rozpoczynające pracę. Wystarczy zauważyć, że szanse awansu są znikome, a to może skutkować brakiem motywacji do podnoszenia kwalifikacji i szybkim wypaleniem zawodowym. Dlatego kandydat na egzaminatora winien posiadać już ukształtowaną osobowość, określoną postawę i zdecydowany charakter. To są niezbędne warunki do podejmowania niezależnych ocen i rozstrzygnięć.
Rozmowę przeprowadziła J. Michasiewicz, redakcja tygodnika PRAWO DROGOWE @ NEWS
