Pasażerowie, inni niż kierowca, ubezpieczeni

Państwa członkowskie nie mogą wprowadzać dodatkowych ograniczeń zakresu obowiązkowego ubezpieczenia względem pasażerów - orzekł Europejski Trybunał Sprawiedliwości (ETS) w wyroku z dnia 19 kwietnia 2007 r. w sprawie Elaine Farrell / Alan Whitty, Motor Insurers Bureau of Ireland (MIBI) i in. (sygn. akt C-356/05). Elaine Farrell odniosła szkodę w wypadku samochodu dostawczego A. Whitty'ego. Pozwała go więc, a gdy okazało się, że nie był on ubezpieczony - pozwała irlandzki organ odpowiedzialny za wypłatę odszkodowań poszkodowanym w wypadkach komunikacyjnych (MIBI). Ponieważ poszkodowana zajmowała miejsce na podłodze paki furgonetki (nie była ona przystosowana do przewozu pasażerów i nie miała z tyłu siedzeń), MIBI - zgodnie z irlandzkim prawem - odmówiło wypłaty odszkodowania. E. Farrell zarzucała przepisom irlandzkim niezgodność z prawem wspólnotowym, a w szczególności z art. 1 Dyrektywy Rady 90/232/EWG z dnia 14 maja 1990 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ubezpieczenia w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych. Orzekający w sprawie sąd postanowił zapytać o to ETS. UZASADNIENIE: Zdaniem ETS byłoby sprzeczne z celami uregulowania wspólnotowego wyłączenie z pojęcia pasażera, a tym samym z ochrony ubezpieczeniowej osób, które doznały obrażeń po zajęciu miejsca w pojeździe, który nie był przeznaczony do przewozu osób ani odpowiednio w tym celu wyposażony. Celem tej regulacji jest bowiem ochrona pasażerów pojazdów mechanicznych jako szczególnie zagrożonej grupy potencjalnych poszkodowanych, a także zapewnienie osobom poszkodowanym w wypadkach porównywalnego traktowania niezależnie od tego, w którym miejscu na terenie Wspólnoty wypadek nastąpił. Wprawdzie uprawnienie do wprowadzania odstępstw od obowiązku ochrony osób poszkodowanych w wypadkach jest zdefiniowane i zakreślone przez prawo wspólnotowe, to jednak realizacja wymienionych celów wymaga jednolitego podejścia do ochrony ubezpieczeniowej pasażerów na poziome wspólnotowym, państwa członkowskie nie mogą zatem zawęzić pojęcia pasażera i pozbawić w ten sposób ochrony ubezpieczeniowej osób, które zgodnie z dyrektywą mają prawo do uzyskania naprawienia szkody spowodowanej przez pojazdy silnikowe.