Pytanie: Czas pracy (w polskich przepisach) kierowców dotyczy okresów 24-godzinnych, nie jak w przypadku AETR okresów między dwoma okresami dziennego wypoczynku? Nasz kierowca musi czekać do zakończenia 24-godzinnego okresu i dopiero rozpocząć następną dobę? Krzysztof Wołczyński
Odpowiedź: Wszystkie akty prawne obowiązujące w Europie i Polsce, są ze sobą w pełni zgodne i wzajemnie się uzupełniają. Co do zarzutu, iż w AETR występuje płynny okres "doby" kierowcy a w krajowych przepisach jest odwrotnie należy zauważyć, iż:
1.Zgodnie z art. 8 Ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o czasie pracy kierowców "dla celów rozliczania czasu pracy i ustalania uprawnienia do wynagradzania za pracę w godzinach nadliczbowych, przez dobę należy rozumieć 24 kolejne godziny, poczynając od godziny, w której kierowca rozpoczyna pracę zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy". Oznacza to, że 24 godzinny okres ogranicza jedynie możliwości rozliczenia pracy kierowcy przez pracodawcę; przykładowo, jeżeli kierowca prowadził pojazd przez 9 godzin, potem odebrał 11 godzinny odpoczynek, potem znowu rozpoczął pracę i nastąpiło to przed upływem 24 godzin od momentu rozpoczęcia pracy w dniu ubiegłym, okres pracy między końcem odpoczynku a 24 godziną od rozpoczęcia pracy w dniu ubiegłym, w zależności od rodzaju i sposobu rozliczania systemu czasu pracy, może być traktowane przez pracodawcę jako praca w godzinach nadliczbowych.
2. Zgodnie z art. 8 Rozporządzenia Rady EWG 3820/85 w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego - w każdym 24-godzinnym okresie kierowca korzysta z dziennego okresu odpoczynku, wynoszącego, co najmniej 11 kolejnych godzin, który to okres może być skrócony do minimum dziewięciu kolejnych godzin, nie częściej niż trzy razy w każdym tygodniu, pod warunkiem, że przed upływem następnego tygodnia otrzyma równoważny okres odpoczynku, stanowiący rekompensatę. W dni, kiedy odpoczynek jest nie skrócony zgodnie z pierwszym akapitem, może być wykorzystany w dwóch lub trzech oddzielnych okresach w ciągu 24 godzin, z których jeden musi trwać, co najmniej osiem kolejnych godzin. W takim przypadku minimalna długość odpoczynku będzie zwiększona do 12 godzin. Art. 8 Umowy AETR ma niemal identyczne brzmienie. W tym przypadku przepisy unijne i AETR również ograniczają do 24 godzin okres, w którym kierowca ma obowiązek wykorzystać okres odpoczynku po każdym okresie pracy. Nie oznacza to, że w okresie 24 godzinnym nie może zawrzeć się przykładowo 5 godzinny okres jazdy i 11 godzinny okres odpoczynku; w tym przypadku "doba" kierowcy będzie trwała 16 godzin, oraz będzie spełniony warunek, mówiący o konieczności odebrania w każdym (maksymalnie) 24 godzinnym okresie dziennego okresu odpoczynku.
