"Rzeczpospolita" publikuje odpowiedzi eksperta - Łukasza Leji Dyrektora Biura Prawnego i Orzecznictwa Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego - na pytania czytelników:
| Pytanie | Odpowiedź |
| Kierowca prowadzi pojazd w ramach 8-godzinnego dnia pracy, a przez 16 godzin odpoczywa. Zgodnie z przepisami musi odpoczywać 11 godzin. Czy zapisuję, że odpoczywał 11, jak określa ustawa, czy 16 godzin, jak było rzeczywiście? | Należy uwzględnić każdy okres aktywności lub odpoczynku kierowcy i wskazać, jak długo trwał. Jeżeli zatem wykorzystał 16 godzin odpoczynku, to należy zapisać 16. 11 godzin odpoczynku to minimalny ustawowy obowiązek. |
| Niektórzy kierowcy zatrudnieni na umowę o pracę w naszej firmie prowadzą samochody poniżej 3,5 t. Jakie przepisy należy wobec nich stosować? | Wobec prowadzących takie pojazdy nie stosuje się rozporządzenia europejskiego 3820/85/EWG. Należy natomiast stosować ustawę o czasie pracy kierowców w zakresie czasu pracy z pewnymi wyjątkami. Mówi o nich art. 22 tej ustawy. Np. nie ma obowiązku skracania wymiaru czasu, jeżeli kierowca pracuje w porze nocnej przynajmniej przez 4 godziny. Nie trzeba też od takich kierowców odbierać oświadczeń o pozostawaniu w stosunku pracy. |
| Mamy samochody na przewozy własne - jeden do 3,5 ton, a drugi powyżej 3,5 ton. W ustawie o czasie pracy kierowców przywołane są europejskie regulacje dotyczące prowadzenia, natomiast nie są one bezpośrednio wprowadzone do ustawy. W związku z tym czytając ustawę, nie wiem praktycznie nic. Gdzie można znaleźć w całości te rozporządzenia w języku polskim? | Rzeczywiście, niektórych rozstrzygnięć nie ma w ustawie o czasie pracy kierowców. Znajdują się one w rozporządzeniach europejskich, np. 3820/85/EWG w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich L 370 z 31 grudnia 1985 r. Rozporządzenia europejskie stosowane są od 1 maja br. bezpośrednio, bez konieczności wprowadzania ich do ustaw krajowych. |
| Jak należy rozliczyć zatrudnienie kierowcy-konwojenta w dniu, kiedy odpoczynek jest wykorzystywany w dwóch lub trzech oddzielnych okresach w ciągu 24 godzin, z których jeden trwa 8 godzin. Np. kierowca jedzie 6 godzin, odpoczywa 8 godzin, następnie jedzie 2 godziny, po których ma 2 godziny odpoczynku. Po odpoczynku kontynuuje jazdę przez godzinę i potem odpoczywa 2 godziny? | Przy dzielonym odpoczynku minimum musi wynosić 12 godzin. Ustawa o czasie pracy kierowców określa, że do czasu pracy nie zalicza się dobowego nieprzerwanego odpoczynku. Natomiast w tym wypadku mamy do czynienia z dzieleniem odpoczynku. Wobec tego do czasu pracy zaliczalibyśmy czas, kiedy kierowca prowadzi pojazd. Natomiast o tym, czy dany okres będzie dyżurem, dyspozycją lub gotowością, decyduje kilka czynników, m.in. pozostawanie na stanowisku pracy, gotowość wykonywania pracy, znajomość długości okresu oczekiwania. Okresy, w których kierowca nie prowadzi pojazdu poza normalnym rozkładem czasu pracy, należałoby potraktować jako czas dyżuru, w tym dyspozycji kierowcy albo jako czas gotowości. Istotne znaczenie będzie miało to, czy kierowca musi pozostawać na stanowisku pracy (np. w pojeździe), czy też może swobodnie dysponować czasem oraz to, czy pozostając na stanowisku pracy, jest gotowy do jej świadczenia. Jeśli ma obowiązek pozostawać na stanowisku, jednocześnie będąc gotowym do jej wykonywania, jest to czas pracy. Jeżeli nie - wówczas będzie to czas dyspozycji, który zalicza się do czasu dyżuru. Dyżuru natomiast nie uwzględnia się w czasie pracy. Jeśli długość czasu oczekiwania będzie znana kierowcy, jest to czas dyspozycji, jeśli nie - będzie to gotowość zaliczana do czasu jego pracy, a nie do dyżuru. |
Aktualizowany tekst jednolity ustawy dostępny w: PRAWO DROGOWE. Część 2. Transport, poz. 1047c. Wyd. Grupa IMAGE.
