Ustawa z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz ustawy o Policji - podpisana 13 grudnia 2010 r. projekt ustawy dotyczy wzmocnienia ochrony prawnej tych kategorii funkcjonariuszy publicznych, którzy z racji charakteru pełnionych obowiązków są w największym stopniu narażeni na niebezpieczeństwo osobiste; zaproponowane w projekcie ustawy przepisy umożliwią też udzielanie wsparcia obywatelom, którzy pomimo braku obowiązku, reagują na dostrzeżone naruszenia prawa i występują w obronie bezpieczeństwa publicznego.
Z uzasadnienia: Występujące przypadki agresywnych przestępczych ataków na osoby zobowiązane do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz bezpieczeństwa lub porządku publicznego z racji swoich obowiązków służbowych i zawodowych lub też podejmujące z własnej inicjatywy działania mające na celu zapobieżenie popełnieniu przestępstwa są zjawiskiem bulwersującym opinię publiczną i zwiększającym poczucie zagrożenia oraz lęk przed przestępczością. Powtarzanie się tego rodzaju zdarzeń może również wzmacniać postawy obojętności wobec dostrzeżonych przypadków naruszenia prawa, osłabiając istotną podstawę społeczeństwa obywatelskiego, jakim jest poczuwanie się przez poszczególnych obywateli do odpowiedzialności za dobro wspólne, a także osłabiać zaufanie społeczne do państwa i stanowionego przezeń prawa, postrzeganego jako nieefektywne i niestanowiące skutecznej przeciwwagi dla bulwersujących społeczeństwo negatywnych zjawisk.
W celu wzmocnienia prawnej ochrony tych kategorii funkcjonariuszy publicznych, którzy z racji charakteru pełnionych obowiązków są w największym stopniu narażeni na niebezpieczeństwo osobiste, a których skuteczne działanie jest najistotniejsze w płaszczyźnie zapobiegania i zwalczania przestępczości oraz budowania poczucia bezpieczeństwa publicznego, jak również w celu udzielenia wsparcia tym obywatelom, którzy mimo braku obowiązku reagują na dostrzeżone naruszenia prawa i występują w obronie bezpieczeństwa i porządku publicznego, uzasadnione jest dokonanie w Kodeksie karnym zmian objętych ramami niniejszego projektu.
Drugi z celów projektu stanowi zmiana stanu prawnego, który powstał w następstwie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 kwietnia 2009 r. (sygn. akt P 11/08), mocą którego Trybunał uznał, że przepis art. 1 pkt 15 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny, ustawy – Kodeks postępowania karnego i ustawy - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 163, poz. 1363), dotyczący art. 148 § 2 K.k.,jest niezgodny z art. 118 ust. 1 i art. 119 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, co doprowadziło do wyeliminowania z porządku prawnego przepisu określającego typy kwalifikowane zbrodni zabójstwa.
Projekt przewiduje zmiany w części ogólnej Kodeksu karnego, polegające na dodaniu po art. 12 nowego artykułu, oznaczonego jako art. 12a, obejmującego dwa przepisy przyznające osobom podejmującym tzw. obronę konieczną interwencyjną, a więc obronę przed bezpośrednim bezprawnym zamachem skierowanym przeciwko cudzemu (nienależącemu do osoby odpierającej zamach) dobru prawnemu, ochronę tożsamą jak ochrona przewidziana w przepisach Kodeksu karnego dla funkcjonariuszy publicznych.
