Dyrektywa w sprawie ubezpieczeń kjomunikacyjnych z dnia 16 maja 2000 r., 2000/26/EG (tzw. cztwarta dyrektywa unijna) wprowadza rozwiązania ułatwiające procedury stosowane przy dochodzeniu rozszczeń i uzyskiwaniu odszkodowań dla poszkodowanych w wypadkach drogowych poza miejscem swojego zamieszkania. Kraje Unii zobowiązane do wprowadzenia w krajowym prawodawstwie unormowań zobowiązujących ubezpieczycieli OC do ustanowienia swojego reprezentanta do spraw roszczeń w każdym kraju członkowskim.
Zasady postępowania w wypadku kolizji poza granicami Polski, której jesteśmy ofiarą:
spisujemy i podpisujemy wzajemne oświadczenia o wypadku drogowym;
jeżeli zostaje wezwana policja - zachowujemy informację o ukaraniu mandatem oraz informacje o jednostce policji prowadzącej czynności;
wracamy do kraju;
w Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym uzyskujemy informację dotyczącą reprezentanta sprawcy wypadku ustanowionego poza granicami Polski;
w Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (PBUK) uzyskujemy informację dotyczącą reprezentanta na teren Polski drugiego ubezpieczyciela;
oczekujemy trzy miesiące na decyzję w naszej sprawie;
jeżeli reprezentant nie podejmie uzasadnionej decyzji w ciągu 90 dni od daty zgłoszenia szkody, sprawę może przejąć PBUK, które w takim przypadku poprowadzi całe postępowanie likwidacyjne.
Tekst jednolity ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych dostępny w: PRAWO DROGOWE. Część 1. Ruch drogowy, poz. 514. Wyd. Grupa IMAGE.