Pytanie: Co oznacza termin KOMUNIKACJA INTERPERSONALNA.
Odpowiedź: Komunikacja interpersonalna oznacza porozumiewanie się ze sobą. Odbywa się wszędzie tam gdzie ludzie mają ze sobą kontakt. Nawet jeśli ze sobą nie rozmawiają, też przekazują sobie komunikaty np. “jesteś dla mnie obcą osobą, nie widzę powodu aby podejmować rozmowę” albo “gniewam się, więc nic nie mówię”)
Pytanie: Jakie są nośniki tego rodzaju komunikacji? Werbalna - wiadomo - słowa. A tutaj?
Odpowiedź: Ludzie porozumiewają się zarówno przy pomocy słów (komunikacja werbalna, słowna), jak i zachowań bezsłownych ( komunikacja niewerbalna, mowa ciała).
·Informacje rzeczowe częściej przekazujemy przy pomocy słów (np. instrukcja obsługi: “musisz wziąć do ręki żarówkę...”).
·Jeśli pomagamy sobie w tłumaczeniu gestami (pokazujemy wkręcanie żarówki), to znaczy, że stosujemy równolegle komunikację niewerbalną.
·Kiedy pukamy się w głowę (bez słów) przekazujemy komunikat tylko niewerbalny.
Mowa ciała to: mimika, spojrzenie, dotyk, gest, postawa ciała, oraz utrzymywanie odległości.
Pytanie: Badania mówią, iż procentowy podział komunikacje przedstawia się następująco - komunikacja niewerbalna 35% - komunikacja werbalna 7% - komunikacja parajęzykowa 38% (źródło: A. Pease, Mowa ciała. Jak odczytać myśli innych ludzi z ich gestów, Kielce 2001, s. 10). A gdzie tutaj jest miejsce dla komunikacji interpersonalnej?
Odpowiedź: Wszytko to właśnie komunikacja interpersonalna. Polega na przekazywaniu różnego rodzaju sygnałów od jednego do drugiego człowieka. Faktycznie największy w niej udział (nawet do 80 %) ma kanał niewerbalny, czyli mowa ciała. Te proporcje zależne są od sytuacji. Np. w wykładzie zdecydowaną przewagę ma słowo. W głośnej hali fabrycznej - mimika i gest. Większość informacji dotyczących emocji ( zadowolenie, niechęć, smutek, obawa) przekazujemy niewerbalnie. Czytelność i skuteczność komunikacji niewerbalnej jest widoczna np. za granicą, kiedy bez znajomości języka udaje się nam porozumiewać z tubylcami.
Pytanie: Jakie znaczenie ma umiejętność stosowania zasad komunikacji interpersonalnej w pracy instruktorów i wykładowców nauki jazdy?
Odpowiedź: Po pierwsze komunikacja jest warunkiem przepływu informacji. Skuteczna komunikacja pozwala na przekazywanie i właściwe odczytywanie wiadomości (komunikatu). Można powiedzieć, że instruktor, który zna i stosuje reguły komunikacji minimalizuje ryzyko nieporozumień i konfliktów. Odnosi lepsze efekty w nauczaniu. Po drugie komunikacja buduje klimat relacji. Instruktor komunikując ( również niewerbalnie) swoje nastawienie do ucznia i do zadania, które razem wykonują, może obniżać bądź podwyższać poziom jego stresu. Poprzez różne komunikaty (miły albo ironiczny ton głosu, uśmiech albo grymas znudzenia) wpływa na samopoczucie drugiej osoby. W atmosferze sympatii osiąga lepsze efekty nauki, niż w atmosferze niechęci. Jest lepiej spostrzegany przez uczniów i skuteczniej przyciąga do siebie klientów.
Odpowiedzi udzieliła: Agata Bronikowska, Psycholog kliniczny, psycholog upoważniony do badania osób prowadzących pojazdy
