W Wykazie prac legislacyjnych Ministerstwa Infrastruktury opublikowano Projekt rozporządzenia Ministra Infrastruktury zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (nr z wykazu 173). Wśród zaproponowanych zmian regulacje dotyczące m.in.: pojazdów uprzywilejowanych, ciągników rolniczych, wyposażenia samochodu osobowego w apteczkę doraźnej pomocy oraz wprowadzenie zakazu umożliwiania zmian konstrukcyjnych hulajnodze elektrycznej oraz urządzeniu transportu osobistego skutkujących zmianą jej prędkości maksymalnej.
Projekt przygotowało Ministerstwo Infrastruktury w porozumieniu z Ministerstwem Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Ministerstwem Obrony Narodowej. Autorzy aktu uzasadniają, iż nowelizacja przedmiotowego rozporządzenia jest niezbędna ze względu na podpisanie w dniu 12 lutego 2026 r. przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ustawy z dnia 23 stycznia 2026 r. o zmianie ustawy − Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw. Ustawa (Dz. U. poz. 180) wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z pewnymi wyjątkami.
Zaplanowano następujące regulacje:
1) Przedmiotową ustawą dokonano zmiany art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym polegającej na wprowadzeniu do wyliczenia „ciągnika rolniczego” i tym samym wskazano, że pojazdem uprzywilejowanym w ruchu drogowym może być, oprócz pojazdu samochodowego, także ciągnik rolniczy. Zmiana ta implikuje potrzebę zmiany zapisów Rozdziału 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia, w szczególności zarówno tytułu tego rozdziału, jak i jednostek redakcyjnych wskazujących obecnie, że pojazdem uprzywilejowanym może być tylko pojazd samochodowy. Przepisy te powinny obejmować również ciągniki rolnicze.
Dodatkowo w przedmiotowej nowelizacji planuje się uregulować:
2) wprowadzenie do wyposażenia samochodu osobowego apteczkę doraźnej pomocy Wprowadzenie takiej regulacji jest przedmiotem wielu wystąpień środowisk zajmujących się bezpieczeństwem ruchu drogowego. Spełnienie tych postulatów pozwoli na stworzenie szerszego dostępu do podstawowych materiałów medycznych niezbędnych w przypadku niesienia pierwszej pomocy ofiarom zdarzeń drogowych, a także osobom poszkodowanym w sytuacjach niezwiązanych z ruchem drogowym. Proponowany przepis nie określa wyposażenia takiej apteczki, gdyż w katalogu polskich norm brak jest w chwili obecnej stosownej normy. Nie przesądza to jednak o braku możliwości wyposażenia pojazdu we właściwe apteczki, gdyż te dostępne w powszechnej sprzedaży w Polsce w znaczącej większości opierają się na istniejących niemieckich normach przemysłowych (DIN). Normy te, jako standard rynkowy, są stosowane przez większość krajów europejskich. W szczególności należy wskazać DIN 13164 - normę określającą wyposażenie apteczki stosowanej w pojazdach samochodowych. Jednocześnie należy mieć uwadze, że duża liczba kierowców, kierując się wysokim stopniem odpowiedzialności i dbałości o bezpieczeństwo własne oraz osób przewożonych, wyposażyła swoje pojazdy w apteczki pierwszej pomocy, mimo braku takiego wymagania. Przedmiotowy obowiązek będzie dotyczył pojazdów rodzaju „samochód osobowy” zarejestrowanych po raz pierwszy po dniu 31 marca 2027 r. Proponowany przepis nie będzie więc nakładał nowych obowiązków na właścicieli już zarejestrowanych na terenie kraju pojazdów. Szacuje się, że w skali kraju obowiązek ten stopniowo i systematycznie obejmie około 650 tys. samochodów osobowych rejestrowanych po raz pierwszy w ciągu roku.
3) Zasady wykorzystania oznakowania właściwego dla pojazdów uprzywilejowanych w celu wyeliminowania możliwości jego wykorzystywania przez inne pojazdy, w szczególności przez pojazdy zabytkowe poruszające się po drogach. Zdiagnozowany problem dotyczący poruszania się po drogach publicznych współczesnych marek pojazdów samochodowych zarejestrowanych jako zabytkowe, wzorowanych na radiowozach Policji i oznakowanych zgodnie z obowiązującym oznakowaniem lub w sposób bardzo do niego podobny. Użycie takiego oznakowania przez te pojazdy może powodować chaos informacyjny u obywateli, którzy nie mają świadomości, że poruszający się lub stojący na poboczu pojazd nie należy w rzeczywistości do organów ochrony porządku a w związku z tym nie mogą od znajdujących się w nim osób oczekiwać reakcji na naruszenie prawa. Sytuacja taka jest odbierana społecznie negatywnie i z punktu widzenia zasad ochrony porządku i bezpieczeństwa publicznego nie ma wątpliwości, iż tak oznakowane zabytkowe pojazdy sugerujące swoim wyglądem „uprzywilejowanie” nie powinny uczestniczyć w ruchu na drogach publicznych. Z wnioskiem o uregulowanie tej kwestii występowała Komenda Główna Policji za pośrednictwem Departamentu Porządku Publicznego MSWiA. Przedmiotowa zmiana polegałaby na objęciu zakazem wykorzystywania obecnie obowiązującego oznakowania pojazdów uprzywilejowanych lub podobnego, także przez pojazdy zabytkowe, które co do zasady są wyłączone z przedmiotowego rozporządzenia.
4) Umożliwienie wykorzystania przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej nieoznakowanych pojazdów uprzywilejowanych. Rozwiązanie takie ma wspomagać zdolności dowództw i sztabów do natychmiastowej realizacji zadań pod presją czasu, zgodnie z aktualną, nadzwyczajną sytuacją. Nowe rozwiązania prawne umożliwią użycie pojazdów będących w dyspozycji Dowódcy Generalnego RSZ jako pojazdów samochodowych uprzywilejowanych, w celu realizacji szerokiego spektrum zadań zapewniających bezpieczeństwo państwa i obywateli.
5) Usunięcie ewidentnej pomyłki w opisie wyglądu trójkąta ostrzegawczego, o którym mowa w załączniku nr 11 do przedmiotowego rozporządzenia. Począwszy od pierwotnego tekstu rozporządzenia z 2002 r. (Dz.U. z 2003 r. nr 32 poz. 262) pole fluorescencyjne z polem odblaskowym są zamienione w stosunku do załącznika nr 12 do regulaminu ONZ nr 69 - zgodnie z regulaminem to trójkąt wewnątrz tablicy powinien być fluorescencyjny a zewnętrzne pola odblaskowe, a w przepisach rozporządzenia jest na odwrót.
6) Wprowadzenie zakazu umożliwiania zmian konstrukcyjnych hulajnodze elektrycznej oraz urządzeniu transportu osobistego skutkujących zmianą jej prędkości maksymalnej. Zabronione zmiany konstrukcyjne pojazdu dotyczą zarówno zmian polegających na przebudowie/zamianie elementów mechanicznych pojazdu, jak i na ingerencji w jego układy elektryczne oraz oprogramowanie sterujące pracą napędu pojazdu, w tym także w zakresie zdalnej zmiany charakterystyk pojazdu (np. przy pomocy sygnału radiowego). Budowa przedmiotowych pojazdów powinna uniemożliwiać taką zmianę.
7) Doprecyzowanie przepisu o nacisku na grunt dla gąsienicowych ciągników rolniczych oraz unormowaniu możliwości przekraczania szerokości ciągnika rolniczego i przyczepy powyżej 2,55 m. Z przepisu jasno będzie wynikało, że możliwe zwiększenie szerokości takiego zespołu pojazdów dotyczy nie tylko przyczepy rolniczej ale także ciągnącego ją ciągnika, jeżeli jest to wyłącznie spowodowane przez instalację opon, gąsienic gumowych lub konfigurację opon podwójnych, niezbędnych dla ochrony gleby, w tym osłon przeciwrozbryzgowych kół, pod warunkiem, że szerokość stałej struktury pojazdu jest ograniczona do 2,55 m, a pojazd posiadający homologację typu jest również wyposażony w co najmniej jeden zestaw opon lub gąsienic gumowych, z którymi jego szerokość nie może przekraczać 2,55 m – zgodnie z rozporządzeniem 2015/208 – załącznik XXI - Wymogi dotyczące wymiarów i mas przyczep rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/208 z dnia 8 grudnia 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 167/2013 w odniesieniu do wymogów dotyczących bezpieczeństwa funkcjonalnego pojazdów do celów homologacji pojazdów rolniczych i leśnych.
7) Wyłączenie ciągników rolniczych posiadających kategorie homologacyjną z indeksem b (np. T3b) z ograniczenia maksymalnej prędkości konstrukcyjnej do 40 km/h. 8) Usunięcie wymogu wyposażania autobusów w koło zapasowe – jako wymogu nie znajdującego swego odzwierciedlenia w obecnie obowiązujących przepisach homologacyjnych. Wobec rozwoju sieci usług mobilnych pomocy technicznych (w tym specjalizujących się w wymianie kół w samochodach ciężkich), oraz poprawy jakości utrzymania dróg publicznych, przedmiotowy wymóg nakłada na przedsiębiorstwa transportowe nadmiarowy obowiązek. Należy również zauważyć, że w większości przypadków, nawet pomimo posiadania w autobusie koła zapasowego, kierowca nie był w stanie samodzielnie go wymienić, z powodu braku odpowiednich narzędzi do demontażu i montażu koła (klucze udarowe). Dodatkowo należy stwierdzić, że nowe autobusy, ze względu na brak wymogu homologacyjnego, nie posiadają odpowiedniego miejsca do przewożenia takiego koła wyposażonego w odpowiedni system jego mocowania. W związku z powyższym utrudnionym jest przewożenie takiego koła w sposób bezpieczny.
Rozporządzenie wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkami. (jm)
