Pytanie: Co to jest strefa zamieszkania?
Odpowiedź: Strefa zamieszkania. Przeciętny kierowca uzna ją za synonim obszaru zabudowanego. Jednak wczytując się w kodeks drogowy znajdujemy całkiem inną definicję – czytamy w “Dzienniku Elbląskim”. W obszarze miejskim znajduje się wiele miejsc, które ze względu na swoją specyfikę wymagają spowolnienia ruchu drogowego oraz umożliwienia swobodnego ruchu pieszym. Do takich obszarów zaliczymy: wewnętrzne drogi osiedlowe, okolice szkół, kompleksy staromiejskie itp. Właśnie w takich miejscach ustanawia się strefy zamieszkania. Wjazdy i wyjazdy z niej oznaczone są znakami drogowymi D-40 i D-41. W tych obszarach piesi mogą korzystać z całej szerokości jezdni (przejścia dla pieszych tutaj nie powinny występować) i mają zawsze pierwszeństwo przed pojazdami. Dodatkowo, w strefie obowiązuje ograniczenie prędkości do 20 km/h. Jest tak nie tylko ze względu na bezpieczeństwo pieszych, ale i naszych samochodów. Progi zwalniające (jak i inne urządzenia wymuszające powolną jazdę), tak często instalowane w naszym mieście, na terenie takich obszarów nie muszą być oznakowane znakami ostrzegawczymi. Opuszczając strefę zamieszkania włączamy się do ruchu. Należy pamiętać, by ustąpić pierwszeństwa innym pojazdom. Ostatnią, a zarazem najmniej znaną, właściwością "niebieskiego znaku" jest zakaz postoju w innym miejscu niż wyznaczonym w tym celu. Oznacza to, że nie możemy zaparkować samochodu np. na chodniku, lecz tylko tam gdzie zezwala na to odpowiedni znak. Niestety, jest to nagminnie nierespektowane. Strefa zamieszkania jest obszarem, który należy do pieszych, a samochody są tylko koniecznym dodatkiem. Można się zastanowić czy taka regulacja nie byłaby właściwa dla elbląskiej Starówki. Obecnie znajduje się tam kilkanaście znaków zakazu zatrzymywania się lub postoju, a także słynne słupki. Zamiast tego wystarczy znak strefy zamieszkania, który służyłby nie tylko regulacji chaotycznego parkowanie, ale i umożliwiłby swobodne poruszanie się mieszkańcom i turystom po historycznym centrum Elbląga.
