Legislacja

O kierujących pojazdami ponownie w Komisji Infrastruktury

23 grudnia 2010

Uchwałę Senatu w sprawie ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o kierujących pojazdami skierowano do Komisji Infrastruktury. Komisja na najbliższym swoim posiedzeniu w dniu 4 stycznia 2011 roku rozpatrzy: wniosek o wyrażenie wotum nieufności wobec Ministra Infrastruktury Cezarego Grabarczyka (druk nr 3726) oraz właśnie uchwałę Senatu o stanowisku w sprawie ustawy o kierujących pojazdami (druk 3729).

Uzasadnienie do uchwały Senatu RP z 16 grudnia 2010 r.

w sprawie ustawy o kierujących pojazdami:

Senat, po rozpatrzeniu uchwalonej przez Sejm na posiedzeniu w dniu 26 listopada 2010 r. ustawy o kierujących pojazdami, postanowił wprowadzić do niej 47 poprawek.

Uchwalając poprawkę nr 10 Senat rozszerzył ustawę o kierujących pojazdami o przepis, na podstawie którego świadectwo kwalifikacji zawodowej, potwierdzające ukończenie szkolenia okresowego w zakresie jednego z bloków programowych, wydane osobie, o której mowa art. 39d ust. 6 ustawy o transporcie drogowym, stanowi podstawę do uzyskania wpisu w prawie jazdy. Poprawka jest konsekwencją art. 125 pkt 10 ustawy, w którym uchyla się rozdział 1 w dziale IV ustawy - Prawo o ruchu drogowym, podczas gdy w art. 125 w pkt 9 nadaje się nowe brzmienie art. 97a ust. 2a - przepisowi znajdującemu się w uchylanym w całości rozdziale. Taki zabieg legislacyjny jest zdaniem Izby wadliwy, ustawodawca nadaje bowiem nowe brzmienie jednostce redakcyjnej, którą następnie w kolejnym punkcie uchyla.

Poprawka nr 12 wprowadza wymóg, aby podczas szkolenia w zakresie pierwszej pomocy dla osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania tramwajem, zajęcia w zakresie udzielania pierwszej pomocy prowadziła osoba posiadająca odpowiednie uprawnienia na podstawie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym. Przyjęcie zmiany zaproponowanej przez Senat spowoduje, że analogiczne zasady dotyczące szkolenia będą dotyczyły osób ubiegających się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem lub pojazdem silnikowym oraz tych, które starają się o uprawnienia do kierowania tramwajem.

Art. 27 ust. 2 pkt 5 lit. b zawiera wewnętrzną sprzeczność, ponieważ z jednej strony cały ust. 2 w art. 27 dotyczy obowiązków kierownika podmiotu innego niż ośrodek szkolenia kierowców, a z drugiej - w ust. 2 w pkt 5 w lit. b nakłada się na niego obowiązek składania staroście dokumentów zawierających informację o przeprowadzonych kursach w terminie 14 dni od dnia, w którym podmiot zrezygnował z prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców lub w którym wydano decyzję o zakazie prowadzenia przez podmiot ośrodka szkolenia kierowców. Poprawką nr 13 Senat wskazał jednoznacznie, że zmieniany przepis nakłada obowiązki na kierownika podmiotu innego niż ośrodek szkolenia kierowców.

Na podstawie art. 27 ust. 4 pkt 1 lit. b, ośrodek szkolenia kierowców lub inny podmiot prowadzący szkolenie wydaje osobie ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem lub pojazdem silnikowym zaświadczenie o ukończeniu szkolenia, jeżeli osoba ta uczestniczyła m.in. we wszystkich przewidzianych w programie zajęciach z zakresu nauki udzielania pierwszej pomocy. Z niewiadomych przyczyn ustawodawca nie przewidział analogicznego wymogu w odniesieniu do osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania tramwajem. Przyjmując poprawkę nr 14, Senat zrównał w opisanym zakresie sytuację ubiegających się o uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdem silnikowym oraz tramwajem.

Zgodnie z art. 31 przedsiębiorca prowadzący ośrodek szkolenia kierowców może wystąpić do starosty z wnioskiem o wydanie poświadczenia potwierdzającego spełnianie dodatkowych wymagań, jeżeli spełnia wymogi wskazane w tym przepisie. W pierwotnej wersji art. 31 poświadczeniu nadano formę decyzji administracyjnej, wydawanej za opłatą stanowiącą dochód powiatu, po sprawdzeniu spełniania dodatkowych wymagań. Określono także przesłanki wydania decyzji o cofnięciu poświadczenia. Art. 31 w brzmieniu ostatecznie przyjętym przez Sejm nie przesądza ani o formie prawnej poświadczenia, co uniemożliwi kwestionowanie negatywnego rozstrzygnięcia starosty, ani o kwestii opłaty za wydanie dokumentu. Poprawki nr 15 i 42 rozszerzają ustawę o przepisy regulujące kwestie pominięte na etapie prac sejmowych.

Poprawka nr 18 nakłada na podmiot organizujący 3-dniowe warsztaty doskonalenia zawodowego obowiązek zapewnienia wszystkim zainteresowanym instruktorom i wykładowcom udziału w warsztatach. Senat uznał, że skoro nieprzedłożenie staroście zaświadczenia o uczestnictwie w warsztatach jest przesłanką do skreślenia z ewidencji instruktorów lub wykładowców, uniemożliwiając tym samym wykonywanie pracy, każdy instruktor lub wykładowca musi mieć możliwość wzięcia w nich udziału.

W myśl art. 43 ust. 1 ustawy, starosta sprawuje nadzór w zakresie zgodności prowadzenia szkolenia osób ubiegających się o uzyskanie uprawnień do kierowania motorowerem, pojazdami silnikowymi oraz kursu dla kandydatów na instruktorów i kandydatów na wykładowców, z wymaganiami określonymi w przepisach ustawy. Zdaniem Senatu, przepis ten wymaga uzupełnienia o nadzór nad kursem dla instruktorów i wykładowców, o których mowa w art. 35 ust. 4 i 7 (poprawka nr 19).

Art. 61 ust. 2 stanowi, że w kursie kwalifikacyjnym prowadzonym dla kandydatów na egzaminatorów uczestniczyć mogą wyłącznie osoby spełniające wymagania, o których mowa w art. 58 ust. 1 pkt 1–5 i 8. W katalogu wymogów wobec kandydata na egzaminatora pominięto przesłankę z art. 58 ust. 1 pkt 9 - wymóg niekaralności za wymienione tam typy przestępstw. Oznaczałoby to, że osoba karana może uczestniczyć w kursie dla egzaminatorów, choć nie może zostać egzaminatorem. Poprawka nr 27 eliminuje opisaną sprzeczność.

Poprawka nr 32 polega na usunięciu z ustawy przepisu powtarzającego treść wcześniejszej normy prawnej. Art. 82 ust. 1 zawiera w pkt 3 i 7 ten sam katalog osób, które podlegają badaniu psychologicznemu. Zdaniem Izby, w celu uniknięcia wątpliwości interpretacyjnych, jedna z tych jednostek redakcyjnych powinna zostać uchylona.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 pkt 3, w okresie próbnym kierowca, który po raz pierwszy uzyskał prawo jazdy kategorii B, jest obowiązany kierować wyłącznie pojazdem oznakowanym z tyłu i z przodu okrągłą nalepką barwy białej z zielonym symbolem liścia klonowego – przez pierwsze 8 miesięcy tego okresu. Uchwalając poprawkę nr 34 Senat doprecyzował, że symbol liścia klonowego kierowca w okresie próbnym umieszcza na tylko na pojeździe samochodowym, a nie na każdym pojeździe, do kierowania którym uprawnia prawo jazdy kategorii B.

W poprawce nr 35 Senat uznał za konieczne zmodyfikowanie zakazu przekraczania przez kierowców w okresie próbnym prędkości 50 km/h na obszarze zabudowanym i 80 km/h poza obszarem zabudowanym, wskazując, że dopuszczalna prędkość na autostradzie i drodze ekspresowej dwujezdniowej powinna wynosić 100 km/h. W opinii Izby, ograniczenie prędkości na autostradzie i drodze ekspresowej dwujezdniowej do 80 km/h w sytuacji, gdy dopuszczalna prędkość została na nich podniesiona odpowiednio do 140 i 120 km/h, może jedynie pogorszyć warunki bezpieczeństwa na wymienionych kategoriach dróg.

W art. 125 w pkt 2 w lit. a ustawy Sejm zaproponował zmianę w art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo o ruchu drogowym - przepisie określającym zakres podmiotowy ustawy. Nowe brzmienie tego przepisu - "ustawa określa wymagania w stosunku do innych uczestników ruchu niż kierujący pojazdami" jest zdaniem Senatu nieprecyzyjne. Mimo uchylenia w Prawie o ruchu drogowym regulacji dotyczącej wymagań wobec kierujących w zakresie ich umiejętności, pozostaje tam szereg przepisów w dalszym ciągu stanowiących źródło wymagań dla kierujących - choćby w odniesieniu do przestrzegania przez nich nakazów i zakazów wynikających z zasad ruchu drogowego. Poprawka nr 41 nadaje przepisowi określającemu zakres przedmiotowy ustawy - Prawo o ruchu drogowym brzmienie odzwierciedlające rzeczywistą treść ustawy.

Poprawka nr 43 zmierza do tego, aby do Centralnej Ewidencji Kierowców były przekazywane informacje o naruszeniach przepisów ruchu drogowego oraz nałożonych punktach karnych od wszystkich organów kontroli ruchu drogowego. Art. 100b ust. 4 ustawy – Prawo o ruch drogowym, w brzmieniu przyjętym przez Sejm, pozostawiał w tym zakresie wątpliwości, ponieważ nie obejmował wszystkich organów kontroli ruchu drogowego, o których mowa w Dziale V tej ustawy.

W myśl art. 130 ust. 2 ustawy, rejestr, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 123 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, zostaje przekształcony w ewidencję, o której mowa w art. 77 ust. 1 pkt 5. Ponieważ w przepisach wydanych na podstawie art. 123 Prawa o ruchu drogowym mowa o dwóch rejestrach: rejestrze uprawnionych lekarzy i rejestrze orzeczeń lekarskich, art. 130 ust. 2 oraz odpowiednio art. 130 ust. 9 - wymagają zdaniem Izby doprecyzowania (poprawka nr 45).

Uchwalając poprawkę nr 46, Senat postanowił zapewnić zgodność z Zasadami techniki prawodawczej przepisowi utrzymującemu w mocy akty wykonawcze wydane na podstawie uchylanych upoważnień.

Pozostałe poprawki mają charakter doprecyzowujący, korygują błędne odesłania lub zapewniają ustawie jednolitość terminologiczną.