Rozmowy

Marek Górny. Kierowca zawodowy to specjalista wysokiej klasy

8 marca 2019

Marek Górny. Kierowca zawodowy to specjalista wysokiej klasy
Marek Górny, szkoleniowiec, autor publikacji z zakresu ruchu drogowego (fot. Jolanta Michasiewicz)

W dniu wczorajszym opublikowaliśmy tekst związany z interpelacją poselską w sprawie celowości utrzymania obowiązku zdawania egzaminu teoretycznego na prawo jazdy przez osoby już posiadające prawo jazdy innej kategorii. Wyraziliśmy tam i uzasadniliśmy wątpliwość, dziś wypowiedź naszego eksperta - Marka Górnego. Zachęcamy do lektury i oczywiście refleksji. Redakcja tyg. PRAWO DROGOWE@NEWS (e-mail: tygodnik@prawodrogowe.pl )

Wymogi stawiane współczesnemu kierowcy zawodowemu są niewspółmierne do stawianych tej profesji jeszcze kilkanaście lat temu. Współczesny kierowca to przede wszystkim osoba umiejąca planować i koordynować przewozy drogowe. W odróżnieniu od swoich poprzedników nie musi on wykazywać się siłą fizyczną czy umiejętnością naprawy pojazdu w „warunkach polowych”. Dzisiejsze wymogi to planowanie zgodne wymogami licznych obowiązujących przepisów. Dawniej, aby zostać kierowcą zawodowym wystarczyła znajomość tzw. kodeksu drogowego, czyli ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz rozporządzenia o znakach i sygnałach drogowych. Dziś kierowca wykonujący przewozy pojazdami ciężkimi lub autobusem poza powyższymi, musi wykazywać znajomością przepisów zawartych ustawach w:

- ustawie o kierujących pojazdami,

- ustawie o transporcie drogowym,

- ustawie Prawo przewozowe,

- ustawie o drogach publicznych,

- ustawie o czasie pracy kierowcy,

- ustawie o tachografach,

oraz rozporządzeniach:

- rozporządzenie o warunkach technicznych pojazdów i ich niezbędnym wyposażeniu,

- rozporządzenie o szkoleniu kierowców wykonujących przewozy drogowe,

- rozporządzenie o przewozie ładunków.

To jedynie część wiedzy jaka dotyczy przepisów krajowych. Z chwilą wykonywania przewozów międzynarodowych wymagania rosną o kolejne przepisy:

- Konwencja CMR – dot. ładunków,

- Konwencja ADR – dot. przewozu towarów niebezpiecznych (dotyczy również kraju),

- Konwencja Bazylejska – dot. przewozu odpadów,

- Konwencja ATP – dot. przewozu towarów szybko psujących się,

oraz liczne rozporządzenia:

- rozporządzenie 561/2006 – dot. czasu jazdy, przerw i odpoczynków kierowcy,

- rozporządzanie 1071/2009 i 1072/2009 – dot. wykonywania przewozów towarów,

- rozporządzanie 1073/2009 – dot. przewozów autobusami i autokarami

To tylko część przepisów regulujących pracę kierowców. Katalog ich jest o wiele szerszy, gdyż powyższe nie obejmuje tzw. przewozów specjalistycznych np. przewozu zwierząt.

Uzyskanie uprawnień kategorii C lub D jest początkiem zdobywania wiedzy przez kierowcę. Wiedza ta stanowi fundament dla dalszego szkolenia. Dlatego sprawdzenie tej wiedzy jest niezbędnym elementem procesu szkolenia kierowcy zawodowego. Nawet ogólny wykaz wymaganej wiedzy jest dowodem na fakt, że współczesny kierowca zawodowy to specjalista wysokiej klasy. Stawiane mu wymagania zmuszają go do regularnego aktualizowania wiedzy.

Proces nauczania to nie tylko przekazywanie wiedzy, lecz również jego finał, jakim jest egzamin. Nie można stwierdzić czy osoba szkolona osiągnęła zakładany poziom przygotowania teoretycznego lub praktycznego, jeżeli nie podda się jej sprawdzianowi.

Sam fakt niedoceniania wartości, jaką stanowi kierowca zawodowy, poprzez stwierdzenie, że wystarczy mu wiedza zdobyta przed wielu laty na kursie kat. B świadczy o braku rozeznania w funkcjonowaniu tak istotnej dla gospodarki narodowej gałęzi jakim jest transport drogowy.

Istotniejszym było by zastanowienie się nad  ograniczeniem ilości stresujących egzaminów  dla tej grupy osób poprzez połączenie  egzaminu na uprawnienia  z egzaminem kwalifikacyjnym. Są to  dwa kolejno wymagane egzaminy, zazwyczaj w krótkim odstępie czasu obejmujących bardzo zbliżony zakres wiedzy. Ich połączenie  zaowocowało by  dostarczeniem rynkowi pracy  w pełni wykwalifikowanego kierowcę  oraz obniżyło by koszty ponoszone przez zdającego . Może to było by lepszym tematem dla prac naszych ustawodawców.

Marek Górny (Kraków)