Prawo Drogowe

Piotr Kosmowski. Znowu zapomniano o niepełnosprawnych. Jest luka w ustawie o kierujących pojazdami

Jak powszechnie wiadomo zbliża się termin 4 czerwca 2018 r. czyli wejścia w życie kolejnej nowelizacji ustawy o kierujących pojazdami. W szczególności zmiany dotyczącej wprowadzenia okresu próbnego młodego kierowcy. Termin ten jest od kilku lat przesuwany, lecz na chwilę obecną wydaje się wiążący. Nie chcę tu przypominać wszystkich założeń tych zmian ponieważ były one już wielokrotnie opisywane.

Chciałbym zasygnalizować dość istotny problem, dotyczący kierowców i kandydatów na kierowców z niepełnosprawnością ruchową. Te osoby są zobligowane do prowadzenia samochodu osobowego przy pomocy urządzeń adaptacyjnych, kompensujących dysfunkcję ruchu. Wręcz nie są w stanie poprowadzić auta w inny sposób. Należy podkreślić, iż ze względu na dysfunkcję którejkolwiek kończyny bazą zawsze jest samochód z automatyczną zmianą biegów (bez pedału sprzęgła). Do takiego auta dodaje się odpowiednio adekwatne urządzenia.

W prawie jazdy kierowców z niepełnosprawnością są zawarte stosowne ograniczenia w postaci kodów ograniczeń. Kody te określa lekarz uprawniony do badania kierowców i kandydatów na kierowców podczas badania przed rozpoczęciem szkolenia na prawo jazdy i wpisuje w orzeczeniu lekarskim o braku przeciwskazań do kierowania pojazdami.

Następie kody ograniczeń mają ścisłe zastosowanie podczas szkolenia oraz na egzaminie państwowym. Później podczas jazdy własnym samochodem.

Idąc dalej mamy następującą sytuację: po uzyskaniu uprawnień kierowca z niepełnosprawnością ruchową spełnia jednocześnie dwa warunki dotyczące prowadzenia pojazdu.

Zgodnie z prawem nie może prowadzić pojazdu niedostosowanego wg kodów ograniczeń zawartych w prawie jazdy. Ze względów zdrowotnych nie jest w stanie bezpiecznie prowadzić pojazdu bez urządzeń adaptacyjnych.

Wprowadzenie okresu próbnego nakłada na młodego kierowcę m.in. obowiązek odbycia praktycznego szkolenie dotyczącego zagrożeń w ruchu drogowym. 1-godzinne szkolenie praktyczne odbywać się będzie w ośrodkach doskonalenia techniki jazdy (ODTJ) z wykorzystaniem samochodów ośrodka. ODTJ-y nie posiadają samochodów z urządzeniami adaptacyjnymi dla osób z niepełnosprawnością, a nawet bez pedału sprzęgła (z automatyczną zmianą biegów). Powstanie znaczący problem, jak w ODTJ wykonać prawidłowo takie szkolenie. „Młody kierowca” ma obowiązek odbyć takie szkolenie w okresie między 4 a 8 miesiącem od otrzymania prawa jazdy, a następnie przed upływem ośmiu miesięcy przedstawić staroście zaświadczenie o odbyciu szkolenia. Nie wywiązanie się z obowiązku szkolenia i dostarczenia zaświadczenia o szkoleniu skutkować będzie cofnięciem uprawnień przez starostę.

Będziemy mieli do czynienie z sytuacją kuriozalną. Z jednej strony przepisy prawa zabraniają osobie z niepełnosprawnością prowadzenia innego pojazdu niż dostosowany. Kolejne zapisy ustawy nakładają obowiązek odbycia szkolenia w ODTJ, a te nie będą w stanie wykonać szkolenia z powodu braku odpowiedniego pojazdu. W efekcie młody kierowca z niepełnosprawnością ruchową w majestacie prawa utraci uprawienia (często zdobyte z dużym wysiłkiem) nie z własnej winy.

Co można zrobić, aby nie dopuścić do dyskryminacji osób z niepełnosprawnością ruchową? Nie tworzyć kolejnych barier przez zawiłe prawo. Chciałbym otworzyć dyskusję na ten ważny temat.

Piotr Kosmowski

Nie uda się wykształcić jednocześnie dobrego kierowcy i kompetentnego mechanika

W Ministerstwie Rozwoju w dniu 27. listopada br. odbyła się konferencja pt.: „Kształcenie kierowców dla branży transportowej”. W imieniu Andżeliki Możdżanowskiej, Sekretarza Stanu w Ministerstwie Rozwoju, otwarcia dokonała Beata Gorajek, Dyrektor Generalny w resorcie oraz Piotr Banasik p.o. Zastępcy Dyrektora Departamentu Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Ministerstwie Edukacji Narodowej.

Wprowadzenia dokonali Dominik Wasiluk, ekspert w Departamencie Małych i Średnich Przedsiębiorstw w Ministerstwie Rozwoju oraz Bogdan Oleksiak, dyrektor Departamentu Transportu Drogowego w Ministerstwie Infrastruktury i Budownictwa. Przedstawiono informację o branży transportu drogowego jej potencjału, barier rozwoju, dostępnych instrumentów wsparcia, miejscach pracy dla kierowców z prawem jazdy kat. C, C+E, atrakcyjności zawodu kierowcy.

Emilia Maciejewska, naczelnik w Departamencie Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Ministerstwie Edukacji Narodowej, mówiła o modernizacji kształcenia w szkołach zawodowych, o możliwości przygotowania uczniów i absolwentów do uzyskania prawa jazdy kat. C. – Podczas spotkań z przedstawicielami polskich przewoźników wybrzmiewa problem niedoboru profesjonalnych kierowców na rynku pracy. Dwa główne instrumenty wsparcia, jakie mogą ograniczyć tę barierę rozwoju branży, to kształcenie młodzieży w szkołach w nowo utworzonym zawodzie „kierowca mechanik” oraz udział osób zainteresowanych otrzymaniem prawa jazdy kat. C, C+E w projektach realizowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Regionalnych Programów Operacyjnych – analizował resort.

Szczególnie interesujące było wystąpienie Tomasza Matuszewskiego, starosty gostynińskiego Była to próba odpowiedzi na pytanie: Jak efektywnie organizować kształcenie kierowców-mechaników z prawem jazdy kat. C w szkole branżowej I stopnia? W swojej wypowiedzi T. Matuszewski wskazywał na konkretne doświadczenia ze współpracy szkoły z pracodawcami. Równie konkretnie mówił o szkoleniu. - Należy ograniczyć program nauczania w/z kierunku „Kierowca-mechanik” do ,,Kierowcy”. Nie uda się wykształcić jednocześnie dobrego kierowcy i kompetentnego mechanika. Kierowcy w zupełności wystarczy dobra znajomość zasad obsługi pojazdów kategorii C i CE - proponował. Przywoływał też zapisy dyrektyw o prawach jazdy i szkoleniu kierowców zawodowych, które nieprzypadkowo zawierają ścieżkę uzyskiwania uprawnień od 18 roku życia. Chodzi o możliwość kształcenia w warunkach, które pozwolą na uzyskanie większej efektywności z uwagi na co najmniej 3 letni czas pozwalający nie tylko na przekazanie niezbędnych informacji ale przede wszystkim na ukształtowania właściwy postaw. Jak ocenia T. Matuszewski, szkolenie rynkowe w osk w większości są prowadzone wyłącznie w perspektywie egzaminu państwowego. I właśnie tak ,,egzaminacyjnie” przygotowany kierowca nie spełnia wymagań pracodawców nie tylko w zakresie koniecznej wiedzy, ale także w zakresie kwalifikacji praktycznych obejmujących pojazdy lżejsze i mniejsze. Niestety wraz z transformacją ustrojową, która dokonywała się w latach 90-tych zgubiliśmy nieźle funkcjonujące systemy szkoleń kategorii C i C+E. Dodatkowo rozwój techniki samochodowej w zakresie w/w kategorii radykalnie wyprzedził realia szkoleniowo-egzaminacyjne. Dodatkowo zaczyna brakować kompetentnych kadr, które są w stanie przygotować takich kierowców jakich potrzebuje rynek transportowy. Konieczne jest ,,przewietrzenie” treści nauczania na kursach prawa jazdy oraz kwalifikacjach zawodowych. Duża część z nich jest niepotrzebna i nieaktualna - konkludował. Za niezbędny w procesie nauczania kierowców zawodowych uznał - istotniejszy niż do dziś - udział branży transportowej. Pod koniec ubiegłego roku Amerykanie tę prawidłowość dostrzegli Amerykanie. Idąc za przykładem Stanów Zjednoczonych, powinniśmy włączyć w proces tworzenia norm prawnych regulujących sposób uzyskiwania uprawnień kierowcy zawodowego środowisko pracodawców i przewoźników drogowych, tak aby nabyte przez uczniów kompetencje i uprawnienia odpowiadały rzeczywistym potrzebom rynku pracy. I programy szkolenia, w których powinno znajdować się mniej zajęć teoretycznych, a więcej tych praktycznych. Nadto wykładana teoria powinna być przede wszystkim aktualna i właściwie dobrana (funkcjonalna), tak aby zawierała jak najwięcej kwestii realnie przydatnych. Stąd propozycja wykorzystania nowoczesnych środków dydaktycznych, a w tym przede wszystkim multimedialnych pakietów szkoleniowych i e-learningu. Sposób wdrażania przedstawionych zagadnień przedstawił Wojciech Kiełbasa, Dyrektor Gostyńskiego Centrum Edukacyjnego.

Pani Paulina Mucha z Departamentu Europejskiego Funduszu Społecznego w Ministerstwie Rozwoju lub Dyrektor Departamentu Małych i Średnich Przedsiębiorstw w Ministerstwie Rozwoju przedstawiła prezentację pt.: „Jak uzyskać dofinansowanie na kurs prawa jazdy kat. C, C+E ze środków UE?”.

„Doświadczenia z realizacji projektów dedykowanych osobom zainteresowanym uzyskaniem prawa jazdy kat. C, C+E (w tym uczniom) w wybranych województwach w ramach Regionalnych Programów Operacyjnych” to temat wystąpień: Arkadiusz Tokarski, Naczelnik w Departamencie Europejskiego Funduszu Społecznego Urzędu Marszałkowskiego w Łodzi oraz Andrzej Burnat z Departamentu Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podkarpackiego oraz Almira Tusk, przedstawiciel Departamentu Europejskiego Funduszu Społecznego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Pomorskiego. Dyskusję konferencji prowadzili moderatorzy: Katarzyna Blachowicz i Emilia Maciejewska podejmując i inicjując wypowiedzi w ramach takich zagadnień jak: Jak przedstawiciele szkół oceniają propozycję przygotowywania uczniów do zdawania prawa jazdy kat. C? Co będzie największym wyzwaniem dla szkół w przypadku prawa jazdy kat. C? Jak przebiega współpraca szkół z przedsiębiorstwami, gdzie uczniowie odbywają praktyczną naukę zawodu? Jaka powinna być rola pracodawców w przygotowywaniu uczniów do uzyskania prawa jazdy kat. C? Czy przedsiębiorcy są gotowi wesprzeć szkoły: oddelegować instruktorów, udostępnić pojazd, przyjąć ucznia na praktykę?

Podsumowanie. W czasie tak znaczących braków profesjonalnych kierowców zawodowych dla rynku transportu drogowego, a jednocześnie znaczącej pozycji Polski w przewozach drogowych, zagadnienie szkolenia kandydatów na kierowców zawodowych jest znaczącym poszukiwanie rozwiązań dotyczących systemu ich szkolenia. Ze szczególnym zainteresowaniem uczestników Konferencja spotkała się informacja o przedsięwzięciu strukturalnym, czyli decyzji o przystąpieniu Gostyńskiego Centrum Edukacyjnego do Polskiego Klastra Edukacyjnego. - Bardzo ważna jest współpraca szkół z środowiskiem branży transportowej, Polskim Klastrem Edukacyjnym oraz wiodącymi producentami pojazdów i urządzeń stanowiących dziś obowiązkowe wyposażenie pojazdów transportowych (np. tachografów) – wskazywał Tomasz Matuszewski. Na sali obecny był koordynator PKE, Witold Wiśniewski, prezes Grupy IMAGE. I tak właśnie zrealizowano główny cel konferencji, którym było nawiązanie współpracy pomiędzy wszystkimi podmiotami zainteresowanymi przygotowaniem kadr dla przewoźników drogowych, w tym promocji działań regionalnych. (jm)

Roman Uździcki. Egzaminator kierującym. Zasłaniać, czy nie zasłaniać tablicy „L”?

TEZA. Oceniając zapis art. 55 ust. 2 ustawy - Prawo o ruchu drogowym uważam, że dotyczy on tylko pojazdów przeznaczonych do nauki jazdy, nie dotyczy zaś pojazdów przeznaczonych do egzaminowania kandydatów na kierowców i kierowców. Przepis ten w całym swoim brzmieniu przytaczam poniżej:

USTAWA z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (z późn. zmianami). Art. 55. 1. Pojazd do nauki jazdy lub przeprowadzania egzaminu państwowego oznacza się tablicą kwadratową barwy niebieskiej z białą literą „L” umieszczoną na pojeździe. W warunkach niedostatecznej widoczności tablica umieszczona na pojeździe, z wyłączeniem tablicy na motocyklu, powinna być oświetlona. Tablica, którą jest oznaczony motocykl, powinna być wykonana z materiału odblaskowego.

2. Podczas kierowania pojazdem do nauki jazdy przez osobę inną niż osoba ubiegająca się o uprawnienie do kierowania pojazdem tablica, o której mowa w ust. 1, powinna być zasłonięta lub złożona. 3. Kierujący pojazdem, przejeżdżając obok pojazdu, o którym mowa w ust. 1, lub jadąc za nim, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność.

UZASADNIENIE. Biorąc pod uwagę powyższy zapis prawny, nie sposób zgodzić się ze stwierdzeniem jakoby przepis ten nie rozróżniał pojazdów do przeprowadzania państwowych egzaminów na prawo jazdy czy też „zwykłych do nauki jazdy”, jak mogą twierdzić niektórzy. Faktem pozostaje, że w wielu aktach prawnych (których przykłady podano poniżej) występują pojazdy zapisane jako pojazdy do nauki jazdy lub przeprowadzania egzaminu państwowego czasami z łącznikami „i” lub alternatywą „lub” co w sposób istotny zmienia sposób czytania tych przepisów – w art. 55 ust. 2 pisze się tylko o pojazdach do nauki jazdy. Zasygnalizowane akty prawne, to między innymi:

1) Poz. 1727 OBWIESZCZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY I ROZWOJU z dnia 17 października 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach. § 11. 1. Dowód rejestracyjny, pozwolenie czasowe, w tym pozwolenie czasowe do wielokrotnego stosowania, wystawia się następująco:

f) „L” – dotyczy pojazdów przystosowanych do nauki jazdy lub egzaminu państwowego,

2) OBWIESZCZENIE MINISTRA TRANSPORTU, BUDOWNICTWA I GOSPODARKI MORSKIEJ z dnia 6 czerwca 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia. Rozdział 13

Warunki dodatkowe dla pojazdu przeznaczonego do nauki jazdy i egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania. § 43. 1. Pojazd silnikowy przeznaczony do nauki jazdy i egzaminowania, z zastrzeżeniem ust. 2, powinien być wyposażony w…

3) Poz. 1522 OBWIESZCZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY I ROZWOJU z dnia 11 lipca 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów. Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych. 34. 1. Na pojeździe przeznaczonym do nauki jazdy lub przeprowadzania egzaminu tablicę, o której mowa w art. 55 ust. 1 ustawy, umieszcza się z przodu i z tyłu pojazdu lub zespołu pojazdów, na wysokości od 60 cm do 180 cm od powierzchni jezdni, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

8. Tablica do oznaczania pojazdu przeznaczonego do nauki jazdy lub przeprowadzania egzaminu państwowego na prawo jazdy

Ponadto ustawodawca wyraźnie rozgranicza przeznaczenie tych pojazdów. I tak:

Pojazd przeznaczony do szkolenia. ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY I BUDOWNICTWA z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców. § 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: (…) 8) pojeździe szkoleniowym – rozumie się przez to pojazdy, o których mowa w art. 24 ustawy;

Pojazd do przeprowadzania egzaminu. ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY I BUDOWNICTWA z dnia 24 lutego 2016 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach. § 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: (…) 8) pojazdach egzaminacyjnych – rozumie się przez to pojazdy przeznaczone do przeprowadzania części praktycznej egzaminu państwowego, o których mowa w art. 53 oraz art. 54 ust. 5 ustawy;”

Na szczególne podkreślenie zasługuje fakt, że:

Egzaminator wykonujący czynności egzaminacyjne (a więc nie prowadzący nauki jazdy) zgodnie z grafikiem egzaminów przeprowadza egzamin polegający na ocenianiu czynności wykonywanych przez kandydatów na kierowcę i kierowców (czyli osób posiadających już uprawnienia) siedząc na fotelu pasażera. W przypadku, gdy egzamin ulega przerwaniu zajmuje on  miejsce za kierownicą samochodu egzaminacyjnego stając się kierującym. Po czym udaje się z egzaminowanym do WORD. Niekiedy, na prośbę osoby zdającej arkusz przebiegu egzaminu wypisywany jest na miejscu, jest wręczony osobie egzaminowanej i osoba ta nie wraca do ośrodka. Egzaminator jedzie wtedy sam.

Dla egzaminatora, z formalnego punktu widzenia egzamin zarówno w jednym, jak i drugim przypadku trwa do czasu, gdy wynik egzaminu zostanie wpisany do systemu komputerowego PWPW i potwierdza to podpisem elektronicznym.

Egzaminator jako kierujący, jadąc z osobą egzaminowaną lub bez, z formalnego punktu widzenia (przy tak oznakowanym pojeździe), korzysta z przywileju dotyczącego szczególnej ostrożności dotyczącego innych pojazdów, które poruszają się obok lub za tak oznakowanym pojazdem. Przywilej ten nie jest egzaminatorowi potrzebny, aczkolwiek należy pamiętać o tym, że przewozi obok siebie osobę, która ma dostęp do pedałów, które mogą być przypadkowo (lub nieprzypadkowo) przez nią użyte. Użycie to może powodować istotne zagrożenie w ruchu drogowym. Podobnie będzie, gdy osoba tylko wsunie stopę pod pedał sprzęgła czy też hamulca. Tym samym skutecznie może uniemożliwić egzaminatorowi właściwe korzystanie z pedałów i wprowadzać w błąd innych kierujących.

Egzaminator jadąc za kierownicą samochodu egzaminacyjnego prawie zawsze wraca  najkrótszą drogą do ośrodka egzaminowania. 

Należy domniemywać, że intencją ustawodawcy  było takie sformułowanie przepisów w zakresie zasłaniania lub składania tablicy z literą „L”, aby egzaminator nie musiał w przypadku przejęcia sterowania pojazdem (zakończenia egzaminu w ruchu drogowym) zasłaniać lub zdejmować tablicy „L” biorąc pod uwagę fakt, że przerwania następują najczęściej w miejscach niebezpiecznych i wymagających gwałtownej reakcji. Są to między innymi: skrzyżowania i ich okolice, przejścia dla pieszych, drogi o dużym natężeniu ruchu, gdzie egzaminator najczęściej zatrzymuje pojazd nie doprowadzając do kolizji lub wypadku, zamienia się miejscem z osobą egzaminowaną i odjeżdża powodując uspokojenie ruchu i jego usprawnienie.

Jednak według niektórych opinii, powinien w pierwszej kolejności odłączyć przewody elektryczne i złożyć tablicę „L”, bądź też ją zasłonić a zasłonięcie zabezpieczyć przed zsunięciem się i zagubieniem. W realnym ruchu drogowym jest to niepotrzebne, niemożliwe, a nawet może być wielokrotnie niebezpieczne.

Szczególnie jaskrawym przykładem niewłaściwego zachowania się w tym zakresie byłby przerwany egzamin np. na kategorię C+E, gdzie do zasłonięcia tablicy musiałoby dojść na skrzyżowaniu, po zamianie miejsc z osobą zdającą. Egzaminator przed ruszeniem zmuszony byłby do zasłonięcia 3 tablic – jedną z przodu pojazdu, jedną z tyłu oraz z tyłu przyczepy.

Egzaminator zatrudniony w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego przeprowadza tylko egzaminy państwowe na prawo jazdy, zgodnie z przepisami prawa nie może prowadzić zajęć nauki jazdy z osobami ubiegającymi się o uzyskanie uprawnień do kierowania i ich nie prowadzi. Nie podlega więc pod cytowany art. 55, ust. 2 Ustawy Prawo o ruchu drogowym. Egzaminator, żeby być egzaminatorem, nie musi nawet posiadać uprawnień instruktora nauki jazdy. Pojazdy egzaminacyjne są wyraźnie opisane i oznakowane – najczęściej dodatkowymi napisami „EGZAMIN” i  „Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego”. Jakkolwiek powyższe rozważania dotyczą pojazdów z jednej strony nauki jazdy, po drugie pojazdów przeznaczonych do egzaminowania należy zdać sobie sprawę, że zdecydowanym nadużyciem (wykorzystującym samo oznakowanie pojazdów egzaminacyjnych) byłoby korzystanie z tych pojazdów w innym celu niż egzaminacyjnym. Wtedy, gdy nie jest on używany w związku z egzaminem (odprowadzanie do serwisu, tankowanie, realizowanie innych zadań) lub gdy pojazdem takim kieruje nie egzaminator, tablica „L” powinna być zasłonięta.

Należy wziąć pod uwagę również fakt, że gdyby przyjąć zasłanianie tablicy „L” za obowiązek (art. 55. ust. 2) to egzaminy, w których kierującym jest osoba podlegająca kontrolnym sprawdzeniu kwalifikacji oraz ta, która rozszerza swoje uprawnienia (a więc posiadająca już prawo jazdy i to często przy sobie) powinna być egzaminowana pojazdem bez tego specjalnego oznakowania lub tablica ta powinna na czas egzaminu być złożona lub zasłonięta. Nie sposób zgodzić się z taką wykładnią, gdyż inne przepisy w tym względzie nakazują wręcz egzaminowanie wszystkich osób pojazdami właściwie oznakowanymi (właśnie tablicą „L”).

Według mojej oceny ustawodawca (a więc minister właściwy do spraw transportu) formułując przepisy świadomie dopuścił kierowanie przez egzaminatora również innych (a nie tylko ubiegających się o uprawnienia) osób pojazdem egzaminacyjnym przy nie złożonej lub nie zasłoniętej tablicy „L”.

Powyższa opinia zgodna jest również z komentarzem do Prawa o Ruchu Drogowym uznanego eksperta R. Stefańskiego (zał.).

Roman Uździcki

Załącznik: Kserokopia komentarza eksperta z zakresu Prawa o ruchu Drogowym Pana Ryszarda A. Stefańskiego dotyczący stanowisko związanego z art.55 ust.2 Ustawy PoRD (Wyd. LEX Kluwer business, Warszawa)

Grzegorz Nowak. Egzaminowany bez uprzywilejowania w ruchu drogowym

Śledząc dyskusję na łamach tygodnika „PRAWO DROGOWE@NEWS” dotyczącą zasadności przestrzegania obowiązków wynikających z art. 55 ustawy - Prawo o ruchu drogowym tj. w zakresie dodatkowego oznaczania pojazdów do nauki jazdy lub przeprowadzania egzaminu państwowego oraz określonych zachowań wobec kandydatów na kierowców przez kierujących innymi pojazdami, pragnę wyrazić także i swój głos w tej sprawie.

Przyjrzyjmy się najpierw samemu procesowi szkolenia praktycznego – w jego toku kandydat na kierowcę zdobywa stopniowo umiejętności kierowania pojazdem – od najprostszych do tych najbardziej złożonych, przez co w efekcie końcowym „młody kierowca” nabywa podstawowe kwalifikacje do bezpiecznego prowadzenia samochodu w ruchu drogowym. Z praktyki szkoleniowej wynika jednak, że zachowanie na drodze kandydata na kierowcę prowadzącego pojazd, którym odbywa naukę jazdy – szczególnie w początkowej fazie szkolenia – może być czasem nieprzewidywalne, a niekiedy wręcz irracjonalne i stwarzające w sposób nagły bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa dla uczestników ruchu drogowego. W tym kontekście dodatkowe oznaczenie pojazdu do nauki jazdy stanowi swego rodzaju „uprzedzenie” i „ostrzeżenie” dla innych uczestników ruchu drogowego o potencjalnych zagrożeniach  mogących wystąpić wskutek poruszania takiego pojazdu po drodze. Jest to niewątpliwie argument przemawiający za tym, aby w odniesieniu do pojazdów, którymi prowadzi się naukę jazdy – utrzymać aktualnie obowiązujący stan prawny.

Powstaje jednak pytanie - jak zatem w takich warunkach ułatwiać kandydatom na kierowców osiąganie coraz to większej samodzielności w zdobywaniu umiejętności bezpiecznego prowadzenia pojazdu, kiedy to obowiązujące prawo sprawia niejako, że pojazd szkoleniowy porusza się w ruch drogowym w swego rodzaju „inkubatorze bezpieczeństwa”? Wydaje się, że nie ma w tym obszarze sprzeczności i nie są to argumenty wzajemnie wykluczające się - przy spełnieniu i zachowaniu wszakże jednego, ale i chyba najważniejszego warunku – aktywnej roli instruktora prowadzącego szkolenie. Dobry instruktor wie, jak stopniować tę samodzielność i ją indywidualizować w odniesieniu do predyspozycji danego kandydata na kierowcę, ma motywację, aby to robić i robi to w praktyce. Chcę wierzyć, że takich instruktorów jest coraz więcej…

Jak w kontekście rozpatrywanego zagadnienia wygląda część praktyczna egzaminu państwowego? Należy najpierw zadać pytanie: jaki jest cel egzaminu praktycznego? Zwięzłą odpowiedź na to pytanie dają przepisy art. 51 ustawy o kierujących pojazdami stanowiące o konieczności sprawdzenia umiejętności osoby egzaminowanej w zakresie zgodnego z przepisami, bezpiecznego, energooszczędnego, sprawnego i nieutrudniającego innym uczestnikom ruchu poruszania się odpowiednim pojazdem w ruchu drogowym. Trzeba też mieć na uwadze, że obowiązująca Dyrektywa 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. (z późniejszymi aktami zmieniającymi) w sprawie praw jazdy stanowi m.in., że w każdej sytuacji egzaminacyjnej w ruchu drogowym ocena musi uwzględniać stopień swobody, z jaką ubiegający się o prawo jazdy obsługuje urządzenia sterujące pojazd oraz wykazaną przez niego zdolność do jazdy w ruchu z zachowaniem pełnego bezpieczeństwa, a sam egzaminator przez cały czas egzaminu musi czuć się bezpieczny.

W świetle przytoczonych przepisów jestem zwolennikiem tego, aby pojazdy egzaminacyjne były całkowicie wyłączone z regulacji prawnej art. 55 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Jakie ma to uzasadnienie? W moim przekonaniu - dość proste i oczywiste. W czasie egzaminu praktycznego osoba egzaminowana wykonując zadania egzaminacyjne powinna wykazać się niezbędnymi umiejętnościami pozwalającymi jej na swobodną, samodzielną, bezpieczną i uwzględniającą potrzeby innych uczestników ruchu - jazdę. W warunkach, gdy jazda egzaminacyjna będzie przeprowadzana pojazdem, który nie będzie się w żaden szczególny sposób wyróżniał „z potoku” innych przemieszczających się samochodów, a sam zdający nie będzie wówczas korzystał ze swego rodzaju „uprzywilejowania w ruchu”- egzaminator prowadzący egzamin będzie mógł w sposób bardziej obiektywny i precyzyjny dokonać oceny umiejętności kandydata na kierowcę. I nie martwiłbym się zbytnio niebezpiecznymi sytuacjami, które podczas egzaminu zawsze się zdarzają wskutek błędów popełnionych przez osobę egzaminowaną, a wymuszającymi na egzaminatorze koniecznością nagłej interwencji. Zostawmy to egzaminatorom. Praktyka egzaminacyjna pokazuje, że egzaminatorzy bardzo dobrze sobie z tym radzą…

Usunięcie z treści art. 55 kodeksu drogowego słów „lub przeprowadzania egzaminu państwowego” doprowadziłoby wreszcie do uporządkowania kwestii związanych z zasłanianiem lub składaniem tablic z literą „L” po przerwanych egzaminach państwowych na prawo jazdy oraz z oznakowaniem pojazdów do przeprowadzania egzaminów dla kandydatów na instruktorów lub egzaminatorów.

Zaprezentowane stanowisko z pewnością nie uwzględnia wszystkich czynników mających (mniejsze lub większe) znaczenie w przedmiotowej sprawie, ale – w mojej ocenie – są to najważniejsze uwarunkowania analizowanego zagadnienia.

W całej dyskusji należy jednak pamiętać o rzeczy najistotniejszej - ostatecznym i nadrzędnym celem ewentualnych zmian regulacji prawnych w tym zakresie, powinno być w efekcie dążenie do faktycznej poprawy stanu bezpieczeństwa na polskich drogach.

Grzegorz Nowak

Obalamy mity – czyli jak skutecznie zahamować w czasie jesienno-zimowej słoty

Przeprowadzone badania i tesy¹⁾ nie pozostawiają żadnych wątpliwości: pojazd wyposażony w opony zimowe jadący po mokrej nawierzchni, przy temperaturze dodatniej między 2-6 st. C zatrzyma się wcześniej niż pojazd na letnich oponach. Należy pamiętać, że najwięcej prędkości pojazd wytraca na ostatnich metrach hamowania – nietrudno domyślić się, że zimówki zatrzymają samochód przed przeszkodą, w którą na letnich gumach uderzy on z całym impetem. Co jeśli przeszkodą będzie pieszy? Niestety, jego szanse na przeżycie takiego wypadku są bardzo niskie. Umiejętności kierowcy nie mają tu nic do rzeczy – prawa fizyki są bezwzględne.

Nagrania z testów Auto Express opon zimowych²⁾ potwierdzają różnicę pomiędzy oponami zimowymi a letnimi na mokrej drodze przy temperaturze +6 st. C: droga hamowania samochodu jadącego na oponach letnich była dłuższa aż o 7 metrów niż samochodu na oponach zimowych. Najpopularniejsze samochody mają długość nieco ponad 4 metry. Gdy samochód na oponach zimowych bezpiecznie się już zatrzymał, maszyna na ogumieniu letnim jechała jeszcze z prędkością ponad 32 km/h.

„Dlatego w taką pogodę jak teraz, gdy poranki są już bardzo chłodne i często pada deszcz, dobre opony zimowe lub dobre całoroczne z homologacją zimową są gwarancją bezpiecznej jazdy. Cóż z tego, że rano na całkowicie suchej drodze opona letnia daje przewagę 20-30 cm, jeśli wieczorem przy powrocie do domu ta droga może być mokra, a wtedy różnica w drodze hamowania na ogumieniu letnim przekracza znacznie długość naszego samochodu? Ilu z nas zmienia opony jak kierowcy w F1 kilka razy na tydzień? Nowoczesne opony zimowe renomowanych producentów zapewniają bezpieczeństwo w szerokim zakresie warunków pogodowych – są skuteczne już nawet przy 10-15 st. C na suchej drodze, ale też na mokrym asfalcie i kiedy robi się jeszcze chłodniej, aż do typowo zimowej scenerii. Zwlekanie z ich założeniem i czekanie na pierwszy śnieg to hazard z życiem. Naszym i innych. Ta różnica w długości hamowania to także „żyć albo nie żyć” dla pieszego przy przechodzeniu przez przejście. Naprawdę nie warto tak ryzykować odkładając wizytę w warsztacie i kierując się mitami na temat opon zimowych. Gdy pogoda się pogorszy, możemy do niego nie dojechać” – podkreśla Piotr Sarnecki, dyrektor generalny Polskiego Związku Przemysłu Oponiarskiego.

Używanie opon zimowych jednoznacznie wpływa pozytywnie na hamowanie i przyczepność samochodu³⁾. Testy porównujące opony letnie z zimowyme⁴⁾ pokazują nam, jak bardzo ogumienie adekwatne do temperatury, wilgotności i śliskości nawierzchni pomaga kierowcy w kontroli nad pojazdem. Każdy kierowca, który kiedykolwiek wpadł w poślizg wie, jak trudnym zadaniem potrafi być opanowanie samochodu, który pomimo wszystkich systemów bezpieczeństwa nie trzyma się jezdni. Poślizg sam w sobie jest nieprzyjemny, ale gdy pomyślimy o tym, że na drodze rzadko znajdujemy się sami – staję się on realnym zagrożeniem dla życia naszego i innych. Aby uniknąć wypadku czy stłuczki, aż do wiosny zaleca się jazdę na homologowanych oponach zimowych – ich skuteczność jest oparta na niczym innym, jak wykorzystaniu fizyki i chemii dla naszych potrzeb – realnego zwiększenia bezpieczeństwa. Raport Komisji Europejskiej dowodzi, że używanie opon zimowych zmniejsza ryzyko wypadku aż o 46 proc.⁵⁾

Opony zimowe wykonane są z innej mieszanki gumowej niż opony letnie, która dzięki większej zawartości naturalnej gumy i krzemionki nie twardnieje, kiedy robi się coraz chłodniej. Natomiast specjalny wzór bieżnika opon zimowych doskonale odprowadza wodę i wgryza się w śnieg, a dzięki przestrzennym, samoblokującym się lamelom także zapewnia bezpieczeństwo na suchej drodze. Zarówno mieszanka, jak i bieżnik są kluczowymi elementami opon zimowych, które zwiększają przyczepność samochodu do jezdni, a tym samym skracają drogę hamowania⁶⁾.

Homologowane opony zimowe, czyli posiadające tzw. symbol alpejski⁷⁾ - płatek śniegu na tle trzech szczytów górskich, dają duży margines bezpieczeństwa, czyli krótszą drogę hamowania, która często zapobiega kolizjom, a nieraz potrafi uratować życie. Opony letnie w już w temperaturach poniżej 7-10 stopni C stają się coraz twardsze i mają wydłużoną drogę hamowania w porównaniu do opon zimowych – różnica może wynieść nawet ponad 10 metrów, a to są dwie długości dużego samochodu. Na bezpieczeństwie nigdy nie warto oszczędzać. Należy pamiętać, że spotykany jeszcze symbol M+S jest tylko określeniem opon z bieżnikiem na błoto i śnieg, nadawanym uznaniowo przez producentów opon – nie mają one natomiast zimowej, bardziej miękkiej mieszanki gumowej. Samodzielnie występujący M+S bez symbolu alpejskiego oznacza, że taka opona nie jest ani oponą zimową, ani całoroczną, gdyż nie otrzymała homologacji zimowej.

„Czy prawdziwa jest krążąca po świecie plotka, że opony zimowe dodatkowo obciążają domowy budżet? Zakładając, że rocznie przejedziemy samochodem 20 tys. km, to przez 5 lat przebieg naszego auta wzrośnie o 100 tys. km. W tym czasie zużyjemy dwa komplety opon – bez względu na to, czy będą to dwa komplety ogumienia letniego, czy jeden komplet opon letnich i jeden zimowych. Osobny komplet opon letnich i zimowych pozwala na zmniejszenie zużycia każdego z kompletów, ponieważ każdy jest używany tylko przez pół roku. Ale jazda na innych oponach latem, a innych w okresie jesienno-zimowym to przede wszystkim maksymalne zwiększenie naszego bezpieczeństwa. Producentom dużo łatwiej i taniej byłoby produkować jeden typ opon, ale niestety fizyki nie da się oszukać – nie ma opony idealnej na każdą pogodę. Niektórzy kierowcy testują w praktyce opony całoroczne. Oczywiście, używając ich nie musimy się umawiać do serwisu dwa razy w roku i jesteśmy w stanie zaoszczędzić na przekładce opon, ale wygenerowane oszczędności zaraz wydamy na kolejne ich pary. Dlaczego? Ogumienie całoroczne jest używane przez cały rok, niezależnie od warunków pogodowych. Ich zużycie zwiększa się szczególnie latem, co spowodowane jest zbyt miękką mieszanką gumy, w porównaniu z tą w oponach letnich. To prawda, że z roku na rok są coraz bardziej dopracowane, ale jednak zawsze całoroczne gumy będą miały tylko kompromisowe osiągi w stosunku do opon dedykowanych do pory roku. Nawet najlepsze opony całoroczne latem nie będą tak dobre jak najlepsze letnie, a zimą tak dobre jak najlepsze zimowe. Jeśli jednak ktoś zamierza jeździć tylko na jednym komplecie opon i to głównie po mieście, to lepszym rozwiązaniem będą dobre całoroczne niż letnie” – dodaje Piotr Sarnecki.

Na odnotowanie zasługuje ostatnia zmiana postaw kierujących – aż 78% badanych popiera pomysł wprowadzenia wymogu jazdy na oponach zimowych lub całorocznych z homologacją zimową⁸⁾ – takie rozwiązanie prawne stosowane jest już w 26 krajach w Europie. Wzrastająca świadomość Polskich kierowców daje nadzieję na to, że coraz więcej osób będzie jeździć zimą na oponach na zimowych lub całorocznych – teraz aż jedna trzecia z nich naraża siebie i innych jeżdżąc w oponach letnich zimą. Pamiętajmy – lepiej założyć opony zimowe nawet kilka dni za wcześnie niż jeden dzień za późno.

Polski Związek Przemysłu Oponiarskiego

¹⁾Belgijska organizacja Pneuband w 2009, Auto Express i RAC 2016

²⁾Winter Tyres v Summer Tyres: the Truth! - Auto Express, https://www.youtube.com/watch?v=elP_34ltdWI

³⁾Zalety opon zimowych: opony letnie vs opony zimowe, https://youtu.be/9-4YS16AM3w

⁴⁾Winter Tyres vs Summer Tyres: the Truth!, https://www.youtube.com/watch?v=elP_34ltdWI

⁵⁾Komisja Europejska, Raport Studium wybranych aspektów korzystania z opon związanych z bezpieczeństwem, grudzień 2014

⁶⁾How do tyres work?, https://www.youtube.com/watch?v=zLMwF5WR-us&feature=youtu.be&t=23s

⁷⁾Został on określony regulaminem ONZ Nr 117 i wprowadzony rozporządzeniem unijnym 661/2009

⁸⁾Moto Data 2017 - Panel użytkowników samochodów, Marzec 2017

Bezbłędny CEPiK po 8. grudnia. Usługa Mój Pojazd oddalona

Na dzień 21. grudnia 2017 roku zaplanowano uruchomienie e-usługi pn. "Mój pojazd". Skorzystać z niej będą mogli kierowcy, którzy posiadają profil zaufany ePUAP. W ramach tej usługi będzie można też przeglądać historię zgłoszonych szkód wraz z zaznaczeniem czy były one istotne. Dostępne będą również dane dotyczące ustanowionych na pojeździe zabezpieczeń lub zajęciu go przez komornika. Niestety opublikowany właśnie został projekt rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie zakresu danych udostępnianych w postaci elektronicznej z centralnej ewidencji pojazdów. A w nim projekt zmiany przywołanej powyżej daty 21. grudnia na 13. listopada 2018 r.

Z jakiego powodu przesunięcie terminu? Z uzasadnienia zmiany dowiadujemy się, iż intensywne prace podjęte w związku z wdrożeniem w dniu 13 listopada 2017 r. systemu CEPiK 2.0 w części dotyczącej centralnej ewidencji pojazdów zaangażowały w pełni zasoby Wykonawcy, w związku z powyższym koniecznym jest dostosowanie harmonogramu realizacji Programu CEPIK2.0 - w zakresie poszczególnych terminów przewidzianych dla etapu III tego Programu. Trwające aktualnie intensywne prace nad stabilizacją i strojeniem systemu powodują konieczność przesunięcia zakładanego terminu uruchomienia usługi Mój Pojazd.

Aktualnie trwają konsultacje międzyresortowe, dzień wejścia w życie zmieniającego rozporządzenia przewidziano na 20. grudnia.

Co z błędami w CEPiK? Jak informowała redakcja Portalu Samorządowego, Ministerstwo Cyfryzacji określiło do dnia 8. grudnia datę usunięcia wszystkich błędów w Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców, które do tej pory utrudniały funkcjonowanie systemu. Przypomnijmy chodzi tu o kłopoty, które pojawiły się od 13 listopada, gdy uruchomiono Centralną Ewidencję Pojazdów. Wówczas pojawiły się problemy z wprowadzaniem danych do systemu, awaryjnością systemu, problemami z jego wydajnością. Jak podaje Portal: „Pracownicy ministerstwa [Ministerstwa Cyfryzacji - przyp. red.] aktualnie przebywają w terenie, gdzie wspólnie z pracownikami urzędów samorządowych mają zdiagnozować i usunąć wszystkie pozostałe problemy. 30.11 byli w Krakowie przedwczoraj (29.11) w Łodzi. Jak ustaliliśmy resort liczy, że do 8 grudnia poprawione zostaną ostatnie błędy w systemie.” Według raportów resortu już osiemnastego dnia nie wystąpiła żadna awaria, nie odnotowuje się także problemów z jego wydajnością. Pozostają problemy szczegółowe, jak np. problem z rejestracją pojazdów na osoby posiadające czasowy meldunek; problem z wydawaniem i zamówieniem DR dla osób, które w przekazanych danych do CEPiK 1.0 nie posiadają numeru pesel, problem z przerejestrowaniem pojazdu na tablice tymczasowe (czerwone); problem z rejestracją pojazdów posiadających silnik na energię elektryczną i inne. Więc pełna stabilizacja CEPiK 2.0 - #8. (jm)

Rozszerzenie katalogu upoważnionych do dawania poleceń i sygnałów na drogach

Opublikowany został projekt rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zmieniający rozporządzenie w spawie kierowania ruchem drogowym. Projekt stanowi wykonanie upoważnienia zawartego w art. 6 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym. Zasadniczą przesłanka do zmiany jest stwierdzona potrzeba rozszerzenia katalogu osób uprawnionych do dawania poleceń i sygnałów uczestnikowi ruchu lub innej osobie znajdującej się na drodze, o osoby odpowiedzialne za utrzymanie porządku podczas przejazdu pielgrzymki rowerami. Dotychczas w ustawie znajdują się upoważnienia dla: osoby odpowiedzialne za utrzymanie porządku podczas przemarszu pielgrzymki, konduktu pogrzebowego lub innej zorganizowanej grypy, strażaków jednostek przeciwpożarowych, pracowników nadzoru komunikacji miejskiej, kierujących autobusem szkolnym, strażnik leśny czy funkcjonariusz Straży Parku oraz pilot). Wymienione powyżej osoby upoważnione do dawania poleceń i sygnałów powinny być wyposażone w kamizelki barwy pomarańczowej z elementami odblaskowymi oraz z odpowiednim wyróżnikiem. Każda osoba chcąca nabyć nowe uprawnienia będzie zobowiązana odbyć szkolenie w WORD. Nowe brzmienie zaproponowano dla załącznika nr 3 – „Programu szkolenia w zakresie kierowania ruchem drogowym”. Mając na względzie czas potrzebny WORD na przygotowanie się do szkolenia osób w projektowanym zakresie, zaproponowano 30-dniowy okres vacatio legis.

Projekt został przekazany do konsultacji w Komisją Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego, Generalnym Inspektorem Ochrony Danych Osobowych, Wojewódzkimi Ośrodkami Ruchu Drogowego, Konferencją Episkopatu Polski, Polską Radą Ekumeniczną i Aliansem Ewangelicznym. Termin konsultacji – 10 dni. (jm)

Uzupełnione sprawozdanie nadzorujących ośrodki szkolenia kierowców

Trwają konsultacje projektu rozporządzenia ministra infrastruktury i transportu w sprawie sprawozdania z realizacji na terenie województwa zadań określonych ustawą o kierujących pojazdami. Akt stanowi realizację upoważnienia określonego w art. 122 ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. Z chwilą jej wejścia w życie moc utraci akt poprzedzający, czyli rozporządzenie z 10 stycznia 2013 r.

Projekt określa zakres informacji zawartych w sprawozdaniu, a tu: wynikających z prowadzenia rejestrów i ewidencji; związanych z wydawaniem dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami; wynikających z realizacji nadzoru nad ośrodkami szkolenia kierowców oraz podmiotami prowadzącymi szkolenie osób ubiegających się o uzyskanie uprawnienia do kierowania tramwajem. Zaproponowano nowy wzór zbiorczego sprawozdania. Ten został zaktualizowany i uzupełniony o dodatkowe rodzaje kontroli. Od nowa zdefiniowanej kontroli doraźnej i wprowadzonej nowej kontroli - kontroli problemowej. W celu podniesienia jakości przeprowadzanych analiz, dodane zostały do wzoru sprawozdania informacje o łącznej liczbie wszystkich podmiotów oraz osób (instruktorów i wykładowców) wpisanych do właściwych rejestrów i ewidencji oraz informacje o łącznej liczbie wszystkich wydanych poświadczeń dla ośrodków szkolenia kierowców. Dzisiaj te informacje o ośrodkach szklenia kierowców, podmiotach prowadzących szkolenie, instruktorach oraz wykładowcach są przekazywane do resortu jako informacje dodatkowe do obowiązującego wzoru sprawozdania. Proponuje się wejście w życie projektowanego rozporządzenia w okresie 30 dni od dnia jego ogłoszenia.

Mamy nową propozycję sprawozdania z wykonywanego nad ośrodkami szkolenia nadzoru. Czy i kiedy resort przeanalizuje jakość sprawowania tego właśnie nadzoru? (jm)

Odśnieżanie pojazdu jest obowiązkiem

Niemal każdej zimy obserwując drogi możemy się przekonać, że wielu kierowców zapomina, że odśnieżenie auta to ich obowiązek. Jazda z warstwą śniegu na dachu, czy z szybami pokrytymi lodem zagraża nie tylko samym kierującym i pasażerom takich pojazdów, ale także innym uczestnikom ruchu drogowego. Warstwa lodu na szybach ogranicza widoczność, natomiast spadający śnieg z dachu w wyniku poruszania się samochodu, utrudnia jazdę kierowcom jadącym za nami.

Podróżując swoim samochodem, kierujący zawsze musi mieć zapewnione dostateczne pole widzenia. Postarajmy się być odpowiedzialnymi nie tylko za nas samych lecz również za innych użytkowników dróg i poświęćmy te kilka minut na dokładne odśnieżenie naszych aut. Nie zapominajmy również o wymianie opon na zimowe, które zapewnią nam optymalne bezpieczeństwo na śliskiej, ośnieżonej i oblodzonej nawierzchni. Nie bagatelne znaczenie ma też wymiana w samochodzie płynu do spryskiwaczy na zimowy. Nie tylko pomoże to w widoczności, ale zaoszczędzi niepotrzebnych nerwów podczas jazdy.

W ostatnich dniach policjanci z Wydziału Ruchu Drogowego KWP zs. w Radomiu oraz z radomskiej drogówki przypominali o tym kierowcom przejeżdżającym przez Radom. Mundurowi oprócz upominania i przypominania o obowiązku odśnieżania, wręczali także kierowcom skrobaczki do szyb, które zapewne przydadzą się podczas mroźnych dni.

Zgodnie z prawem o ruchu drogowym, pojazd uczestniczący w ruchu drogowym ma być tak wyposażony i utrzymany, aby korzystanie z niego nie zagrażało bezpieczeństwu osób nim jadących lub innych uczestników ruchu, nie naruszało porządku ruchu na drodze i nie narażało kogokolwiek na szkodę. Używanie pojazdu w ruchu ma również zapewniać dostateczne pole widzenia kierowcy oraz łatwe, wygodne i pewne posługiwanie się urządzeniami do kierowania, hamowania, sygnalizacji i oświetlania drogi przy równoczesnym jej obserwowaniu. Kierowcy, którzy nie stosują się do tych przepisów muszą liczyć się z mandatem w wysokości do 500 zł.

Jednak na uniknięcie mandatu sposób jest prosty - wystarczy przestrzegać obowiązujących przepisów i przed wyjazdem poświęcić kilka minut na przygotowanie samochodu do wyjazdu. (WRD KWP zs. w Radomiu/AC)

Krajowy Rejestr Elektroniczny Przedsiębiorców Transportu Drogowego - ruszył

W Warszawie 30 listopada 2017 r. w siedzibie Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego odbył się briefing ministra infrastruktury i budownictwa Andrzeja Adamczyka i Głównego Inspektora Transportu Drogowego Alvina Gajadhura dotyczący uruchomienia Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Transportu Drogowego (KREPTD). Wdrożony przez GITD KREPTD to m. in. baza danych przedsiębiorców transportu drogowego, umożliwiająca wymianę gromadzonych w rejestrze danych z innymi krajami Wspólnoty Europejskiej. Celem utworzenia KREPTD jest uzyskanie kompletnej bazy danych przedsiębiorców transportu drogowego w formie elektronicznej, zapewnienie przestrzegania zasad uczciwej konkurencji na rynku oraz identyfikowanie nieuczciwych przewoźników. GITD i minister właściwy ds. transportu uzyskali narzędzie do przeprowadzania analiz i badania tendencji w transporcie drogowym, a obywatel ma możliwość zweryfikowania czy dany przedsiębiorca posiada zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika, bądź licencję wspólnotową oraz statusu tych uprawnień. (jm)

MIB: Ruszył Krajowy Rejestr Elektroniczny Przedsiębiorców Transportu Drogowego (komunikat)

4 listopada 2016 r. Sejm RP uchwalił ustawę o zmianie ustawy o transporcie drogowym, która nakładała na Głównego Inspektora Transportu Drogowego obowiązek polegający na utworzeniu Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Transportu Drogowego. Pomimo konieczności utworzenia takiego Rejestru do 31 grudnia 2012 roku, wynikającego z prawa unijnego, dopiero obecny parlament doprowadził do uchwalenia nowelizacji ustawy o transporcie drogowym, która wdrażała przepisy określające status KREPTD.

KREPTD na ePUAP

30 listopada 2017 r. uruchomiono usługi na platformie ePUAP, umożliwiające wprowadzanie danych do Rejestru uprawnionym podmiotom. Starostowie, za pośrednictwem specjalnych formularzy, zaczną przekazywać dane do ewidencji przedsiębiorców, tj. dotyczące wydanych przez nich zezwoleń na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego oraz dane do ewidencji osób, które zostały uznane za niezdolne do kierowania operacjami transportowymi przedsiębiorcy (w związku z utratą dobrej reputacji). Ponadto organy kontrolne (m.in. wojewódzcy inspektorzy transportu drogowego, wojewódzcy komendanci Policji, Komendant Główny Straży Granicznej, dyrektorzy izb celnych, Główny Inspektor Pracy oraz zarządcy dróg), również za pośrednictwem platformy ePUAP zaczną przekazywać dane do ewidencji poważnych naruszeń. Zgodnie z przepisami będą miały czas do 1 marca 2018 r. na przekazanie danych do KREPTD.

Strona internetowa kreptd.gitd.gov.pl

Uruchomiono również stronę internetową https://kreptd.gitd.gov.pl, za pośrednictwem której każdy zainteresowany podmiot może bezpłatnie uzyskać dostęp do jawnych danych z ewidencji przedsiębiorców, którzy posiadają zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego.

KREPTD jako narzędzie prowadzenia analiz

- Użytkownicy korzystający z usług przedsiębiorców transportu drogowego powinni uzyskać dostęp do danych przedsiębiorców zawartych w KREPTD w celu ich weryfikacji, co z kolei będzie miało wpływ na wzmocnienie uczciwej konkurencji na rynku transportu drogowego. Szybki dostęp do aktualnych informacji o przedsiębiorcach z tego sektora gospodarki umożliwi ograniczenie dostępu do rynku nieuczciwym przewoźnikom, co poprawi bezpieczeństwo transportu drogowego i obrotu towarowego – podsumował Główny Inspektor Transportu Drogowego.

Dzięki wdrożeniu KREPTD, Główny Inspektor Transportu Drogowego i minister właściwy do spraw transportu uzyskają narzędzia do przeprowadzania analiz i badania tendencji w transporcie drogowym, co jest niezbędne do budowania strategii rozwoju tego kluczowego sektora gospodarki.

Co to jest Krajowy Rejestr Elektroniczny Przedsiębiorców Transportu Drogowego?

Wdrożony przez GITD Krajowy Rejestr Elektroniczny Przedsiębiorców Transportu Drogowego to m. in. baza danych przedsiębiorców transportu drogowego, umożliwiająca wymianę gromadzonych w rejestrze danych z innymi krajami Wspólnoty Europejskiej. Celem utworzenia KREPTD jest uzyskanie kompletnej bazy danych przedsiębiorców transportu drogowego w formie elektronicznej, zapewnienie przestrzegania zasad uczciwej konkurencji na rynku oraz identyfikowanie nieuczciwych przewoźników.

- Krajowy Rejestr Elektroniczny Przedsiębiorców Transportu Drogowego został uruchomiony. Dzięki danym z Rejestru polscy przedsiębiorcy transportowi będą zdecydowanie lepiej traktowani, gdyż zgromadzone informacje pozwolą na bardziej transparentne postępowanie wobec nich przez inne państwa Unii Europejskiej – powiedział minister infrastruktury i budownictwa Andrzej Adamczyk podczas briefingu z udziałem Głównego Inspektora Transportu Drogowego Alvina Gajadhura, który odbył się 30 listopada 2017 r.  (MIB)

Krzysztof Chrobak. Piękno targów Fleet Market 2017

22 listopada br. w Warszawie odbyła się dziewiąta edycja targów motoryzacyjno-biznesowych Fleet Market. Impreza ta adresowana jest przede wszystkim do przedstawicieli przedsiębiorstw, w których samochód jest ważnym elementem w prowadzeniu biznesu. W edycji 2017 zaprezentowano ponad 150 modeli samochodów osobowych i użytkowych.

W trzech halach wystawowych o łącznej powierzchni 10 tysięcy metrów kwadratowych importerzy zaprezentowali premierowo 22 samochody. Przybyli na targi goście mogil po raz pierwszy zobaczyć: Audi A8, BMW X3, DS7 Crossback, Ford Vignale Fiesta, Hyundai Kona i Hyundai i30N, KIA Stonic, Lexus LS, Mercedes klasy X, Nissan Leaf, Opel Insignia GSi i Vivaro Tourer, SEAT Arona, Škoda Karoq, Subaru Impreza oraz Subaru XV, Toyota Land Cruiser, Volkswagen Polo oraz Volkswagen Amarok Aventura. Spośród innych rynkowych nowości można było podziwiać: Alfa Romeo Stelvio, Audi RS5, Citroën C3 Aircross, Jeep Compass, KIA Stinger, Lexus LC, Mercedes klasy S, Opel Crossland X i Grandland X, Renault ZOE, Toyota Prius Plug-in Hybrid oraz Volkswagen T-Roc. Ważny element targów stanowił też zaprezenowany po raz pierwszy w Polsce Ford GT.

Na szczególną uwagę zasługuje zwiększenie ilości nowych modeli samochodów z napędami alternatywnymi, zarówno hybrydowymi jak i w pełni elektrycznymi.

Oprócz oferty importerów na targach można było się zapoznać z ofertą firm z sektora car fleet managment, firm związanych z finansowaniem pojazdów, szkół doskonalenia techniki jazdy, koncernów oponiarskich, firm zajmujące się telematyką, car-sharingiem oraz wypożyczalni samochodów. Obok wielu pięknych prezentowanych pojazdów zwiedzający podziwiali urodę hostess. Zachęcam do obejrzenia fotogalerii.

Tę trwającą tylko jeden dzień imprezę odwiedziło ponad 8,5 tys. gości. (kch)

Fot. Krzysztof Chrobak

Ogólnopolska Konferencja Instruktorów Techniki Jazdy 2017

Ogólnopolska Konferencja Instruktorów Techniki Jazdy 2017

Grupa docelowa: Członkowie PSITJ oraz niezrzeszeni interesanci z branży szkoleniowej Uczestniczyć mogą wszystkie osoby z uprawnieniami ITJ oraz INJ

Czas i miejsce:

09 grudnia 2017 SOBOTA

Miejsce: Moto Park Kraków ul. Rzepakowa 4, 31-989 Kraków g.10:00 – 15:00 – KONFERENCJA g.15:30 – 17:00 – WALNE ZGROMADZENIE CZŁONKÓW

KONFERENCJA:

- g.10:00 – 10:15 – otwarcie konferencji (Zarząd PSITJ) - g.10:15 – 10:30 – Przywitanie gości przez przedstawiciela MotoParku (Michał Kościuszko) O historii obiektu, kulisach powstania, oczekiwaniach i przyszłych projektach. Trochę o potrzebie zawodu ITJ i ogólnie o kierowcach, o przewodniku niecodziennym (egzemplarze?) - 10:30-10:45 – zapowiedź prelegentów i prezentacja agendy

- 10:45-11:30 „Bezpieczeństwo najmłodszych uczestników ruchu”. Zastosowanie fotelików dziecięcych z punktu widzenia techniki jazdy.

- 11:45 – 12:30 „Przyczepność przyszłości” Eksploatacja opon, rodzaje opon, technologie i rodzaje uszkodzeń na które powinien zwrócić uwagę instruktor techniki jazdy!

- 12:30 – 13:15 „Systemy kontroli ciśnienia w kołach TPMS” – technologie oraz aspekty dotyczące instruktorów techniki jazdy.

PRZERWA KAWOWA

- 13:30 – 14:15 „Pędzący rozwój technologii bezpieczeństwa”. Elektroniczne systemy bezpieczeństwa biernego i czynnego w nowych samochodach. Obecne trendy dalszego rozwoju.

- 14:15 – 15:00 „Sporty motorowe alternatywą rozwoju umiejętności instruktorskich” Podział sportów samochodowych, klasy i kategorie. Co zrobić żeby wystartować? Podstawowe modyfikacje samochodów sportowych i różnice w technice kierowania.

Zapraszamy gorąco wszystkich instruktorów nauki jazdy zainteresowanych rozszerzeniem uprawnień o świadectwo instruktora techniki jazdy oraz przystąpieniem do PSITJ.

www.psitj.pl / biuro@psitj.pl