Legislacja

Nowy projekt tzw. ustawy uto. Pojawiły się urządzenia wspomagające ruch

13 stycznia 2021

Nowy projekt tzw. ustawy uto. Pojawiły się urządzenia wspomagające ruch
To raczej jest „urządzenie wspomagające ruch”? (fot. Jolanta Michasiewicz)

Departament Prawny Ministerstwa Infrastruktury 5 stycznia br. przekazał do Rządowego Centrum Legislacji projekt ustawy o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (UD51) prosząc o rozpatrzenie projektu przez komisję prawniczą. Jak się dowiadujemy projekt ten (opatrzony datą 4 stycznia 2021 r.) był przedmiotem uzgodnień i konsultacji publicznych oraz został rozpatrzony przez Stały Komitet Rady Ministrów. W dniu 29 grudnia 2020 r. Stały Komitet Rady Ministrów przyjął projekt ustawy wraz z autopoprawką II i rekomendował go Radzie Ministrów. Kolejny krok to zatwierdzenie przez Radę Ministrów i przesłanie do Sejmu. W ten sposób pojawia się szansa, iż regulacje dotyczące urządzeń transportu osobistego zaczną obowiązywać – jak to zapowiedział przedstawiciel rządu – wiosną br.

Przygotowania rządowego projektu w sprawie uto. 12 maja 2020 r. – pojawił się projekt ustawy o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw wprowadzający regulacje dotyczące urządzeń transportu osobistego. Odbyły się uzgodnienia i konsultacje publiczne (lipiec 2020) i zapadła cisza, aby wreszcie do publicznej widomości został podany kolejny projekt – opatrzony datą 4. stycznia 2021 r. Wcześniej nowy projekt trafił i został rozpatrzony przez Stały Komitet RM. Tyle o tym fragmencie historii powstawania tak oczekiwanych przepisów. Dodamy, iż kolejny krok to opinia Komisji Prawnej RCL i decyzja Rady Ministrów i projekt zostaje przesłany do Sejmu RP. Tam procedowanie może odbyć się nawet w trybie ekspresowym. Nie będzie to łatwe, bowiem opinii, często skrajnych jest wiele, a i regulacji do rozstrzygnięcia równie wiele. Doświadczeń, nawet tych światowych mniej, a potrzeba wielka. Sezon tuż.

Zakres zmian projektu z 4. stycznia. Autorzy projektu sformułowali szeroki zakres zmian pomieszczonych w ustawie – Prawo o ruchu drogowym, Kodeksie wykroczeń oraz ustawie o kierujących pojazdami. W pierwszej z wymienionych przede wszystkim zaproponowano niezwykle szeroki zakres zmian definicji. Zaproponowano zmianę brzmienia istniejących a to: drogi; uczestnika ruchu; pieszego; nieustąpienia pierwszeństwa; pojazdu; pojazdu silnikowego, ale też całkiem nowych jak: urządzenia wspomagającego ruch; hulajnogi elektrycznej i urządzenia transportu osobistego. Przywołajmy te ostatnie pomieszczone w artykule 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym:

Urządzenie wspomagające ruch. Definicja: - pkt 18a) urządzenie wspomagające ruch – urządzenie lub sprzęt sportowo-rekreacyjny przeznaczone do poruszania się osoby w pozycji stojącej, napędzane siłą mięśni. Czyli mowa tu o urządzeniu lub sprzęcie sportowo rekreacyjnym to np. hulajnoga, łyżworolki, wrotki czy deskorolka. Korzystający z tych urządzeń mają mieć obowiązek poruszania się po chodniku, drogi dla pieszych – jak dotychczas, ale także drogi dla rowerów – i to już jest nowy zapis. W strefie zamieszkania – ja piesi – ci użytkownicy uzyskają prawo pierwszeństwa przed pojazdami. Na chodniku pierwszeństwo ma pieszy, inaczej niż na drodze rowerowej. Na tymże chodniku urządzenie wspomagające ruch ma obowiązek poruszania się z prędkością przybliżoną do prędkości pieszego. Przy przekraczaniu jezdni korzystają z przejazdu dla rowerów lub przejścia dla pieszych. Osoby nietrzeźwe nie będą miały prawa korzystania z tych urządzeń. Zabronione ma być przewożenie drugiej osoby, ładunku lub zwierzęcia, czepiania się pojazdów, poruszania tyłem.

Hulajnoga elektryczna. Definicja: - pkt 47b) hulajnoga elektryczna – pojazd napędzany elektrycznie, dwuosiowy, z kierownicą, bez siedzenia i pedałów, konstrukcyjnie przeznaczony do poruszania się wyłącznie przez kierującego znajdującego się na tym pojeździe. Tu już jest mowa o pojeździe. Ustawodawca wyłączy ją spośród innych urządzeń transportu osobistego. Tę tak szeroko dyskutowaną prędkość określono na wielkość do 20 km/godz. Kierujący hulajnogą będą zobowiązani do poruszania się drogą dla rowerów lub pasem ruchu dla rowerów (jeśli są wyznaczone dla kierunku, w którym się porusza lub zamierza skręcić). W wyjątkowych sytuacjach hulajnogiści będą mogli się poruszać jezdnią jeśli jest tu ograniczenie do 30 km/godz. – to w przypadku, gdy nie ma chodnika. Na jezdni dopuszczone będzie prawo korzystania ze śluzy rowerowej. Natomiast, gdy jest chodnik, a na drodze przewidziano prędkość większą niż 30 km/godz. i nie ma wyznaczonej drogi dla rowerów oraz pasa ruchu dla rowerów - użytkownik hulajnogi elektrycznej pojedzie właśnie chodnikiem. Jazda przy zachowaniu szczególnej ostrożności, prędkości podobnej do pieszych i przy zachowaniu ich pierwszeństwa. Użytkownicy – osoby w wieku od lat 10 (niepełnoletni z kartą rowerową lub prawem jazdy kat. AM, A1, B1 lub T). Te młodsze dzieci (w wieku do 10 lat) owszem będą mogły być użytkownikami hulajnogi elektrycznej, ale wyłącznie w strefie zamieszkania i pod opieką osoby dorosłej. Kierujący hulajnogą elektryczną nie będzie mógł jechać obok drugiego użytkownika (chyba, że nie będzie to utrudnieniem ruchu), nie będzie mógł przewozić innej osoby, zwierzęcia, ciągnięcia lub holowania innego pojazdu. Obowiązywać go będzie stosownie wczesne sygnalizowania manewrów (za pomocą kierunkowskazów lub ręki). I tu tak oczekiwany przepis – postój elektrycznej hulajnogi wyłącznie na chodniku w miejscu do tego przeznaczonym lub na skraju chodnika po stronie bardziej oddalonej od jezdni i równolegle do kierunku ruchu na drodze.

Urządzenie transportu osobistego (uto). Definicja: - pkt 47c) urządzenie transportu osobistego – pojazd napędzany elektrycznie, z wyłączeniem hulajnogi elektrycznej, bez siedzenia i pedałów, konstrukcyjnie przeznaczony do poruszania się wyłącznie przez kierującego znajdującego się na tym pojeździe. Urządzenie także ustawowo określone jako pojazd, także napędzany elektrycznie (ale nie hulajnoga). Tu użytkownik uto ma poruszać się drogą dla rowerów – jeśli jest ona wyznaczona w kierunku, w którym chce się poruszać czy skręcić dana osoba. W pozostałych przypadkach korzysta on z chodnika oczywiście ustępując pierwszeństwa pieszemu. Jazda także bez pasażera, zakazane będzie przewożenie zwierząt, bagażu, holowania lub czepiania się innych pojazdów. Wiek kierującego od 10 lat (z wyjątkiem stref zamieszkania, a tu po pod opieką osoby dorosłej).

Ciekawi jesteśmy opinii z punktu widzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, ale wydaje nam się, że czas którzy autorzy projektu poświęcili na przygotowanie omawianego projektu – nie był czasem straconym. (jm)