Prawo Drogowe

Krzysztof Klejna. To ma być instruktor wyedukowany, wypoczęty i godnie zarabiający

Krzysztof Klejna, instruktor i egzaminator mówi o awansie zawodowym w branży szkoleniowców w zakresie nauki jazdy. Opisuje obecną rzeczywistość i na jej tle widzi, jakim instruktor powinien być. - Dobry instruktor to instruktor wyedukowany, wypoczęty i godnie zarabiający - podsumowuje. Nasz autor wczoraj – obok innych obowiązków i zajęć - ciężko pracował przy odśnieżaniu placu manewrowego swojego ośrodka, ale znalazł także czas i chęć, aby zaproponować interesujące rozwiązania, wskazać fundamenty przyszłych zmian. O INICJATYWIE NIEOBOJĘTNYCH – stworzenia Samorządu Zawodowego Instruktorów i Egzaminatorów – mówi: kibicuję, głęboko wierzę, wspólnie uda się.

INICJATYWĘ popiera dziś 1099 instruktorów i egzaminatorów - http://poparcie.szie.pl/

Jolanta Michasiewicz, red. nacz. tyg. PRAWO DROGOWE@NEWS (tygodnik@prawodrogowe.pl)

* * *

Z wielkim zainteresowaniem przeczytałem artykuł Pana Krzysztofa Gieteka, w którym postuluje, aby zawód instruktora nauki jazdy podlegał regułom związanym z awansem zawodowym, podobnym do nauczycieli pracujących w szkołach.

Jestem wielkim orędownikiem wszelkich zmian, które skutkować mogłyby poprawą jakości pracy instruktorów i przyznam, że na papierze założenia awansu instruktorskiego wyglądają wspaniale. Nie jestem przekonany czy taka forma - a więc próba przeniesienia 1:1 modelu awansu stosowanego w szkolnictwie ma szanse odpowiednio zafunkcjonować.

W przypadku nauczycieli, głównym aktywatorem wspinania się po ścieżce awansu zawodowego są finanse. Jak miałoby to wyglądać w naszej branży gdzie wynagrodzenia instruktorów są patologicznie niskie? Choć chciałbym się mylić, obawiam się, że nie znajdziemy zbyt wielu właścicieli OSK, chętnych by podnieść zarobki lepiej wykształconemu instruktorowi. Należy dodatkowo podkreślić, że realizacja ścieżki awansu wiąże się z koniecznością wygospodarowania wolnego czasu, który poświęca się na samorozwój. Typowy etat nauczyciela to 18 godzin tygodniowo. Ile godzin spędza w aucie etatowy instruktor?

Wątpliwości możemy mnożyć. Czy awans instruktorski wiązałby się z równie wielką "papierologią" jak w przypadku nauczycieli? Kto tworzyłby komisje oceniające poszczególne fazy awansu i czy przypadkiem nie byłyby okazją do "usadzenia" konkurencyjnego, "zbyt prężnie" rozwijającego się ośrodka? Wreszcie, czy w przypadku minimum 10-letniej drogi do zawodu egzaminatora, nie znajdziemy się w sytuacji niedostatku kadrowego, dokładnie takiego, jaki spotyka obecnie branżę szkoleniową?

Pomysł awansu, jakkolwiek słuszny w swoich założeniach, proponuję najpierw poprzedzić skutecznym wyegzekwowaniem mechanizmów, którymi dysponujemy obecnie. W pierwszej kolejności, kursy dla kandydatów na instruktorów powinny odzyskać poziom i stosowną rangę. Do tego potrzebne jest przede wszystkim, choć wydaje się to oczywiste, rzetelne przeprowadzanie zajęć. Konieczny będzie nadzór nad tymi zajęciami, który wyeliminuje obserwowane obecnie patologie. Jak bowiem oczekiwać, że dobrym instruktorem będzie absolwent kursu-wydmuszki prowadzonego przez jegomościa, który zatrzymał się z wiedzą na przełomie wieków, prowadzący kurs na zasadzie sublicencji od super osk zlokalizowanego 3 województwa dalej?

Postulowane w artykule sprawowanie nadzoru nad "nowym" instruktorem przez bardziej doświadczonego instruktora jest już obecnie powszechnie praktykowane, choć oczywiście w niesformalizowanym wymiarze. Wielu świeżo upieczonych instruktorów zwyczajnie nie czuje się na siłach by samodzielne podołać trudom zawodu (to też pokazuje dobitnie jaka była jakość odbytych przez nich kursów) stąd sami proszą o taką pomoc.

Obecny stan prawny stwarza możliwość (a wręcz obowiązek) doszkalania się i rozwoju poprzez coroczne warsztaty doskonalenia zawodowego. Czy wykorzystujemy tę sposobność w pełni? Moim zdaniem, coroczne warsztaty doskonalenia zawodowego powinny stać się swoistym świętem branży, okazją do wspólnego spotkania i konsolidacji środowiska szkoleniowego (jak również egzaminatorskiego, o czym poniżej) a nie smutną, wypełnianą jedynie z obowiązku koniecznością. Co więcej, uważam, iż warsztaty powinny być organizowane przez środowisko OSK wspólnie, a poszczególne części tematyczne mogłyby być przygotowywane przez reprezentantów różnych OSK biorących udział w szkoleniu, oczywiście pod bacznym nadzorem merytorycznym organizatorów. I przykładowo, w danym roku OSK1 szykuje wystąpienie z zakresu "Metodyki nauczania", OSK2 z zakresu "Prawo o Ruchu Drogowym" itd. Naturalnie, nie należałoby rezygnować z udziału w warsztatach ekspertów z zewnątrz.

Kolejnym pomysłem jest połączenie, oczywiście jedynie w niewielkim stopniu, warsztatów instruktorskich z dorocznymi warsztatami egzaminatorskimi. Przy odpowiedniej organizacji, tego typu spotkanie z pewnością byłoby okazją do wymiany poglądów na kontrowersje narastające na styku obu profesji, w cyklu codziennej pracy, dając możliwość obu środowiskom lepiej zrozumieć punkt widzenia "drugiej strony". Dodatkowo takie spotkanie podnosiłoby rangę warsztatów, co moim zdaniem, stałoby się magnesem do wybrania prawdziwego szkolenia zamiast zaświadczenia.

Tematem na osobną i rozległą dyskusję są kwestie wykształcenia i doświadczania. Oczywistym wydaje się, że wymóg wykształcenia średniego dla instruktora oraz wyższego dla egzaminatora były dobrymi rozwiązaniami. Podobnie, posiadanie przez instruktora wykształcenia wyższego, pedagogicznego (lub około-pedagogicznego) przynosi same korzyści w codziennej pracy tylko tu pojawia się pewien problem. Jeśli instruktor zdobywa wykształcenie wyższe w takiej dziedzinie, to niestety praktyk nie spędza za kółkiem, lecz przy tablicy. Podobne przykłady możemy mnożyć w przypadku absolwentów innych kierunków studiów. Stąd, nieuniknioną staje się sytuacja, w której dobrze wykształcony instruktor posiada wielkie deficyty w kierowaniu pojazdami, szczególnie w zakresie kategorii wyższych. Trudno bowiem łączyć obowiązki nauczyciela z byciem kierowcą autobusu czy instruktora, z kierowaniem ciężarówką w ruchu międzynarodowym. Z podobnymi dylematami borykają się instruktorzy lub wręcz właściciele OSK, którzy, w drodze naturalnego rozwoju, próbują "przeskoczyć poziom wyżej", z kategorii B, na kategorie zawodowe. Taki instruktor ma niekiedy kłopoty z odbyciem rzetelnych praktyk (po co szkolić sobie "konkrecję"?), o możliwości poznania zawodu kierowcy już nie wspominając. Zwyczajnie nie jest do możliwe, choćby z powodów, które wymieniłem wcześniej, opisując czarne strony naszej profesji. Nie jest to oczywiście stan pożądany i warto poszukać jego sensownego systemowego rozwiązania. W chwili obecnej, świeżemu instruktorowi kategorii wyższej nie pozostaje nic innego jak pełne zaangażowanie w przygotowanie zajęć i jeszcze większa uwaga i staranność podczas wykonywania swoich obowiązków. I proszę mi wierzyć, nikt taki nie zgrywa "specjalisty od ciężarówki".

I na koniec, pewna refleksja. Niezależnie od tego ile napiszemy artykułów i ile zapiszemy kartek, żadna reforma nie będzie miała sensu dopóki nie zmienimy sposobu funkcjonowania naszej branży. Uczestnicy inicjatywy SZIE opowiadają się po stronie tych, którzy są nieobojętni, a więc tych, którzy liczą na pozytywne zmiany w branży, również w kwestii jakości pracy instruktora. W pierwszej kolejności należy więc odpowiedzieć na pytanie: czy osk to maszynka do robienia pieniędzy, a instruktor jest trybem tej maszyny? Czy słowo misja, które tak często odmieniamy przez wszystkie przypadki, nie zeszła na dalszy plan? Wreszcie, co to znaczy - dobry instruktor? Moim skromnym zdaniem dobry instruktor to instruktor wyedukowany, wypoczęty i godnie zarabiający. Ilu Państwo takich znają? Nie pójdziemy ani o krok do przodu, dysponując armią przemęczonych instruktorów, tyrających po pięćdziesiąt parę godzin tygodniowo za nędzne 14 zł na godzinę.

W moim odczuciu, to właśnie zapewnienie godziwych warunków pracy dla instruktorów powinno stać się fundamentem, na bazie którego możemy wymagać dalszego ich samorozwoju i doskonalenia. Mocno kibicuję inicjatywie SZIE i głęboko wierzę, że wspólnie uda się przeforsować takie rozwiązania, które pozwolą ograniczyć ilość godzin pracy instruktora przy równoczesnym wzroście jego zarobków.

Krzysztof Klejna (Gostynin)

PRAWO DROGOWE. Krzysztof Gietek. „Awans zawodowy” - https://www.prawodrogowe.pl/informacje/rozmowy/krzysztof-gietek-awans-zawodowy

Karol Kreft. Różowo nie było i nie jest. Ja idę z NIEOBOJĘTYMI

Kto to są ci NIEOBOJĘTNI? Odpowiem, to inicjatorzy powołania samorządu zawodowego instruktorów i egzaminatorów. Ludzie, którzy mówili, mówią i deklarują swój czas, a przede wszystkim chcą pracować na rzecz budowy NOWEGO. Powtórzę - tu nie można zacząć i skończyć na słowach. Dziś jeden z grona NIEOBOJĘTNYCH. On nieobojętny był i pozostał, już pracuje. Oto co mówi Karol Kreft.

Jolanta Michasiewicz, red. nacz. tyg. PRAWO DROGOWE@NEWS (tygodnik@prawodrogowe.pl)

* * *

Jestem w branży od 17 lat. Tyle też czasu prowadzę ośrodek szkolenia kierowców. Czyli - trochę widziałem, przeżyłem i doświadczyłem szkoleniowej rzeczywistości. Gdybym miał ten czas określić najprościej to rzekłbym: „różowo nie było”. I wciąż nie jest. Zawsze mówię, że gdybym z takim zaangażowaniem i od tylu lat prowadził przedsiębiorstwo dajmy na to deweloperskie, to pewnie byłbym prezesem z za biurka, czytającym raporty z wykonania planu, dodam – w czasie pomiędzy kolejnymi podróżami do ciepłych krajów… A jestem do dzisiaj wyrobnikiem we własnej firmie, bo… I tu byłoby miejsce, aby podstawiać te wszystkie żale i bolączki naszej branży, które są Państwu doskonale znane. Nie będę się powtarzał. Zawsze chciałem zmieniać istniejący stan, nigdy nie byłem bierny, próbowałem prawie wszystkiego. Do tego „prawie” zaraz dojdziemy.

Byłem w organizacjach branżowych, jedną z nich nawet pomagałem zakładać, kolejną - ogólnopolską – wraz z przyjaciółmi, w minionym roku - już prawie stworzyliśmy, współorganizowałem największy w historii protest środowiska szkół jazdy, to był rok 2013, uczestniczyłem w dziesiątkach spotkań, do urzędów pisaliśmy listy, składaliśmy petycje itp. itd.

I co? I nic! I nic tak naprawdę nie zwojowaliśmy. Dalej opłacalność tego biznesu jest - co tu dużo mówić – marna, a prestiż mojego zawodu - daleki od należnego tak odpowiedzialnemu i mającemu wpływ na zdrowie i życie ludzkie zajęciu. Bo misja i stabilizacja finansowa idą wg mnie w parze. Bo jak mawiał mój śp. Kolega Tadeusz Sobotko, znakomity szkoleniowiec i działacz „misjonarz też musi mieć co do gara włożyć” Nic tu dodać, nic ująć – taka jest prawda i rzeczywistość!

Ale… jednego jeszcze nie próbowałem. Stąd to moje „prawie” kilka zdań wcześniej. Nigdy nie próbowałem i nie pomyślałem nawet o czymś takim jak samorząd zawodowy. I wiecie co? To jest najlepsza inicjatywa, jaką dotąd na swej drodze zawodowej, spotkałem. Czuję, że w niej jest szansa, abym mógł swoją misję wykonywać w przyszłości z godnością i bez obawy, że na leasingi nie wystarczy. Zgadzam się z mim szanownym kolegą Mariuszem Sztalem, który niezwykle trafnie i słusznie zauważył – w wypowiedzi opublikowanej ostatniego dnia minionego roku - że zostało nam jakieś 20-30 lat. Później już tylko pojazdy autonomiczne i cała nasza branża przestanie istnieć. Tak będzie, nasza profesja przejdzie do historii, jak niegdyś cyrulik, bednarz czy ludwisarz. Dziś – nasze dzieci – już nawet nie wiedzą czym się zajmowali. Po drogach będą śmigały auta autonomiczne. Jednak, do tego czasu, trzeba wykonywać swoją robotę rzetelnie i odpowiedzialnie.

Dlatego też i ja zaangażowałem się w INICJATYWĘ NIEOBOJĘTNYCH, aby wraz z gronem świetnych fachowców ”nieobojętnych” powołać Samorząd Zawodowy Instruktorów i Egzaminatorów. Jest nas coraz więcej. I tak trzymać. Pewnie, że są obawy, są głosy krytyki i sprzeciwu. Ale kiedy ich nie było? Szczególnie w naszej - mało zintegrowanej - branży. W mojej ocenie ludzie, którzy pracują w tej chwili nad inicjatywą, trafnie nazwani „nieobojętnymi” swoją wiedzą, rzetelnością i poczuciem misji gwarantują powodzenie projektu. Ja idę z nimi, a Wy Koleżanki i Koledzy dobrze się zastanówcie. Bo jak nie teraz – to kiedy?

Życzę wszystkim egzaminatorom i instruktorom, aby ten nowy 2019 rok przybliżył nas do celów, jakie ma zagwarantować samorząd zawodowy, celów wymienionych w Deklaracji 13. Listopada. Nasz zawód jest zawodem zaufania publicznego. I my wszyscy musimy to zaufanie odbudować i pogłębiać. Do Siego Roku!

Karol Kreft (Reda)

Instruktorzy techniki jazdy deklarują wsparcie

Prezes Fundacji Zapobieganie Wypadkom Drogowym Bożenna Chlabicz przesłała do naszej redakcji „Deklarację Wsparcia Inicjatywy Samorządu Zawodowego Instruktorów i Egzaminatorów przez członków przedstawicieli zawodu ITJ – kod zawodu nr 516501 POLSKIEGO STOWARZYSZENIA INSTRUKTORÓW TECHNIKI JAZDY”.

W dniu 15 grudnia 2018 r. w Krakowie odbyło się walne zebranie członków PSITJ, w trakcie którego uczestnicy – jednogłośnie podjęli uchwałę wspierającą powstanie Samorządu Zawodowego Instruktorów i Egzaminatorów, które miałoby w swoich założeniach zrzeszać i nadzorować osoby wykonujące zawód instruktora techniki jazdy. To wspaniała grupa ludzi, o ich działaniach pisaliśmy już wielokrotnie. To ludzie odważni w swoich poglądach i opiniach, kreatywni i zdecydowanie konsekwentni w dążeniach.

W Deklaracji Wsparcia przypominają, iż zawód instruktora techniki jazdy został usankcjonowany Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia ośrodka doskonalenia techniki jazdy, egzaminowania kandydatów na instruktorów techniki jazdy, postępowania z dokumentacją związaną z prowadzeniem szkoleń oraz wzorów stosowanych dokumentów. Czyli w ubiegłym roku minęło im 10 lat.

I tu przejdźmy do meritum ich Deklaracji czytamy: - Z uwagi na istotne różnice w specyfice pracy instruktora techniki jazdy, jego kompetencjach zawodowych, czy egzaminach dla kandydatów oraz celach dydaktycznych w zestawieniu z instruktorem nauki jazdy powołanie „Samorządu Zawodowego” powinno uwzględnić także objęcie tej pierwszej, naszej grupy zawodowej o kodzie zawodu 516501 stwarzając wewnętrzne struktury mające na celu zajmowanie się jej problematyką. I na koniec deklarują: - Choć oba zawody instruktorskie są do Siebie zbliżone, to chcemy wyraźnie podkreślić iż nie można ich ze sobą utożsamiać i mylić. Jako organizacja deklarujemy chęć współpracy i dzielenia się wiedzą specjalistyczną z naszego zakresu działań na rzecz wspólnego samorządu zawodowego instruktorów jazdy samochodami. W podpisie za PSITJ prezes Piotr Leńczowski i wiceprezes Mateusz Grzebinoga.

Jeśli nie My, to kto? Jeśli nie Teraz, to kiedy?

Według stanu na 3 stycznia 2019 r. - Społeczną Inicjatywę Nieobojętnych - utworzenia samorządu zawodowego instruktorów i egzaminatorów - poparło - 1048 osób [kliknij] - http://www.szie.pl/

Czekamy na Państwa deklaracje udziału w Inicjatywie Społecznej Nieobojętnych powołania samorządu zawodowego instruktorów i egzaminatorów oraz już te konkretne pracy w ramach wybranego zespołu.

Jolanta Michasiewicz ( tygodnik@prawodrogowe.pl )

C-18 i obowiązek zakładania łańcuchów

Na początku Nowego Roku na drogach panował wzmożony ruch związany z powrotami ze świątecznego wypoczynku, występowały intensywne opady śniegu, drogi były bardzo śliskie, co spowodowało bardzo duże utrudnienia. Kierujący, aby ominąć korki jechali drogami bocznymi wyznaczonymi przez nawigację, które były bardzo wąskie i strome, często nieodśnieżone co powodowało bardzo duże trudności i kolejne zatory drogowe.

Obfite opady śniegu i wzmożony ruch na tatrzańskich drogach pośrednio przyczyniły się do paraliżu komunikacyjnego w Zakopanem oraz na głównych drogach dojazdowych do stolicy Tatr. Po części do takiego stanu rzeczy przyczynili się też sami kierowcy, którzy w Tatry przyjechali na oponach letnich lub wielosezonowych. W rejonach górskich drogi są kręte z mniejszymi lub większymi wzniesieniami, co w warunkach zimowych może bardzo utrudniać jazdę. Tym bardziej jeżeli kierowcy są nieprzygotowani - a takie przypadki miały miejsce.

Kierowcy samochodów osobówek z oponami nie dostosowanymi do jazdy w zimowych trudnych warunkach nie mogli wyjechać pod górkę, tracili panowanie nad pojazdem wpadając do rowu czy najeżdżając na inne samochody. Kierowcy ciężarówek nie stosowali się do obowiązku jazdy z łańcuchami przeciwpoślizgowymi na wyznaczonych znakami drogowymi odcinkach i mieli problem z podjechaniem pod nawet bardzo małe wzniesienia, blokowali drogę a przez to tworzyły się gigantyczne korki (policjanci nakładali na kierujących mandaty karne za niestosowanie się do znaku C-18 „Nakaz używania łańcuchów przeciwpoślizgowych" z tabliczką „Dotyczy samochodów ciężarowych”).

Od soboty (12 stycznia br.) rozpoczynają się zimowe ferie, a prognozy pogody zapowiadają opady śniegu i ujemne temperatury. Ruch na drogach może być wzmożony. Apelujemy do kierowców, aby odpowiednio przygotować swoje pojazdy do podróży w zimowych warunkach, aby zwrócić uwagę na stan ogumienia i wyposażyć samochód w odpowiednie opony.

Wprawdzie przepisy drogowe nie nakładają obowiązku zmiany opon na zimowe, ale stosowanie tego typu opon pozwoli na łatwiejsze i sprawniejsze poruszanie się po tatrzańskich drogach. Wiele dróg prowadzących do pensjonatów czy hoteli jest wąska i zwyczaj bardzo stroma. Wystarczy jeden kierowca, który nie będzie potrafił pokonać podjazdu i zator drogowy pewny. Analogicznie sytuacja wygląda na drogach dojazdowych do stacji narciarskich. Tam również bardzo często dochodzi do kolizji na parkingach i zatorów drogowych spowodowanych przez kierowców, którzy przyjechali na letnich oponach.

Apelujemy do kierowców także, aby wybierając się na górskie drogi wyposażać samochód w łańcuchy śniegowe, które znacznie ułatwiają jazdę na ośnieżonej drodze, a przede wszystkim apelujemy do kierowców samochodów ciężarowych, autokarów i pojazdów dostawczych, aby na odpowiednio oznaczonych odcinkach dróg bezwzględnie stosowali łańcuchy śniegowe.

Zakładanie łańcuchów jest obowiązkowe, gdy napotykamy znak C-18. Tabliczka pod znakiem informuje także jakich kategorii pojazdów nakaz dotyczy. Warto dodać, że znak ten wymusza na kierującym autem założenie łańcuchów na co najmniej dwóch kołach napędowych. Kierowca, który zignoruje znak C-18 i na zaśnieżonej jezdni nie założy łańcuchów w swoim pojeździe, może zapłacić 200 zł mandatu i zarobić jeden punkt karny, a nawet liczyć się zakazem dalszej jazdy do czasu poprawy warunków.

Jeżeli warunki na to pozwalają, należy używać łańcuchów przeciwpoślizgowych także poza odcinkami ze znakiem C-18. Ich stosowanie jest bowiem dozwolone na drogach pokrytych śniegiem. Tak więc gdy na drodze zalega duża warstwa śniegu lub jest ona wyjątkowo śliska, wtedy możemy założyć łańcuchy, by móc bezpiecznie przejechać przez niebezpieczny odcinek. Trzeba jednak pamiętać, że po zjechaniu na suchy asfalt należy je zdjąć, głównie dla własnego komfortu podróżowania i bezpieczeństwa.

Pamiętajmy, że łańcuchy muszą być założone na dwóch kołach napędzających ten samochód. Natomiast jeśli auto ma napęd 4×4, to łańcuchy trzeba założyć na wszystkie koła. Łańcuchy koniecznie zabierzmy z sobą także w Alpy. Na wielu austriackich, niemieckich, włoskich, francuskich lub szwajcarskich drogach napotkamy znaki, które nakazują jazdę w łańcuchach. Jeśli ich nie mamy, policja może nie wpuścić nas na drogę do wymarzonego kurortu.

Apelujemy także o prawidłowy dobór miejsc postoju w czasie podróży, zatrzymywanie siew miejscach do tego wyznaczonych i bezpiecznych, aby nie utrudniać ruchu innym uczestnikom. Pamiętajmy, że największy wpływ na nasze bezpieczeństwo ma tak naprawdę nasze zachowanie, i że nie jesteśmy sami na drodze, miejmy do innych uczestników ruchu dużo szacunku oraz pamiętajmy, że to my decydujemy o wielu czynnikach w trakcie jazdy.

Policjanci w całym okresie trwania ferii zimowych będą prowadzili działania pn. „Bezpieczne Ferie 2019”. Funkcjonariusze będą sprawdzali min. stan techniczny i wyposażenie pojazdów, prawidłowe oświetlenie pojazdów, zwrócą uwagę na stan ogumienia, układ kierowniczy oraz hamulcowy. W przypadkach niestosowania się do przepisów i znaków drogowych, poruszania się niesprawnym lub nieodpowiednio wyposażonym pojazdem kierujący muszą liczyć się z konsekwencjami karnymi a samochody bez łańcuchów przeciwślizgowych mogą być nie dopuszczane do jazdy odcinkiem gdzie obowiązuje znak C-18 dla danej kategorii pojazdów.

Komenda Wojewódzka Policji w Krakowie

Po pierwsze NAJWYŻSZA OSROŻNOŚĆ – mówi podkom. Robert Opas

Dziennik „Gazeta pl” o rozmowę poprosił podkomisarza Roberta Opasa z Komendy Głównej Policji. Dziennikarze pytali, o czym kierowcy powinni pamiętać podczas jazdy w śnieżycy? Niezwykle ważne jest zachowanie w tak stresującej sytuacji, gdy widoczność jest bardzo ograniczona, drogi oblodzone i ośnieżone, znaki poziome niewidoczne, pionowe często też itd. Oto, co radzi komisarz: - Dla kierowców najważniejsze jest to, że jeśli nie ma oznakowania (bądź jest niewidoczne) obowiązują ogólne zasady Prawa o ruchu drogowym - jak obowiązek ruchu prawostronnego czy zasada pierwszeństwa przejazdu, szczególnej ostrożności, ograniczonego zaufania itp. Tak więc po pierwsze OSTROŻNOŚĆ, a nawet – jak to mówi komisarz R. Opas – NAJWYŻSZA OSTROŻNOŚĆ. Po drugie – BEZPIECZNA – NISKA PRĘDKOŚĆ. I po trzecie OBSERWACJA ZNAKÓW DRODOWYCH PIONOWYCH: - Co do zasady, za każdym razem, gdy mamy do czynienia z oznakowaniem poziomym, w sąsiedztwie stoi znak pionowy, który dodatkowo określa sytuację na drodze. Jeżeli linie są zakryte śniegiem, kierowca powinien dać sobie czas na to, by przyjrzeć się znakom pionowym. Zwłaszcza, że najważniejsze znaki na drodze mają charakterystyczny kształt, dzięki czemu rozpoznamy je nawet, jeżeli są zasypane śniegiem. Znak STOP czy te informujące o pierwszeństwie trudno pomylić z innymi – podkreśla w rozmowie z dziennikarzami podkom. R. Opas. I konkluduje: - Chodzi nie tylko o umiejętność radzenia sobie na śliskiej nawierzchni, ale również o umiejętność odczytu oznakowania pionowego. Wiedza, która była przekazana na kursie nauki jazdy, nie wszystkim kierowcom zapadła w pamięć. Dzieje się tak też zapewne również z tego powodu, że znaczna część kierowców uczyła się jazdy w warunkach wiosennych, letnich lub jesiennych, gdy problem nie występuje. (…) Podczas śnieżycy może się okazać, że nie będziemy w stanie rozpoznać znaku i popełnimy błąd. Przykładowo, nie zauważymy zakazu skrętu w prawo i wjedziemy pod prąd w ulicę jednokierunkową. Jeżeli stosujemy się do wymienionych powyżej zasad, jedziemy wolniej i uważniej przyglądamy się drodze, to powinniśmy błyskawicznie rozpoznać pomyłkę i jak najszybciej naprawić swój błąd. (jm)

Jesteś „wczorajszy”? Nie wsiadaj za kierownicę

Wraz z nadejściem nowego roku rozpoczął się okres karnawału, a więc czas spotkań towarzyskich i balów. Choć często spożywa się wtedy alkohol, powinni z niego zrezygnować kierowcy – niebezpieczne jest nie tylko prowadzenie auta bezpośrednio po imprezie, ale często także następnego dnia.

Tegoroczny karnawał będzie wyjątkowo długi, ponieważ ostatki wypadają dopiero w marcu. Do tego czasu wiele osób będzie bawić się podczas różnego rodzaju wydarzeń towarzyskich. Aby jednak bezpiecznie z nich wrócić, osoby planujące prowadzenie samochodu powinny uważać ze spożywaniem napojów alkoholowych.

Czy jedno piwo nie zaszkodzi? Wciąż zdarzają się osoby reprezentujące przekonanie, że wypicie piwa czy lampki wina nie jest przeszkodą w prowadzeniu auta. I choć faktycznie w niektórych przypadkach organizm szybko radzi sobie z rozłożeniem alkoholu, kierowca nie może mieć pewności, że dotyczy to akurat jego. Szybkość rozkładu alkoholu zależy od wielu czynników takich jak masa ciała, płeć, wiek, ilość spożytego jedzenia czy przyjmowane leki, a także indywidualne tempo metabolizmu.

Alkohol na wiele sposobów wpływa na zdolność do prowadzenia pojazdu. Odpowiada m.in. za większą brawurę, pogorszenie umiejętności oceny sytuacji na drodze oraz spowolnienie reakcji kierowcy. Dlatego nawet jeśli uważamy, że wypiliśmy niewiele, nie powinniśmy ryzykować, wsiadając za kierownicę – mówi Zbigniew Weseli, dyrektor Szkoły Bezpiecznej Jazdy Renault.

Nie wystarczy kilka godzin snu czy kawa. Zwłaszcza w przypadku większych ilości alkoholu potrzeba więcej czasu na to, by poziom tej substancji we krwi spadł do zera. Wielu kierowców błędnie szacuje ten czas, dlatego często zdarza się, że policja zatrzymuje nietrzeźwych kierujących, którzy uczestniczyli w przyjęciu poprzedniego wieczoru, ale rano czuli się na tyle dobrze, że postanowili ruszyć w drogę.

Niestety, choć popularne sposoby na złagodzenie objawów tzw. kaca, np. prysznic, spacer, wypicie kawy czy spożycie określonej potrawy, mogą poprawić nasze samopoczucie, to nie powodują one przyspieszenia rozkładu alkoholu w organizmie. Po spożyciu dużych ilości alkoholu najlepiej dać sobie czas na powrót do pełnej sprawności, zanim wsiądziemy za kierownicę. Może potrwać to kilkanaście godzin, a nawet dobę – mówią trenerzy Szkoły Bezpiecznej Jazdy Renault.

Grozi utrata prawa jazdy i więzienie. Największe zagrożenie związane z jazdą po pijanemu to możliwość przyczynienia się do utraty zdrowia lub nawet życia. W 2017 r. kierowcy samochodów osobowych będący pod wpływem alkoholu spowodowali aż 1097 wypadków. Zginęło w nich 155 osób.

Nawet jeśli jednak kierowca pod wpływem alkoholu nie spowoduje wypadku, to po zatrzymaniu przez policję czekają go konsekwencje prawne – grzywna, zakaz prowadzenia pojazdów, a w niektórych przypadkach – areszt lub pozbawienie wolności.

7. rzeczy, o których kierowca powinien pamiętać

W nadchodzącym okresie świątecznym można spodziewać się wzmożonego ruchu na polskich drogach. Jak zadbać o to, by spokojnie i bezpiecznie dotrzeć do swoich bliskich?

Święta Bożego Narodzenia to czas spotkań w gronie najbliższych. By zasiąść do stołu z rodziną, często trzeba odbyć podróż na drugi koniec Polski. Większe natężenie ruchu w połączeniu z niekorzystnymi warunkami do jazdy, m.in. opadami śniegu czy śliską nawierzchnią, sprzyja niestety wypadkom drogowym. Trenerzy Szkoły Bezpiecznej Jazdy Renault radzą, co zrobić, aby w tym okresie bez większych problemów dojechać do celu.

1. Przygotuj auto. Pierwsze opady śniegu już za nami, ale na wszelki wypadek warto przypomnieć, że dla bezpieczeństwa jazdy kluczowa jest dobra widoczność. Dlatego przed wyruszeniem w drogę dobrze jest upewnić się, czy uzupełnienia nie wymaga płyn do spryskiwaczy – niezbędny jest zimowy płyn, który nie zamarznie nawet podczas dużych mrozów. W aucie powinniśmy też wozić szczotkę do odśnieżania oraz skrobaczkę do szyb.

2. Sprawdź akumulator. Przy niskich temperaturach właściwości akumulatora mogą spaść nawet o połowę, dlatego warto sprawdzić jego stan przed wyruszeniem w dłuższą trasę. Przede wszystkim trzeba zwrócić uwagę na pracę rozrusznika podczas uruchamiania silnika. W przypadku, gdy jego obroty są wolniejsze niż zwykle, może to oznaczać, że akumulator dostarcza za mało prądu. Słabsze świecenie reflektorów przy wyłączonym silniku też powinno nas zaniepokoić. W niektórych przypadkach konieczna może być wymiana akumulatora.

3. Dobrze wypocznij. Warunkiem bezpiecznej jazdy jest pełna koncentracja i jasność umysłu kierowcy. W przedświątecznym pośpiechu często trudno o dobry wypoczynek, mimo to w noc przed wyjazdem należy o to zadbać. Osoby dorosłe potrzebują 7-9 h snu* i już niewielkie skrócenie tego czasu może negatywnie wpływać na to, jak radzą sobie za kierownicą.

4. Nie pij alkoholu. Choć dla wszystkich kierowców rezygnacja z alkoholu przed prowadzeniem samochodu powinna być oczywistością, co roku w Święta Bożego Narodzenia policja zatrzymuje kilkuset nietrzeźwych kierowców.

Zagrożenie stanowią nie tylko osoby, które wsiadły za kierownicę tuż po spożyciu alkoholu, lecz także te, które ruszyły w drogę po zakrapianej kolacji poprzedniego wieczoru. Dlatego jeśli już kierowca planuje spożywać alkohol podczas świąt, powinien skończyć picie odpowiednio wcześniej, bo kilka godzin na wytrzeźwienie to za mało przy spożyciu większych ilościach napojów alkoholowych - przypomina Zbigniew Weseli, dyrektor Szkoły Bezpiecznej Jazdy Renault.

5. Nie spiesz się. Korek na autostradzie, zamieć śnieżna czy gołoledź – drogę do rodzinnego domu w święta może utrudnić wiele niespodziewanych okoliczności. Z tego powodu w miarę możliwości powinniśmy zaplanować wyjazd odpowiednio wcześnie. Nie zawsze jest to możliwe, zwłaszcza w przypadku osób, które pracują w Wigilię. Nawet wtedy, gdy wyjeżdżamy na ostatnią chwilę, należy jednak dostosować prędkość do panujących warunków i nie stosować ryzykownych manewrów, np. wyprzedzania w nieprzepisowy sposób.

6. Sprawdź prognozę. Na etapie planowania świątecznego wyjazdu ważne jest sprawdzenie prognozy pogody. Wiedząc, że może pojawić się śnieg czy przymrozki, można ustalić odpowiednio wczesną porę wyjazdu oraz na wszelki wypadek zabrać np. termos z gorącą herbatą.

7. Zdejmij kurtkę. Wiele osób wsiada do samochodu w zimowym ubraniu. Gruba odzież utrudnia jednak, a wręcz uniemożliwia, prawidłowe zapięcie pasów bezpieczeństwa. Grozi to tzw. nurkowaniem, czyli wyślizgnięciem się z nich w momencie wypadku.

W sposób szczególny należy zwrócić uwagę na właściwe zapięcie dzieci podróżujących w fotelikach. Jeśli wsiadamy do wychłodzonego auta, to zanim wnętrze się nagrzeje, możemy np. przykryć najmłodszych pasażerów kocem – już po zapięciu pasów – mówią trenerzy Szkoły Bezpiecznej Jazdy Renault.

* National Sleep Foundation

W sprawie definicji „urządzenia transportu osobistego”

Do ministra infrastruktury zaadresowana została interpelacja nr 28551 w sprawie wprowadzenia definicji „urządzenia transportu osobistego” do ustawy – Prawo o ruchu drogowym. – Znacznie lepszym rozwiązaniem byłoby umożliwienie miłośnikom opisywanych urządzeń poruszania się po ścieżkach rowerowych – proponuje Michał Jaros.

Obowiązujący stan prawny. Zgłaszający poseł Michał Jaros przypomina, iż w obowiązującym stanie prawnym, zgodnie z art. 2 pt 18 ustawy osoby poruszające się na: hulajnogach, deskorolkach, rolkach, segwayach itp. Oraz ich wersjach elektrycznych, nadal pozostają pieszymi. I co za tym idzie zobowiązani są do poruszania po chodnikach. Ze względu na prędkość, z jaką jadą, stanowią zagrożenie dla osób poruszających się pieszo sensu stricto. Co proponuje poseł? Za lepsze rozwiązanie uważa udostępnienie miłośnikom wymienionych urządzeń poruszanie się po ścieżkach rowerowych. Wymienione urządzenia uważa za zbliżone do roweru, a więc ich jazdę ścieżkami rowerowymi także uważa za bardziej racjonalne i bezpieczniejsze. Jaros przypomina, iż taki projekt został przygotowany, niestety nie podjęto procedowania.

Zakres definicji „urządzenia transportu osobistego”. - „Urządzenie transportu osobistego” miałoby oznaczać urządzenie konstrukcyjnie przeznaczone do poruszania się pieszych, napędzane siłą mięśni lub za pomocą silnika elektrycznego, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 25 km/godz., o szerokości nieprzekraczającej w ruchu 0,9 m. Takimi urządzeniami miałyby być m.in. rolki czy segwaye. Ich użytkowników ustawodawca zobowiązywał do korzystania z dróg dla rowerów – precyzuje poseł. I przypomina, iż: - Proponowana nowelizacja wprowadzała zapis: „Pieszy poruszający się przy użyciu urządzenia transportu osobistego może poruszać się jedynie po drodze dla rowerów, a w przypadku ruchu z prędkością pieszego także: po chodniku lub poboczu, o szerokości - co najmniej 2,5 m lub po drodze dla pieszych lub drodze dla rowerów i pieszych”. I jak pisaliśmy na wstępie – poseł pyta o termin wprowadzenia takiej definicji oraz powód zwłoki w tym zakresie.

Zmiany konieczne. Widzimy jak dynamicznie wzrasta liczba użytkowników urządzeń transportu osobistego – zarówno tych prywatnych, jak i wypożyczanych. Oczekujące w różnych miejscach miasta hulajnogi zachęcają do skorzystania z nich. Są coraz bardziej popularne i konkurencyjne względem innych systemów transportu. Jednocześnie doświadczamy także sytuacji zagrożeń ze strony jadących po chodniku. Władze miast dostrzegają brak regulacji prawnych dotyczących poruszania się takim środkiem transportu po drogach publicznych. - "Poruszający się po chodniku na hulajnodze z prędkością do 25 km/h stanowią potencjalne zagrożenie zwłaszcza dla bezpieczeństwa pieszych. Z tegoż względu, promowanie przemieszczania się za pomocą hulajnóg (szczególnie elektrycznych) powinno być poprzedzone uregulowaniem zasad korzystania z tych urządzeń" – przekonuje Renata Kaznowska, wiceprezydent Warszawy. Jak się dowiadujemy stołeczny Zarząd Dróg Miejskich wystąpił do Ministerstwa Infrastruktury o przyspieszenie prac nad regulacjami prawnymi w zakresie urządzeń transportu osobistego, w tym hulajnóg. Tu zaproponowali, aby „po chodniku można było się poruszać wyłącznie na nogach, ew. wózkach lub z wózkiem i z prędkością marszu to jest ok. 3-6 km/godz. Wszystko co nie spełnia tych warunków może korzystać z ddr i jezdni”. Dodamy, iż interpelację (nr 28609) w sprawie zmian w przepisach ułatwiających korzystanie z urządzeń transportu osobistego np. hulajnóg elektrycznych, w ostatnich dniach złożyła także posłanka Aldona Młyńczak.

Prawodawca nie nadąża za rozwojem technologii? Resort nowelizację ustawy przygotowuje od 2016 r. (jm)

Poseł Lassota pyta ministra Brudzińskiego

Poseł Józef Lassota tym razem swoją interpelację adresuje do Joachima Brudzińskiego, ministra spraw wewnętrznych i administracji. Sprawa dotyczy „nierzetelnego pomiaru prędkości pojazdów przez policyjne urządzenia typu PolCam czy VideoRapid.

Dzięki uprzejmości Józefa Lassoty jeszcze przed publikacją możemy poinformować naszych Czytelników o kolejnej interpelacji poselskiej, ta ws. nierzetelnego pomiaru prędkości pojazdów przez policyjne urządzenia typu Polcam czy VideoRapid. Poseł informuje ministra, iż coraz częściej zgłaszają się do niego osoby z prośbą o interwencję właśnie w sprawie pomiarów prędkości. Uzasdnia: - Istotą sprawy i problemem jest to, że wideorejestratory w radiowozach zapisują ich własną prędkość, a nie prędkość kontrolowanego samochodu. Najważniejszym czynnikiem wpływającym na dokładność pomiaru jest zachowanie takiej samej odległości pomiędzy pojazdami (tj. pojazdem, którego prędkość jest mierzona i pojazdem, w którym zainstalowany jest prędkościomierz) na początku i na końcu pomiaru, co w normalnych warunkach drogowych jest praktycznie niemożliwe. Tutaj poseł przywołuje konkretny przykład sytuacji z Lublina, sprawy która znalazła swój finał w sądzie. Wyrok Sądu Rejonowego w Lublinie z 28 listopada 2017 r. (sygn. akt III W 1540/16), uzasadniano m.in., że materiał dowodowy dostarczony przez Policję pozwalał jedynie na bezsporne ustalenie prędkości radiowozu, natomiast nie pozwalał na poczynienie ustalenia pewnego co do prędkości pojazdu obwinionego. Sąd zwrócił uwagę na to, że wideorejestratory w radiowozach zapisują ich własną prędkość, a nie prędkość kontrolowanego samochodu. Ten sam sąd – jak informuje poseł - przyznał, że stosowanie urządzenia PolCam jest dopuszczalne w świetle przepisów prawa (Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 17 lutego 2014 r. w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać przyrządy do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym, oraz szczegółowego zakresu badań i sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych, Dz.U. 2014 poz. 281), ale jak zauważył „w XXI wieku, przy aktualnym poziomie rozwoju technologicznego, musi zastanawiać wykorzystywanie przez organy państwa do pomiarów prędkości w ruchu drogowym urządzenia, które nie jest w stanie ustalić prędkości pojazdu poddawanego kontroli, a dla ustalenia prędkości tego pojazdu wykorzystuje zawodny i podatny na zakwestionowanie system pomiaru prędkości radiowozu". Dodać należy, że policja nie była w stanie wyjaśnić, jak to możliwe, że kierowca przez 30-40 m hamuje, a na nagraniu nie widać spadku prędkości.

Nagranie z wideorejestratora samochodowego nie może być obiektywnym dowodem w sprawie sądowej. Potwierdza to również wyrok Sądu Rejonowego w Katowicach z dnia 24 stycznia 2018 r. (sygn.. akt III W 34/17) wraz z opinią biegłego.

W obu sprawach Sąd uniewinnił oskarżonych, a mimo to Policja codziennie dalej wystawia na tej podstawie mandaty karne. Poseł Józef Lassota postanowił skierować następujące pytania do ministra Joachima Brudzińskiego:

1. Czy Pan Minister zamierza podjąć jakiekolwiek działania w powyższej sprawie, tak aby problem ewidentnie wadliwych wideorejestratorów został rozwiązany?

2. Czy wszystkie wideorejetratory używane obecnie przez Policję spełniają wymogi wynikające z Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 17 lutego 2014 r. w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać przyrządy do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym, oraz szczegółowego zakresu badań i sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych, Dz.U. 2014 poz. 281?

3. Ile w 2018 r. zostało wystawionych mandatów karnych na podstawie pomiaru wideorejestratorem?

4. Dlaczego, pomimo wyroków Sądowych z 2017 r. i 2018 r. (przytoczonych w tekście interpelacji) MSWiA dalej wykorzystuje zawodny i podatny na zakwestionowanie system pomiaru prędkości wideorejestratorem?

Wraz z posłem J. Lassotą czekamy na odpowiedź ministra resortu spraw wewnętrznych i administracji, pozostajemy w nadziei, iż tym razem jej termin nie będzie przedłużony, jak to ma miejsce w jednej z ostatnich odpowiedzi. (jm)

Dla uporządkowania rynku "taksówkarskiego"

Informacja Ministerstwa Infrastruktury ws. przebiegu prac nad nowelizacją ustawy o transporcie drogowym oraz ustawy o czasie pracy kierowców

Celem Ministerstwa Infrastruktury jest uporządkowanie rynku "taksówkarskiego" przewozu osób w Polsce. Założeniem przygotowanego w Ministerstwie Infrastruktury projektu ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz ustawy o czasie pracy kierowców (UD 277) jest doprowadzenie do sytuacji, w której wszystkich podmiotów gospodarczych wykonujących tę samą usługę - przewóz osób - dotyczą takie same przepisy. Dotyczy to w szczególności rejestracji działalności, bezpieczeństwa podróżnych i spraw podatkowych.

Projekt nie jest skierowany przeciwko żadnemu konkretnemu podmiotowi gospodarczemu i nie ma na celu dyskryminacji którejkolwiek z firm świadczących takie usługi.

Nowelizacja została skierowana do Komitetu Stałego Rady Ministrów 1 października 2018 r. 4 października 2018 r. projekt był przedmiotem obrad Komitetu Stałego i został skierowany do prac w Komisji Prawniczej w celu uzupełnienia projektu o rozwiązania rekomendowane przez Komitet Stały RM.

W dniach 17 października 2018 r. i 26 listopada 2018 r. projekt był przedmiotem posiedzeń Komisji Prawniczej, podczas których nad tekstem projektu pracowali przedstawiciele Ministerstwa Infrastruktury i Rządowego Centrum Legislacji. 18 grudnia 2018 r. odbyło się spotkanie przedstawicieli Ministerstwa Infrastruktury i Ministerstwa Finansów, dotyczące tego projektu.

Projekt ustawy jest dostępny na stronach Rządowego Centrum Legislacji i wszyscy zainteresowani, w tym dziennikarze, mogą się z nim zapoznać (https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12303152).

Każdorazowo po zakończeniu danego etapu legislacyjnego aktualna wersja projektu była umieszczana na stronie internetowej RCL, w celu możliwości zapoznania się zainteresowanych podmiotów z jego treścią.

List Ambasador Stanów Zjednoczonych Georgette Mosbacher do ministra infrastruktury Andrzeja Adamczyka jest datowany na 25 października 2018 r. Jak wynika z przebiegu procesu legislacyjnego, prace nad projektem ustawy nie zostały wstrzymane. Nieprawdą jest, że pod wpływem listu Pani Ambasador nastąpiła ingerencja Ministerstwa Infrastruktury w rozwiązania zawarte w projekcie. Główne propozycje rozwiązań od początku procedowania ustawy nie uległy zmianom.

Szymon Huptyś

Rzecznik prasowy Ministerstwo Infrastruktury

Podsumowanie roku 2018 – parlamentarzyści uchwalili

Minione 12 miesięcy to intensywny prac ustawodawcy, równie intensywnie pracowały resorty przygotowując akty wykonawcze do uchwalonych ustaw. W 2018 r. Parlamentarzyści uchwalili szereg niezwykle ważnych przepisów dotyczących uczestników ruchu drogowego. I tu za najistotniejszą można uznać przepis według którego kierowca, który w stanie wyższej konieczności (np. ratując czyjeś życie lub dobytek) przekroczy dozwolona prędkość jazdy w terenie zabudowanym, nie będzie musiał automatycznie pożegnać się z prawem jazdy na trzy miesiące. Dzięki uchwalonym przepisom policjant będzie mógł odstąpić od zatrzymania uprawnień. Równie ważnym ułatwieniem są decyzje ustawodawcy, iż kierowcy nie będą musieli wozić przy sobie dowodu rejestracyjnego i potwierdzenia zawarcia polisy ubezpieczenia. Takie dane znajdują się w bazie, do której przeprowadzający kontrolę drogową posiada dostęp. W połowie roku Sejm zdecydował o kolejnym przesunięciu terminu pełnego wdrożenia systemu CEPiK. Tu posłowie zdecydowanie wzmocnili rolę ministra, który to będzie ogłaszał ten tak ważny i oczekiwany termin uruchomienia ewidencji. Dzięki ustawie o elektromobilności kierowcy pojazdów elektrycznych otrzymali od Sejmu szereg uprawnień i korzyści, zaś gminy uzyskały prawo do tworzenia stref czystego transportu na swoim terenie. Tylko dlaczego policjanci wystawiają mandaty kierowcą elektryków jadących buspasami?

Łącznie parlamentarzyści w 2018 r. uchwalili 22 ustaw zmieniających zapisy ustawy – Prawo o ruchu drogowym i ustawy o kierujących pojazdami.

Izba w roku 2018 rozpoczęła procedowanie ważnych ustaw, które przerwano. Tu sztandarowym przykładem jest projekt ustawy dotyczący stacji kontroli pojazdów. Możliwość jego uchwalenia nadal istnieje, choć…

Poniżej zestawienie opublikowanych w 2018 r. zmian w ustawie – Prawo o ruchu drogowym oraz ustawie o kierujących pojazdami. (jm)

Zastosowane skróty:

Upord – Ustawa – Prawo o ruchu drogowym

Uokp – Ustawa o kierujących pojazdami

Środki Funduszu CEPiK po nowemu

Z istniejącego Funduszu Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców – od 1 stycznia 2019 r. – środki będą mogły być także przekazane do budżetu państwa.

Z 1 stycznia 2019 r. w życie wszedł art. 1 pkt 6 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (2018.957). W wymienionym artykule 1 ustawodawca wprowadza zmiany w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Co w punkcie 6 (szóstym)? Czytamy: „6) w art. 80d po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu: "5a. Ze środków Funduszu może być dokonana wpłata na rachunek budżetu państwa.";”. Dodajmy, iż przepis pomieszczono w rozdziale oznaczonym numerem 2a, który dotyczy Centralnej Ewidencji Pojazdów.

Środki zgromadzone na tym funduszu celowym – bo przecież po pierwsze na utworzenie, rozwój i funkcjonowanie Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców – właśnie będą mogły być także wpłacone na rachunek budżetu państwa i wykorzystane na inny cel. Na jakie projekty środki będą przeznaczane? (jm)

Z prawem jazdy B tylko trójkołowcem homologowanym w kategorii L5e

Od 22 grudnia 2018 r. obowiązuje nowy przepis ustawy – Prawo o ruchu drogowym, rozszerzono wcześniejszy i obecnie posiadacze (co najmniej od 3 lat) prawa jazdy kat. B mogą bez szkolenia i zdawania nowych uprawnień jechać motocyklami trójkołowymi. To nowe uprawnienie adresowane było przede wszystkim do kierowców niepełnosprawnych. Przepis okazał się zbyt ogólnikowy. Wypowiedziało się wielu ekspertów, którzy wskazywali, iż brakuje określenia mocy pojazdu, pojemności czy homologacji. Tymczasem w ustawie od 1 stycznia 2019 r. w życie weszła nowa definicja motocykla.

Nowa definicja motocykla. Tymczasem od 1 stycznia 2018 r. obowiązuje nowy zapis ustawowy. Do 31 grudnia 2018 r. w art. 2 w poz. 45 zapisano: „45) motocykl - pojazd samochodowy zaopatrzony w silnik spalinowy o pojemności skokowej przekraczającej 50 cm³, dwukołowy lub z bocznym wózkiem - wielośladowy; określenie to obejmuje również pojazd trójkołowy o symetrycznym rozmieszczeniu kół”. Dziś to zapis archwialny, od 1 stycznia 2019 r. obowiązuje następujący: - „motocykl - pojazd samochodowy dwukołowy kategorii L3e albo dwukołowy z bocznym wózkiem kategorii L4e, albo trójkołowy kategorii L5e o symetrycznym rozmieszczeniu kół, spełniający kryteria klasyfikacji dla pojazdów odpowiednio dla kategorii L3e albo L4e, albo L5e, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów dwu- lub trzykołowych oraz czterokołowców (Dz. Urz. UE L 60 z 02.03.2013, str. 52, z późn. zm.);”. Zmianę ustawodawca wprowadził ustawą z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym (2018.2244).

Trójkołowce wg resortu. Redakcja portalu ŚCIGACZ pl skierowała do resortu infrastruktury zapytanie w sprawie trójkołowców. Zacytujmy odpowiedź, której udzielił Szymon Huptyś, rzecznik prasowy ministerstwa: - „w przysłanym do redakcji mailu wyjaśnia, że pojazd musi być homologowany i zarejestrowany jako motocykl trójkołowy (kategoria homologacyjna L5e - zgodnie z przepisami ustawy Prawo o ruchu drogowym). Odpowiedź na to pytanie nas zdziwiła, bo we wspomnianej ustawie nie ma słowa o homologacji, nie występuje tam także definicja motocykla trójkołowego”. I jeszcze komentarz tej samej redakcji: - „Dla posiadaczy kategorii B informacja ważna jest o tyle, że nie wszystkie trójkołowe motocykle (lub, mówiąc ogólnie, pojazdy) załapią się do tej nowelizacji. Aby legalnie poruszać się takim sprzętem, konieczne będzie upewnienie się co do posiadanej przezeń homologacji - jeśli to L5e, wszystko w porządku, jeśli nie - trzeba wyrobić stosowne uprawnienia.”

Sprawdźcie homologacje swoich pojazdów, jednak z prawem jazdy kat. B nie pojedziecie każdym trójkołowcem, z nowych uprawnień skorzystają użytkownicy pojazdów homologowanych w kategorii L5e. (jm)

Może jednak policja municypalna?

W połowie grudnia ubiegłego roku odbyło się 74. posiedzenie Sejmu. Wówczas właśnie parlamentarzyści odrzucili wniosek o uzupełnienie porządku dziennego o punkt: rozpatrzenie poselskiego projektu ustawy o uchyleniu ustawy o strażach gminnych oraz o zmianie innych ustaw. Głosowało - 430  posłów, za - 46, przeciw - 382, wstrzymało się - 2 , nie głosowało - 29.

Grupa posłów zaproponowała zapis ustawowy w brzmieniu: - Uchyla się ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 928) o strażach gminnych oraz likwiduje się wszystkie straże gminne utworzone przez rady gmin na podstawie art. 2 ust. 1 tejże ustawy. Po likwidacji straży miejskich i gminnych ich kompetencja w zakresie bezpieczeństwa i porządku publicznego miały być przejęty przez Policję. Proponowano obowiązywanie ustawy z dniem 1 stycznia 2019 r. Wobec przeprowadzonego głosowania, propozycja nie trafiła pod obrady - czyli straże gminne pozostają. Dodajmy jednak ważną informację, iż straże obecnie funkcjonują w 488 gminach (co oznacza, że jest obecna w ok. 19 proc. gmin). Począwszy od 2012 r. liczba oddziałów straży gminnych i miejskich systematycznie spada.

W ocenie zgłaszających projekt straż miejska jest formacją, której formuła istnienia się wyczerpała. Zwracano też uwagę na koszty jej utrzymania, a nadto „cieszy się niewielkim zaufaniem społecznym (…) wynikających z niskiego poziomu kompetencji i wyszkolenia części osób zatrudnionych w straży”.

Interesującą jest propozycja przekształcenia straży w policję municypalną, jeszcze nie teraz, ale… (jm)

Oznakowanie miejsc ładowania

Na stronach Rządowego Centrum Legislacji znajdujemy projekt rozporządzenia Ministra Energii w sprawie oznakowania miejsc ładowania lub tankowania pojazdu samochodowego oraz formułowania i udostępniania informacji o możliwości ładowania lub tankowania pojazdu samochodowego paliwem alternatywnym.

Przywołany projekt przygotowano na postawie art. 41 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych. Zaproponowano, aby do oznakowania miejsc tankowania oraz formułowania i udostępniania informacji o możliwości tankowania pojazdów samochodowych skroplonym gazem węglowodorowym LPG, skroplonym gazem ziemnym LNG, sprężonym gazem ziemnym CNG i wodorem, stosować wytyczne zawarte w normie PN-EN 16942. § 2. 1. Do oznakowania miejsc ładowania oraz formułowania i udostępniania informacji o możliwości ładowania pojazdów samochodowych energią elektryczną proponuje się, aby był to identyfikator, w kształcie elipsy o szerokości minimum 30 mm, grubości linii wewnętrznej 3,2 punktu, w środku której zamieszcza się symbol „EV” w kolorze czarnym na białym tle wewnętrznym. Rozmiar czcionki symbolu dopasowano do wielkości kształtu, przy czym powinna ona wynosić minimum 11 punktów. Taki identyfikator – jak sugerują autorzy projektu - umieszcza się w widocznym miejscu: w punkcie sprzedaży pojazdów samochodowych oraz w instrukcji obsługi pojazdu samochodowego; na stacji ładowania oraz w punkcie ładowania celem oznaczenia miejsca ładowania; w pobliżu gniazda lub wtyczki pojazdu samochodowego.

Omówiony wzór pomieszczono w załączniku do zaproponowanego rozporządzenia. Unijne wytyczne zawarte są w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2018/732 z dnia 17 maja 2018 r. w sprawie wspólnej metodyki porównywania ceny jednostkowej paliw alternatywnych zgodnej z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE przewidują one dwuletni okres na zastosowanie się do przepisów ww. rozporządzenia, przepisy wykonawcze do art. 41 ust. 6 pkt 3 ustawy zostaną wydane w późniejszym terminie. Przedstawiony projekt rozporządzenia stanowi implementację przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE z dnia 22 października 2014 r. w sprawie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych zakresie sposobu oznakowania pojazdów oraz miejsc ładowania lub tankowania pojazdów i ma na celu ujednolicenie oznakowania miejsc ładowania lub tankowania pojazdu samochodowego paliwem alternatywnym na terenie całej Unii Europejskiej. Obecnie w prawodawstwie polskim funkcjonuje rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 18 czerwca 2010 r. w sprawie sposobu oznakowania dystrybutorów używanych na stacjach paliwowych i stacjach zakładowych do biopaliw ciekłych (Dz. U. Nr 122, poz. 830) wydane na podstawie art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1344, 1356 i 1629), jednakże obejmuje ono swym zakresem wyłącznie oznakowanie dystrybutorów stosowanych do biopaliw ciekłych.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14-dni od ogłoszenia aktu w Dzienniku Ustaw. Wyjątek stanowią przepisy dotyczące formuły identyfikatora, te będą obowiązywały po pół roku od publikacji. Aktualnie dobiegają końca konsultacje publiczne. (jm)

Rok 2018 W NASZYM OBIEKTYWIE

ROK 2018 obfitował w wiele zmian wieloma decyzjami, działaniami, inicjatywami. Pisaliśmy o nich, wspólnie analizowaliśmy, prowadziliśmy dyskusje redakcyjne i te na łamach tyg. PRAWO DROGOWE@NEWS. Przypomnijmy kilka najważniejszych z nich, śledziliśmy i dokumentowaliśmy je, choć nie wszędzie mogliśmy być, popatrzcie na naszą autorską galerię:

12.1         Uchwalenie ustawy o elektromobilności, a tym samym zniesienie akcyzy na samochody elektryczne, w miastach mogą powstawać strefy czystego transportu;

15.1         Minister Andrzej Adamczyk informuje, iż rok 2017 był najlepszym pod względem bezpieczeństwa drogowego od 17 lat. Przekroczyliśmy magiczną granicę 3 tys. ofiar śmiertelnych;

4.6           Ustawodawca przesuwa granicę obowiązywania zmian ustawowych wynikających z wdrożenia systemu CEPiK 2.0. Okres próbny i obowiązki młodych kierowców – tez określenia terminu.

8.6           Odbył się Kongres Instruktorów i Wykładowców Nauki Jazdy 2018 „Standard, kompetencje, bezpieczeństwo”. Rzecznik Instruktorów i Wykładowców Tomasz Matuszewski zaproponował DEKLARACJĘ ODPOWIEDZIALNOŚCI;

20.6         Ustawa z 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym ma 22 lata. Praktycy i eksperci mówią o potrzebie zmian, napisania nowej, nowoczesnej;

22.6         W życie weszła nowelizacja ustawy – Prawo o ruchu drogowym, w której pomieszczono przepis o tzw. wyższej konieczności. Kierowca nie utraci prawa jazdy; jeżeli będą miały miejsce wyjątkowe okoliczności;

3.7           Fałszywe oświadczenie we wniosku o wydanie prawa jazdy będzie karane więzieniem.

7.8           Instruktorzy nauki jazdy postulują ustanowienie DNIA INSTRUKTORA. Petycja w sprawie święta zostanie złożona do kancelarii Senatu RP 4.1.2019;

23.8         Tragedia podczas egzaminu praktycznego na prawo jazdy. Wypadek na przejeździe kolejowym ze skutkiem śmiertelnym.

29.8         Obowiązują nowe znaki drogowe oznaczające granice stref czystego transportu;

25.9         Konferencja w MORD w Krakowie. W całym kraju odbywają się obchody jubileuszy 20-lecia powołania wojewódzkich ośrodków ruchu drogowego; - Działalność Wojewódzkich Ośrodków Ruchu Drogowego wpływa bezpośrednio na prawidłowy rozwój cywilizacyjny naszego kraju, który w dużej mierze opiera się na motoryzacji. Kształtowanie prawidłowych postaw wobec potencjalnych zagrożeń wynikających z jej rozwoju, to obok kształcenia i weryfikowania umiejętności nowych kierowców, jeden z podstawowych obowiązków spoczywających na instytucjach odpowiedzialnych za poziom wiedzy o zasadach ruchu drogowego - powiedziano podczas obchodów Jubileuszu w stolicy Małopolski;

1.10         Kierowcy nie muszą okazywać podczas kontroli drogowej dowodu rejestracyjnego i polisy OC. Nie będą za ich brak karani mandatem. Prawa jazdy – obowiązkowe;

1.10         Osoby niesłyszące i słabosłyszące mogą ubiegać się o uprawnienia do kierowania samochodami ciężarowymi (kat. C i C1 prawa jazdy);

10-12      Trwa niezwykle ważna kampania społeczna zatytułowana „Nie skreślaj życia tak prędko”. Samochód łatwo rozpędzić, a trudno zatrzymać – przypominają eksperci. Wydarzenie - przygotowane przez Ministerstwo Infrastruktury oraz Krajową Radę Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego. – Wiemy wszyscy, nadmierna prędkość oraz jej niedostosowanie do warunków panujących na drodze to jest jedna z najcięższych przyczyn wypadków na polskich drogach. I to jest największe zagrożenie dla życia i zdrowia naszych obywateli. (…) Dziś rozpoczynamy jedną z najważniejszych batalii o umysły polskich kierowców. (…) Państwo dalej musi inwestować w bezpieczną infrastrukturę (…) – mówiono podczas inauguracji;

19.10       Ministrowie cyfryzacji i infrastruktury, Marek Zagórski i Andrzej Adamczyk prezentują tzw. „pakiet deregulacyjny”, którego celem są dalsze ułatwienia dla polskich kierowców. Minister Adamczyk dziękował za współpracę resortowych zespołów pracujących nad propozycjami i rozwiązaniami dla kierowców i właścicieli pojazdów. Projekty ustaw jednak nie zostają opublikowane;

3.11         Poborcą opłaty elektronicznej za przejazd drogami staje się GITD. Zmienia się operator i rozpoczynają prace nad nowym systemem;

13.11       Z inicjatywy Fundacji Zapobieganie Wypadkom Drogowym i Polskiego Klastra Edukacyjnego odbywa się seminarium pn. „Rozwój innowacyjnych kwalifikacji w transporcie drogowym”. Odbywa się dyskusja nt. społecznej inicjatywy nieobojętnych na rzecz powołania samorządu zawodowego instruktorów i egzaminatorów. Przyjęto tzw. Deklarację 13. Listopada;

15.11       Liczba kierowców prowadzących po narkotykach wzrosła – w ciągu trzech lat – o 50% - jak wynika z danych KGP. - Integratorem profilaktycznych działań antynarkotykowych będzie Krajowa Rada BRD i Narodowy Program Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego na następne dziesięć lat – mówił Konrad Romik, sekretarz KRBRD;

12.12       Spotkanie organizacyjne Grupy Inicjatywnej Społecznej Inicjatywy Nieobojętnych na rzecz powołania Samorządu Zawodowego Instruktorów i Egzaminatorów. Przyjęto strukturę Grupy, powołano sekretariaty Zespołów roboczych;

22.12       Kierowcy posiadający prawo jazdy kat. B mogą – bez dodatkowych uprawnień – jechać trójkołowcem;

28.12       Opublikowano projekt rozporządzenia w sprawie zawodów szkolnictwa branżowego. Przyszły kierowca-mechanik i technik transportu drogowego nadzieją dla branży transportowej;

Zachęcamy do ARCHIWUM NASZYCH PUBLIKACJI – https://www.prawodrogowe.pl/

Jolanta Michasiewicz, red. nacz. tyg. PRAWO DROGOWE@NEWS

Jak nie przechodzić przez jezdnię

Policjanci z Pilawy prowadzą postępowanie w sprawie zdarzenia drogowego, w którym pieszy przebiegając przez ulicę wtargnął wprost pod jadący pojazd. Mężczyzna przeżył uderzenie przez auto i trafił do szpitala.

Jeżeli przechodzimy przez jezdnię, to po pierwsze, za każdym razem mamy obowiązek zachować szczególną ostrożność! Nie tylko dlatego, że tak nam nakazują przepisy prawa, ale przede wszystkim dla własnego bezpieczeństwa! Ważny jest także zdrowy rozsądek i wzajemny szacunek kierujących do pieszych i pieszych do kierujących. Te zasady powinny pozwolić nam unikać wypadków drogowych. Do zarejestrowanego zdarzenia doszło w środę na terenie Pilawy przy ul. Al. Wyzwolenia po godzinie 18. Z ustaleń policjantów oraz z zabezpieczonego monitoringu wynika, że 48-letni pieszy przebiegał przez jezdnię, w miejscu niedozwolonym i wbiegł zza innego pojazdu na jezdnię, wprost pod jadący pojazd. Kierujący pojazdem był trzeźwy. Pieszy z obrażeniami ciała trafił do szpitala.

Po raz kolejny policjanci przypominają podstawowe zasady bezpiecznego poruszania się po drogach:

- pieszy przechodząc przez jezdnię ma obowiązek zachować szczególną ostrożność i korzystać z przejść dla pieszych oraz stosować się do sygnalizatora. Dopuszcza się przechodzenie przez jezdnię w innym miejscu niż wyznaczone, jeżeli odległość od przejścia dla pieszych przekracza 100 metrów lub też w sytuacji, gdy skrzyżowanie znajduje się w odległości mniejszej niż 100 m od wyznaczonego przejścia. Wtedy przechodzenie jest dozwolone również na tym skrzyżowaniu.

Pamiętajmy, że przechodzenie przez jezdnię poza przejściami dla pieszych nie może powodować zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub utrudnienia ruchu pojazdów. Pieszy jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa pojazdom i na drugą stronę przechodzić jak najkrótszą drogą. Na drodze dwujezdniowej pieszy przechodząc przez jezdnię lub torowisko jest obowiązany korzystać tylko z przejścia dla pieszych.

- pieszy znajdujący się na przejściu dla pieszych ma pierwszeństwo przed jadącym pojazdem. Należy jednak pamiętać, iż wtargnięcie na jezdnię tuż przed nadjeżdżający pojazd nawet na przejściu dla pieszych jest niedopuszczalne.

Piesi muszą stosować się także do kilku kolejnych zakazów: zabrania się m.in: wchodzenia na jezdnię spoza pojazdu lub innej przeszkody ograniczającej widoczność drogi, zwalniania kroku lub zatrzymywania się bez uzasadnionej potrzeby podczas przechodzenia przez jezdnię lub torowisko.

Autor: asp. szt. Marek Kapusta

Tzw. pakiet mobilności najlepiej odrzucić w całości – komentuje Maciej Wroński

Komisja ds. Transportu i Turystyki Parlamentu Europejskiego odrzuciła przepisy dotyczące transportu międzynarodowego. Stanowisko PE jest wymagane przed negocjacjami nad ostatecznym kształtem przepisów. Dokument trafi na sesję plenarną. Przypomnijmy – Komisja Europejska zaproponowała wprowadzenie tzw. pakietu mobilności, przepisów dotyczących przewoźników drogowych – delegowania pracowników. Przepisów niekorzystnych dla firm z Europy Środkowo-Wschodniej.

- Z przykrością konstatuję, że to co się dzieje to nie jest krok we właściwym kierunku – mówi Maciej Wroński, prezes związku Pracodawców Transport i Logistyka Polska. I kontynuuje – Naszym zdaniem trzeba zrobić wszystko - jeżeli pakiet mobilności nie ma mieć sensownego kształtu – to najlepiej ten pakiet w całości odrzucić.

Komentarz: CZARNE CHMURY NAD TRANSPORTEM

Dzisiaj odbyły się długo oczekiwane obrady i głosowania w Komisji ds. Transportu i Turystyki Parlamentu Europejskiego w sprawie nowych propozycji kompromisów co do Pakietu Mobilności 1. Głosowano między innymi nad raportami eurposłów Kyllonen, van de Campa oraz Ertuga, czyli nad kwestiami delegowania, czasu jazdy i odbywania odpoczynków oraz zasad funkcjonowania transportu. Dwa z tych raportów zostały odrzucone, ale niestety ten najgorszy dla branży - raport I. Ertufa - przeszedł bez jakichkolwiek poprawek.

- Rozwiązania w nim zawarte, to już nie utrudnienia i bariery, ale wprost zamknięcie i likwidacja unijnego rynku transportu drogowego. 3/5 dotychczasowej pracy przewozowej polskich przewoźników stanie się w chwili wejścia w życie takich przepisów nielegalne. Są to przewozy transgraniczne pomiędzy innymi państwami. Przykładowo z Francji do Niemiec lub z Niemiec do Rosji. Jeżeli przewoźnik będzie kontynuował wykonywanie takich przewozów, to sankcją będzie nie kara pieniężna, ale utrata licencji wspólnotowej i zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. A to oznacza likwidację firmy i związanych z nią miejsc pracy - komentuje Maciej Wroński Prezes związku pracodawców Transport i Logistyka Polska: [kliknij - https://www.facebook.com/TransportLogistykaPolska/videos/2048539971903228/ ] (jm)

Bezpieczeństwo pieszych i kierowców. Film informacyjny PCA

Bezpieczeństwo na drogach to temat szczególnie ważny w okresie trudnych warunków atmosferycznych. Zarówno kierowcy, jak i piesi muszą być pewni, że oznakowanie stosowane w ruchu drogowym spełnia swoje podstawowe funkcje. Zachęcamy do zapoznania się z najnowszym filmem informacyjnym na temat badań oznakowania stosowanego w ruchu drogowym, przygotowanym na zlecenie Polskiego Centrum Akredytacji (PCA). Nagranie dostępne jest pod linkiem: https://www.youtube.com/watch?v=c4i9V9f2xIg

- Rola Polskiego Centrum Akredytacji, jako krajowej jednostki akredytującej w obszarze badań związanych z bezpieczeństwem na drogach polega na ocenie kompetencji laboratoriów wykonujących między innymi badania oznakowań pionowych i poziomych na drogach oraz elementów ostrzegawczych odzieży - mówi Mariusz Uściński z Działu Akredytacji Badań Mechanicznych i Fizycznych w PCA.

Badania odblaskowości. Sprawdzanie jakości oznakowania przez producentów materiałów odblaskowych jest wieloetapowym procesem, który zaczyna się już na etapie fabryki, gdzie sprawdzane są wszystkie parametry techniczne. Następnie cały proces jest weryfikowany przez akredytowane jednostki zewnętrzne.

Jednym z badań związanych z bieżącą kontrolą dróg, które są przeprowadzane przez laboratoria Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, potwierdzone przez Polskie Centrum Akredytacji jest sprawdzanie odblaskowości oraz skali widoczności oznakowania poziomego. Powyższe działania wykonywane są w celu zapewnienia odpowiedniej dostrzegalności oznakowania drogowego, tak aby było widocznego dla wszystkich użytkowników.

Prezentowany materiał filmowy jest kolejnym elementem cyklu zaprojektowanego przez Polskie Centrum Akredytacji, który ma na celu promocję roli i znaczenia akredytacji, jako narzędzia służącego podnoszeniu bezpieczeństwa publicznego. Dotychczas zrealizowane zostały relacje informacyjne, m.in. na temat badań wody na pływalniach, smogu, certyfikacji żywności ekologicznej, bezpieczeństwa zabawek, homologacji pojazdów oraz budownictwa i infrastruktury, w których główną rolę odgrywały jednostki oceniające zgodność akredytowane przez PCA.

Na stronie PCA pod adresem: http://www.pca.gov.pl/press-room/spoty-video-foto/, a także na kanale YouTube (Polskie Centrum Akredytacji - PCA) dostępne są  wszystkie zrealizowane dotychczas nagrania. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z ich treścią.

***

INFORMACJE O PCA.

Polskie Centrum Akredytacji (PCA) jest krajową jednostką akredytującą, upoważnioną do akredytacji jednostek oceniających zgodność oraz sprawowania nadzoru nad akredytowanymi podmiotami w zakresie przestrzegania przez nie warunków akredytacji (na podstawie ustawy z dnia 13.04.2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. z 2017 r. poz. 1398 ze zm.). PCA posiada status państwowej osoby prawnej i jest nadzorowane przez ministra właściwego do spraw gospodarki.

PCA jest jedyną uznaną krajową jednostką akredytującą, która została upoważniona do realizacji działalności akredytacyjnej w kraju i reprezentowania Polski w organizacjach regionalnych i międzynarodowych w tej dziedzinie (zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającym wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszącym się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającym rozporządzenie (EWG) nr 339/93).

PCA prowadzi procesy akredytacji i sprawuje nadzór nad: laboratoriami badawczymi, laboratoriami wzorcującymi, laboratoriami medycznymi, organizatorami badań biegłości, jednostkami inspekcyjnymi, jednostkami certyfikującymi wyroby (w tym działającymi w specyficznych obszarach, takich jak: rolnictwo ekologiczne, ochrona przeciwpożarowa, BRC, produkty tradycyjne i regionalne, weryfikacja świadectw pochodzenia z kogeneracji), jednostkami certyfikującymi systemy zarządzania, jednostkami certyfikującymi osoby (w tym działającymi w specyficznym obszarze, takim jak rzeczoznawcy samochodowi), weryfikatorami EMAS, weryfikatorami rocznych raportów emisji gazów cieplarnianych. Więcej informacji na stronie www.pca.gov.pl

Powracający problem

Ostatnio media ponownie intensywniej informują, iż „Unia Europejska zapowiada” lub „urzędnicy planują” zmiany w przepisach dotyczących obowiązkowych badań lekarskich kierowców seniorów, a co za tym idzie „wszystko wskazuje, że już niedługo w Polsce…”, „Ministerstwo już pracuje nad nowymi przepisami”. Nie można zaprzeczyć słuszności - co podkreślają lekarze - idei obowiązkowych badań dla tej grupy kierowców. Niektórzy eksperci mówią o potrzebie zmian przepisów. Resort inicjuje oraz skutecznie realizuje kampanie informacyjne, szkolenia i warsztaty dla seniorów. Też bardzo słusznie. Czytelnicy jednej ze stacji radiowych na pytanie „Czy popierasz wprowadzenie obowiązku okresowych badań lekarskich dla kierowców-seniorów?” - w 33% odpowiada TAK, w 62% - NIE, 5% nie ma zdania. Jak wyjaśniał nam ekspert brd - biorący udział w ankiecie, ale także w szkoleniach i spotkaniach np. z policjantami - kierowcy-seniorzy - wizytę u lekarza odbierają jako pierwszy krok w kierunku odebrania im uprawnień.

Decyzja daleko przed nami i wcale nie wydaje się oczywista. Podobnie jak nieoczywistą jest sama granica wieku tzw. seniora.

W całej tej „kampanii” odnajdujemy jednak bardzo ważny element. Otóż seniorom uświadamia się, iż powinni dobrowolnie zgłaszać się na badania, sprawdzić swoją zdolność do kierowania pojazdami i tylko po to, aby zmienić okulary, dowiedzieć się o ewentualnych skutkach przyjmowanych leków itd. itp. Skuteczne są – oferowane przez wiele ośrodków szkolenia - jazdy doszkalające. Producenci wskazują, iż warto korzystać z nowoczesnych urządzeń pojazdów jak czujniki cofania i inne. Ci sami eksperci udzielają rad praktycznych, aby unikać trudnych manewrów np. skrętów i zawracania na skrzyżowaniach bez sygnalizacji świetlnej, unikania podróży wieczorem czy nocą, też w sytuacji złych warunków atmosferycznych. Wszystko, aby dzięki tym działaniom stać się bezpieczniejszym uczestnikiem ruchu drogowego. A może powinniśmy także pomyśleć o powrocie do pomysłu oznaczenia pojazdów tej grupy kierowców naklejką z dębowym czy srebrnym listkiem? (jm)

Poseł Cezary Grabarczyk pyta

W grudniu ubiegłego roku w sprawie poboru opłat drogowych do ministra infrastruktury zwrócił się poseł, członek Komisji Infrastruktury, Cezary Grabarczyk.

W trakcie obrad sejmowej Komisji Infrastruktury, która obradowała 17 lipca 2018 r. poseł Cezary Grabarczyk mówił: - Elektroniczny system poboru opłat do tej pory przyniósł dochody rzędu przekraczającego 10 mld złotych. (…) Czy Inspekcja Transportu Drogowego jest gotowa do tak szybkiego wdrażania postanowień rozporządzenia w tej sprawie? - konkludował. Dziś - już po przekazaniu przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad (listopad 2018) zarządzania systemem viaTOLL Głównemu Inspektoratowi Transportu Drogowego. - Eksperci inspektoratu zakładają, że obecnym systemem e-myta będą zarządzać najwyżej trzy lata. W tym czasie zamierzają zbudować i przygotować do wdrożenia nowy model opłat drogowych. W związku powyższym wnoszę o informację - pisze minister:

Ile wyniosły koszty utrzymania systemu viaTOLL w latach 2011-1018 (w rozbiciu rocznym)?

Ile wyniosły całkowite wpływy z systemu viaTOLL w latach 2011-2018 (w rozbiciu rocznym)?

Ile kilometrów dróg obejmował w kolejnych latach swym zasięgiem system (w rozbiciu rocznym)?

Na jakim etapie jest proces ujednolicania systemu poboru myta za przejazd i jak będzie wyglądał nowy model opłat drogowych (czy rozważane jest wprowadzenie systemu winietowego etc.)?

Podobnie jak poseł Grabarczyk, ciekawi jesteśmy analizy resortu? (jm)

Petycja i odpowiedź

Koszty używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy – nie zostaną zmienione tylko dla listonoszy i leśników, bowiem resort infrastruktury podjąć prace nad systemową zmianę legislacyjną.

- Ministerstwo Infrastruktury, po dokonaniu konsultacji z pracodawcami oraz mając na uwadze ich niejednolite opinie w kwestii podwyższenia stawek zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy, stoi na stanowisku, że podnoszenie ww. stawek jedynie dla dwóch grup zawodowych, czyli listonoszy i leśników, nie znajduje uzasadnienia – pisze Marek Chodkiewicz, podsekretarz stanu w resorcie infrastruktury, odpowiadając na petycję i informując o sposobie jej załatwienia. Jednak to tylko fragment stanowiska ministerstwa bowiem jednocześnie – jak się dowiadujemy - resort rozpoczął już prace nad systemowym rozwiązaniem kwestii dotyczących zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy. Jednak potrzebne tu są dokładne analizy. Jak to określa minister „niezwłocznie po przygotowaniu propozycji zmian legislacyjnych, projektowane przepisy zostaną poddane stosownym uzgodnieniom a podmioty zainteresowane pracami legislacyjnymi będą miały możliwość uczestniczenia w procesie legislacyjnym na etapie konsultacji publicznych.

Składający petycję wnioskował o dokonanie PILNEJ zmiany Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (2002.271 z późn. zm.), poprzez dodanie paragrafu w brzmieniu: „Dla pojazdów użytkowanych przez listonoszy Poczty Polskiej S.A. oraz w służbie leśnej i służbie parków narodowych, stawki kwot o których mowa w § 2, podwyższa się, stosując mnożnik 1,2”. „Prywatne samochody stanowią codzienne narzędzie pracy tych osób – uzasadniano. - Organizacje Związkowe zrzeszające Listonoszy i Leśników wielokrotnie interweniowały w sprawie zmiany obowiązujących od 2007 roku stawek tzw. kilometrówki, spotykając się każdorazowo z odmową oraz „pustymi” słowami o zrozumieniu problemu i pracami nad jego rozwiązaniem. Petycja wnoszona jest w interesie publicznym – konkludowano. (jm)

ePD w wersji na 3 stycznia 2019 – zaktualizuj swój zbiór

Zbiór pn. ELEKTRONICZNE PRAWO DROGOWE (ePD) już dostępny w wersji stanu prawnego na dzień 3 stycznia 2019 r. i pracujemy dalej. Zaktualizujcie – pobierzcie zmiany.

Zbiór aktualizowanych aktów prawnych. Baza zawiera akty prawne rangi ustaw i rozporządzeń, ale też zarządzeń itp. wraz z ich opisami. Obok tekstów rzeczywistych dostępne są także teksty ujednolicone z załącznikami. Jest to komplet aktów z zakresu szeroko rozumianego RUCHU DROGOWEGO, a w nim ok. 1600 aktów rzeczywistych i 250 ujednoliconych.

Jedyny taki na rynku wydawniczym. Prosty w obsłudze, przyjazny dla wszystkich Abonentów.

Wydawca – Grupa IMAGE – oferuje także bezpłatny pomocowy serwis informatyczny.