7 czerwca 2012 |
1
W sprawie planów podniesienia opłat za egzaminy na prawo jazdy, o których tak wiele jest ostatnio mówione w mediach wypowiedział się Tadeusz Jarmuziewicz, sekretarz stanu w Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Z taką propozycją zwrócili się do ministerstwa dyrektorzy WORD oraz marszałkowie województw. Minister jest obecnie na etapie szczegółowej analizy przedstawionych propozycji - informował Jarmuziewicz odpowiadając na interpelację poselską (interpelacja nr 3943).
Odpowiedź na interpelację nr 3943
do ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej
w sprawie planów podniesienia opłat za egzaminy na prawo jazdy
Szanowna Pani Marszałek! Odpowiadając na pismo (nr SPS-023-3943/12) przekazujące interpelację posła Andrzeja Szlachty w sprawie planów zwiększenia opłat za egzaminy na prawo jazdy, przedstawiam następujące wyjaśnienie.
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami nakłada na ministra właściwego ds. transportu obowiązek wydania szeregu nowych rozporządzeń regulujących szczegółowo zagadnienia określone w ustawie. Jedna z delegacji ustawowych wprowadza także obowiązek wydania rozporządzenia regulującego wysokość opłat za przeprowadzanie egzaminów państwowych na prawo jazdy. Do ministra transportu budownictwa i gospodarki morskiej wpływają informacje dotyczące propozycji nowego uregulowania tych stawek, w tym także propozycja stowarzyszenia dyrektorów wojewódzkich ośrodków ruchu drogowego oraz propozycje marszałków województw. Minister transportu, budownictwa i gospodarki morskiej jest obecnie na etapie szczegółowej analizy przedstawionych propozycji. Szczególna uwaga jest przywiązywana do realnego uzasadnienia dla proponowanych stawek opłat, a także do możliwości realizacji powierzonych wojewódzkim ośrodkom ruchu drogowego zadań w oparciu o obecnie obowiązujące stawki opłat. Na podstawie wyników przedmiotowej analizy zostanie przygotowany projekt rozporządzenia ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej w sprawie stawek opłat za sprawdzenie kwalifikacji, który następnie będzie przedmiotem uzgodnień społecznych i międzyresortowych.
Z poważaniem
Komentuj →
5 czerwca 2012 |
0
Kolejne - czwarte - wspólne wystąpienie przedstawicieli środowisk ośrodków szkolenia kierowców. Do Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wystosowany został uzgodniony tekst wspólnego wniosku. W zaadresowanym do sekretarza stanu Tadeusza Jarmuziewicza liście, jego sygnatariusze postulują pilne zmiany w regulacjach zamieszczonych w projektach rozporządzeń wykonawczych do ustawy o kierujących pojazdami.
Zachęcamy do lektury i dyskusji - tygodnik@prawodrogowe.pl




(Fot.: PD@N – 430-1-4)
Komentuj →
4 czerwca 2012 |
0

(Fot.: PD@N 430-25)
O przekroczeniu liczby punktów karnych za naruszenie przepisów drogowych decyduje dzień przekroczenia limitu 24 punktów, a nie formalny wpis do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. To orzeczenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (fot.), oddalającego skargę kasacyjną kierowcy. Kierowca przekroczył limit punktów (zebrał ich 26) za naruszanie przepisów ruchu drogowego między 13 kwietnia 2010 roku a 24 stycznia 2011 roku. Starosta po otrzymaniu wniosku komendanta policji, który wpłynął 10 lutego 2011 roku, zatrzymał kierowcy prawo jazdy do czasu zdania egzaminu kontrolnego. 24 marca 2011 roku kierowca złożył wniosek o wydanie zatrzymanego prawa jazdy. Wskazał, że nie był informowany o liczbie posiadanych punktów, a ponadto odbył już szkolenie w WORD, na podstawie którego powinna nastąpić redukcja liczby punktów. Przedstawił też stosowne zaświadczenie. Organ odmówił, ponieważ kierowca uczestniczył w szkoleniu po przekroczeniu 24 punktów. Kierowca złożył skargę do sądu. Sąd uznał, że decyzja starosty była prawidłowa. To, że kierowca, przystępując do szkolenia, nie miał świadomości, że przekroczył 24 punkty, ponieważ żaden organ administracji go o tym nie poinformował, nie ma w tej sprawie znaczenia. To nie organy bowiem powinny informować obywatela, ile punktów zgromadził w ewidencji, lecz on sam ma tym się zainteresować i uzyskać informację w tym zakresie od policji.
III SA/Łd 845/11 - Wyrok WSA w Łodzi (fragment)
(...) Decyzją z dnia [...], Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów postawionych w odwołaniu podniósł, iż z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] lutego 2011 roku o sprawdzenie kwalifikacji, wynika, że M. S. w okresie od dnia 13 kwietnia 2010 roku do dnia 24 stycznia 2011 roku wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, otrzymując łącznie liczbę 26 punktów karnych. Naruszenia miały miejsce w dniach:
- 13 kwietnia 2010 roku, w miejscowości T., przekroczenie prędkości od 41 do 50 km/h - 8 punktów,
- 2 listopada 2010 roku w P., przekroczenie prędkości powyżej 50 km/h - 10 punktów karnych,
- 24 stycznia 2011 roku w miejscowości T., przekroczenie prędkości od 41 do 50 km/h - 8 punktów.
Wniosek ten wskazuje zarówno daty, w jakich skarżący naruszał przepisy ruchu drogowego, rodzaj naruszeń, jak i przypisaną tym naruszeniom odpowiednią liczbę punktów, określoną zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisu art. 130 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz z załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 roku. Kolegium podniosło, iż w niniejszej sprawie bezsporne jest, że M. S. przekroczył dopuszczalną liczbę 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego, a okoliczność ta obligowała automatycznie organ do zatrzymania M. S. prawa jazdy w trybie art. 138 ust. l w zw. z art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. g Prawa o ruchu drogowym. Organ odwoławczy podkreślił, że w postępowaniu o zatrzymanie prawa jazdy organy administracji publicznej nie są uprawnione do badania prawidłowości oraz kwestionowania prawomocnych rozstrzygnięć stwierdzających fakt popełnienia wykroczeń i nakładających kary za popełnienie wykroczeń. Stosownie do treści art. 130 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzi Policja. W gestii zatem Policji, a nie starosty jako organu administracji publicznej, leży przypisywanie punktów za konkretne naruszenia, dokonywanie wpisów do ewidencji i ich usuwanie. W myśl § 6 ust. 1 pkt. 4 rozporządzenia w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji punkty przyznane na podstawie wpisu ostatecznego w razie odbycia szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym. Natomiast w myśl § 8 ust. 2 i 4 rozporządzenia, zmniejszenia punktów dokonuje organ prowadzący ewidencję po przedstawieniu zaświadczenia o odbytym szkoleniu, wystawionego przez dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego. Czynności te nie mogą być zatem dokonane przez starostę, nie jest on także uprawniony do kwestionowania prawidłowości wynikających z ewidencji wpisów. W konsekwencji więc nie jest on uprawniony dokonać samodzielnego uwzględnienia odliczenia punktów z racji odbycia szkolenia. Kolegium podniosło, iż z możliwości prawnej, o której mowa w art. 130 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym, może skorzystać kierowca, który przed przystąpieniem do szkolenia opisanego w art. 130 ust. 3 otrzymał taką ilość punktów, która nie obliguje organu do podjęcia określonych działań, w tym przypadku zatrzymania prawa jazdy (mniej niż 24). Udział w szkoleniu nie może być sposobem uniknięcia negatywnych konsekwencji dla kierowcy następujących po przekroczeniu limitu 24 punktów, tym bardziej punktów ostatecznych. Z akt wynika, że szkolenie skarżący odbył w dniu [...] stycznia 2011 roku, czyli już w chwili, kiedy posiadał na swym koncie 26 punktów karnych. W ocenie Kolegium nie można przyjąć, że przepis art. 130 ust. 3 ustawy stosuje się bez względu na liczbę otrzymanych przez kierującego punktów. Możliwość zmniejszenia kierowcy w drodze szkolenia liczby punktów karnych - po przekroczeniu limitu 24 niweczyłaby w ogóle możność zastosowania normy przepisu art. 138 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym. Organ podkreślił, że zgodnie z § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 roku, odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczyła 24. Stosownie zaś do treści § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 roku, osoba zainteresowana ma prawo uzyskać od Policji ustną informację lub zaświadczenie o wpisach ostatecznych lub tymczasowych dotyczących punktów odpowiadających dokonanym przez siebie naruszeniom. Informacji udziela się lub zaświadczenie wydaje w siedzibie organu prowadzącego ewidencję lub w miarę możliwości technicznych, w innej jednostce Policji. Przepis powyższy umożliwia zatem kierowcy uzyskanie informacji o ilości punktów przypisanych na jego koncie. To w jego interesie było kontrolowanie stanu punktów przypisanych w stosownej ewidencji. Natomiast z przepisów prawa nie wynika obowiązek Policji do informowania kierowcy o ilości zgromadzonych punktów w prowadzonej ewidencji, także przed skierowaniem wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, który spowodował w konsekwencji także konieczność zatrzymania skarżącemu prawa jazdy.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący podtrzymał zarzuty przedstawione w odwołaniu dodatkowo podniósł zarzut naruszenia art. 11, art. 156 § 1 pkt. 7 k.p.a. – poprzez przekroczenie 30-dniowego terminu do wydania skierowania na badania, naruszenie art. 124 ust. 1 pkt .2 lit. b ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości lub jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji lub ewentualnie umorzenie postępowania administracyjnego. Podtrzymując argumentację przedstawioną w odwołaniu skarżący podniósł, iż organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutów zawartych w odwołaniu, a w szczególności pominął kwestię wadliwie ustalonego stanu faktycznego w zakresie liczby punktów karnych, czasu i miejsca stwierdzonych naruszeń przepisów prawa o ruchu drogowym.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga M. S. nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U Nr 153, poz.1269 ze zm./ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
W myśl zaś art.1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie do treści art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy,
2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach,
3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. bada czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. nr 108 z 2005r. poz.908 z późn. zm.) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. nr 236 poz.1998r. z późn. zm.).
Zgodnie z treścią art.135 ust.1 pkt.1g.) wymienionej ustawy policjant zatrzyma prawo jazdy za pokwitowaniem w razie przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
W myśl art.138 ust.1 i 2 cytowanej ustawy decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadkach określonych w art.135 ust.1 pkt.1d.) i g.), wydaje starosta. Zwrot zatrzymanego prawa jazdy następuje po ustaniu przyczyny zatrzymania z zastrzeżeniem art.114 ust.4.
Zgodnie z treścią art.130 ust.1 ustawy z 20 czerwca 1997r. Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji.
W myśl art.130 ust.3 wymienionej ustawy kierowca wpisany do ewidencji, o której mowa w ust.1, może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie powoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nie dotyczy to kierowcy w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy.
Zgodnie z treścią § 8 ust.4 rozporządzenia z 20 grudnia 2002r., kierowcy wpisanemu do ewidencji, po przedstawieniu zaświadczenia o odbyciu szkolenia, organ, o którym mowa w § 3, zmniejsza o 6 liczbę posiadanych punktów, odejmując je według kolejności wpisów, z zastrzeżeniem ust.5 i 6.
W myśl § 8 ust.6 wymienionego rozporządzenia odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczyła 24.
W rozpoznawanej sprawie okolicznością niesporną jest, iż M. S. w okresie od 13 kwietnia 2010r. do 24 stycznia 2011r. kilkakrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego otrzymując łącznie 26 punktów. Naruszenia te miały miejsce w następujących dniach:
- 13 kwietnia 2010r. za przekroczenie prędkości - 8 punktów
- 2 listopada 2010r. za przekroczenie prędkości - 10 punktów
- 24 stycznia 2011r. za przekroczenie prędkości - 8 punktów.
Konsekwencją przekroczenia liczby 24 punktów był wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. do Starosty Powiatowego w O. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżącego do kierowania pojazdami, co wynika z treści § 7 ust.1 pkt.2 rozporządzenia z 20 grudnia 2002r., oraz zatrzymanie prawa jazdy przez Policję, co wynika z art.135 ust.1 pkt.1g.) ustawy z 20 czerwca 1997r. a także wydanie decyzji o takim zatrzymaniu (art.138 ust.1 ustawy z 20 czerwca 1997r.). Podkreślić należy, iż wniosek o sprawdzenie kwalifikacji oraz zatrzymanie prawa jazdy dotyczy sytuacji gdy wpisy liczby punktów kierowcy do ewidencji mają charakter ostateczny. W postępowaniu o zatrzymanie prawa jazdy organ administracji publicznej nie jest uprawniony do badania prawidłowości rozstrzygnięć stwierdzających fakt popełnienia wykroczeń i nakładających kary za ich popełnienie.
W sytuacji zatem gdy skarżący przekroczył liczbę 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego to organy administracji były zobligowane do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Starosta [...] trafnie wydał decyzję w tej kwestii.
Niezasadny jest zarzut skarżącego, iż liczba punktów winna ulec zmniejszeniu z uwagi na odbycie przez niego w dniu [...] stycznia 2011r. szkolenia w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w P. Należy zaznaczyć, iż odbycie szkolenia, o którym mowa w art.130 ust.3 ustawy z 20 czerwca 1997r., powoduje zmniejszenie ilości punktów karnych lecz dotyczy to sytuacji gdy kierowca odbył takie szkolenie przed uzyskaniem 24 punktów. Nie dotyczy to natomiast przypadku gdy odbyte szkolenie miało miejsce po uzyskaniu przez kierowcę 24 punktów. Wynika to wprost z treści § 8 ust.6 rozporządzenia z 20 grudnia 2002r. Pogląd taki wyraził także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 16 grudnia 2010r. w spr. I OSK 275/10 (Lex nr 745199). M. S. odbył szkolenie po przekroczeniu przez niego 24 punktów karnych a więc brak było podstaw do zmniejszenia liczby punktów. Zarzut skarżącego w tym zakresie nie jest zasadny.
Nie ma żadnego znaczenia okoliczność, iż M. S. przystępując do szkolenia nie miał świadomości, że przekroczył 24 punkty, gdyż żaden organ administracji go o tym nie poinformował. Należy zaznaczyć, iż Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego i w jej gestii leży dokonywanie wpisów punktów i ich usuwanie (art.130 ust.1 ustawy z 29 czerwca 1997r. oraz § 3 ust.1 i § 6 rozporządzenia z 20 grudnia 2002r.). Każdy kierowca może uzyskać od Policji informację lub zaświadczenie o liczbie posiadanych punktów, co wynika z treści § 9 rozporządzenia z 20 grudnia 2002r. Żaden przepis prawa nie obliguje organu administracji do każdorazowego powiadamiania kierowcy jaką ilość punktów zgromadził on w ewidencji. To w interesie kierowcy leży kontrolowanie stanu swoich punktów. Skarżący mógł zatem podjąć działania zmierzające do uzyskania informacji o ilości punktów karnych jakie zgromadził lecz tego nie uczynił. Niezasadny jest zatem zarzut M. S., iż nie miał świadomości co do ilości posiadanych punktów karnych, gdyż żaden organ go o tym nie informował. To nie organy Policji winny informować skarżącego ile punktów zgromadził on w ewidencji lecz on sam winien tym się zainteresować i uzyskać informację w tym zakresie od Policji.
Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżącego, iż nie zapewniono mu czynnego udziału w postępowaniu. M. S. został pouczony o prawie czynnego udziału w toczącym się postępowaniu i możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym lecz z tego prawa nie skorzystał (potwierdzenie odbioru przesyłki z pouczeniem – 11 marca 2011r. oraz awizo zawiadomienia z 16 maja 2011r. w aktach administracyjnych).
Odnośnie zarzutu bezpodstawnego skierowania skarżącego na badania psychologiczne to kwestia ta nie była przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie. Co do skierowania na badania toczyło się odrębne postępowanie, w którym M. S. mógł podnosić zarzuty w tym zakresie.
Nieuzasadniony jest zarzut skarżącego, iż nie wykazano mu za jakie wykroczenia zostały mu naliczone punkty karne i w jakiej wysokości. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dokładnie wyjaśniono gdzie, kiedy i na czym polegało naruszenie przepisów ruchu drogowego oraz w jakiej wysokości naliczone zostały punkty karne.
Niezasadny jest zarzut skarżącego, iż w decyzji organu I instancji bezpodstawnie nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W decyzji Starosty [...] z [...] wyjaśnione zostało dlaczego wydano takie rozstrzygnięcie. W szczególności trafnie podniesiono, iż M. S. wielokrotnie naruszając przepisy ruchu drogowego stwarza zagrożenie dla życia i zdrowia innych uczestników ruchu drogowego. W świetle treści przepisu art.108 § 1 kpa uzasadniało to nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.
Reasumując sąd uznał, iż skarga nie jest zasadna. M. S. za naruszenie przepisów ruchu drogowego przekroczył 24 punkty karne, co uzasadniało zatrzymanie mu prawa jazdy. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze, na podstawie art.151 ustawy z 30 sierpnia 2002r., sąd oddalił skargę M. S.
Komentuj →
4 czerwca 2012 |
3
W sprawie nieuczciwego procederu polegającego na zaniżaniu rzeczywistego przebiegu w używanych pojazdach posłanka Ewa Kołodziej złożyła interpelację (Nr 4692), odpowiedzi udzielił Tadeusz Jarmuziewicz - sekretarz stanu w Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Posłanka wskazała, iż w wielu krajach UE ten proceder zagrożony jest karą dwuch lat pozbawienia wolności. Walka z tymi praktykami polega także na rejestrowaniu przebiegu auta przy okazji okresowych badań technicznych. Jak poinformował sekretarz obecnie resort transportu proceduje projekt rozporządzenia w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach, wdrażający do prawa polskiego przepisy dyrektywy Komisji 2010/48/UE z dnia 5 lipca 2010 r. dostosowującej do postępu technicznego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/40/WE w sprawie badań zdatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep. Rozporządzenie wdrażające ww. dyrektywę znajduje się obecnie na etapie uzgodnień międzyresortowych. Obok regulacji wskazał, iż Istotne jest także rozpowszechnianie wśród właścicieli pojazdów świadomości dostępu do informacji o pojeździe - w tym w zakresie danych dotyczących przebiegu - na podstawie dokonywanych przez ASO zapisów zawartych w książce obsług i napraw pojazdu.
Interpelacja (nr 4692)
do ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej
w sprawie nieuczciwego procederu polegającego na zaniżaniu rzeczywistego przebiegu używanych pojazdów
Szanowny Panie Ministrze! Interpeluję w sprawie powszechnej praktyki stosowanej przy sprzedaży używanych samochodów, polegającej na zaniżaniu rzeczywistych przebiegów tych pojazdów. Powyższa sytuacja bynajmniej nie ma charakteru marginalnego, jest bowiem powszechna, a przez to jest szczególnie dotkliwa dla kupujących, którzy nie są świadomi, że nabywają pojazd znacznie bardziej wyeksploatowany, niż wynika to ze wskazań licznika samochodu. Niejednokrotnie również ze zgromadzonej dokumentacji sprzedawanego pojazdu wynika, że przebieg jest niższy aniżeli w rzeczywistości. Zaniżaniem wskazań liczników samochodowych zajmują się zarówno nieuczciwi handlarze, jak i wyspecjalizowane w takiego rodzaju procederze firmy.
Przedstawiona sytuacja wpływa na wzrost ceny sprzedawanego pojazdu, a w świetle prawa karnego często jest przestępstwem oszustwa opisanym w art. 286 K.k., o ile sprzedający wiedział o fakcie zaniżenia rzeczywistego wskazania
licznika przejechanych kilometrów w sprzedawanym pojeździe. Powyższy proceder urósł w naszym kraju do takiego stopnia, że niemal w każdym miejscowości znajdziemy firmy, które trudnią się takim działaniem zawodowo. Jest to przede wszystkim możliwe z uwagi na brak w polskim prawie zakazu przeprowadzania takiej czynności. Zgodnie z jedną z zasad Prawa karnego, która wynika z art. 42 konstytucji, żeby ukarać sprawcę jakiegoś czynu, musi być konkretny przepis, który zabrania takiego czynu. W obecnej sytuacji działanie polegające na obniżaniu zapisów liczników w samochodach jest więc bezkarne. Warto nadmienić, iż w wielu krajach Europy Zachodniej zaniżanie przebiegu samochodu stanowi przestępstwo zagrożone nawet kilkuletnią karą pozbawienia wolności. Niekiedy walka z prezentowanym procederem polega także na rejestrowaniu przebiegu auta przy okazji przeprowadzania okresowych badań technicznych.
W związku z powyższym pragnę zapytać Pana Ministra o następujące kwestie:
1.Jakie stanowisko w opisywanej sprawie prezentuje Pana resort?
2.Czy jest możliwa penalizacja przedstawionego w niniejszej interpelacji działania, polegającego na obniżaniu wskazań przejechanych kilometrów w pojazdach?
Z poważaniem
Poseł Ewa Kołodziej
Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.
ODPOWIEDŹ:
Tadeusz Jarmuziewicz - sekretarz stanu w Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Szanowna Pani Marszałek! Odpowiadając na pismo z dnia 14 maja 2012 r., znak: SPS-023-4692/12, przekazujące interpelację pani poseł Ewy Kołodziej w sprawie procederu fałszowania wskazań liczników przebiegu w pojazdach samochodowych, uprzejmie informuję, iż zgodnie z art. 81 ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm.) okresowe badanie techniczne przeprowadza się przed upływem trzech lat od dnia pierwszej rejestracji, następnie przed upływem pięciu lat od dnia pierwszej rejestracji i nie później niż dwa lata od dnia przeprowadzenia poprzedniego badania technicznego, a następnie przed upływem kolejnego roku od dnia przeprowadzenia badania. Przedmiotowy przepis wskazuje, że w ciągu pięciu lat od dnia pierwszej rejestracji pojazd poddawany jest okresowemu badaniu technicznemu dwukrotnie. W tym samym pięcioletnim okresie czasu pojazd ten, zgodnie z zaleceniem producenta, powinien być corocznie podstawiany do autoryzowanej stacji obsługi (ASO) celem przeprowadzenia kontroli. Jest to istotne z punktu widzenia producenta pojazdu, w odniesieniu do kontroli stanu technicznego pojazdu w funkcji wykonywanego przebiegu, a co za tym idzie, przebiegu dalszej części okresu gwarancyjnego. Dane z kontroli przeprowadzonej w ASO, w tym stan licznika przebiegu, powinny być zamieszczane w książce obsługi i napraw pojazdu.
Obecnie resort transportu proceduje projekt rozporządzenia w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach, wdrażający do prawa polskiego przepisy dyrektywy Komisji 2010/48/UE z dnia 5 lipca 2010 r. dostosowującej do postępu technicznego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/40/WE w sprawie badań zdatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep. Przedmiotowy projekt wprowadza kryteria uznania stanu technicznego pojazdu za niezadowalający, m.in. w przypadku gdy licznik przebiegu posiada wyraźne oznaki manipulacji (oszustwo), cyt.: “(...) 7.11. Przedmiot badania: Licznik przebiegu, jeżeli występuje (...). Podstawowe kryterium uznania stanu technicznego za niezadowalający: a) wyraźne oznaki manipulacji (oszustwo) (...)”.
Rozporządzenie wdrażające ww. dyrektywę znajduje się obecnie na etapie uzgodnień międzyresortowych. Mając na względzie powyższe, w opinii resortu transportu zapisy ww. projektu rozporządzenia, odnoszące się do kontroli podczas badania technicznego licznika przebiegu pojazdu, powinny stworzyć pierwsze podstawy prawne ochrony przed umyślnymi działaniami mającymi na celu fałszowanie wskazań liczników pojazdów.
Istotne jest także rozpowszechnianie wśród właścicieli pojazdów świadomości dostępu do informacji o pojeździe - w tym w zakresie danych dotyczących przebiegu - na podstawie dokonywanych przez ASO zapisów zawartych w książce obsług i napraw pojazdu.
W zakresie kwestii penalizacji przedstawionego przez panią procederu umyślnego fałszowania wskazań licznika przebiegu w pojazdach należałoby zasięgnąć opinii ministra sprawiedliwości jako właściwego w tym temacie. W załączeniu przekazuję jego stanowisko wyrażone w dniu 7 marca 2011 r., będące odpowiedzią na interpelację pana posła Krzysztofa Brejzy w sprawie karania nieuczciwych praktyk handlowych polegających na zmianie wskazań liczników używanych samochodów.
Dziękując pani za wystąpienie z inicjatywą w tak istotnym i ważnym temacie, jakim jest fałszowanie wskazań liczników w pojazdach samochodowych, pragnę poinformować, iż resort transportu będzie monitorował sytuację na rynku motoryzacyjnym pod kątem umyślnych działań mających na celu fałszowanie liczników przebiegu pojazdów w celu wypracowania skutecznego rozwiązania eliminującego to zjawisko.
Z poważaniem
Komentuj →
4 czerwca 2012 |
8

(Fot.: PD@N 430-21)
Posłanka Małgorzata Niemczyk (fot.) zadała ministrowi transportu kolejne pytania w sprawie nowych zasad zdawania egzaminu na prawo jazdy, pyta też o stan prac nad Programem Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego (interpelacja nr 4984). W związku z odpowiedzią na interpelację (Nr 2240) istotnym wydaje się temat nowego programu BRD - jak pisze posłanka. Czy i jak osoby trzecie będą miały możliwość w tworzeniu projektu - dowiemy się. Pozytywnie oceniona zostało zniesienie bezterminowego prawa jazdy, jednak zaniepokojenie budzą nowe zasady zdawania egzaminu na prawo jazdy - pisze Niemczyk. Interesującą propozycją jest wprowadzenie dzienniczka nauki jazdy, do którego prowadzący zajęcia dokonywałby wpisów o odbytych godzinach jazd w określonych warunkach atmosferycznych, godzinach i rodzaju zajęć np. jazda nocna. Uzasadnieniem jest tu bardzo niska ocena umiejętności młodych kierowców. Co Państwo myślicie o takim rozwiązaniu? Piszcie - e-mail: tygodnik@prawodrogowe.pl
Interpelacja (nr 4984)
do ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej
w sprawie “Programu bezpieczeństwa ruchu drogowego 2011” oraz nowych zasad zdawania egzaminu na prawo jazdy
Szanowny Panie Ministrze! W związku z udzieloną mi odpowiedzią na poprzednią interpelację traktującą o programie Gambit pozwolę sobie odwołać się w niniejszym piśmie do spraw tam poruszonych. Przede wszystkim chciałabym wyrazić swoje zainteresowanie tematem nowego programu BRD. Mam nadzieję, że rozpoczęcie prac umożliwi osobom trzecim zaangażowanie się w tworzenie projektu.
Jednakże chciałabym wyrazić swój niepokój związany z nowymi zasadami zdawania egzaminu na prawo jazdy. Jakkolwiek pozytywnie należy oceniać zniesienie bezterminowego prawa jazdy, to niestety prawdopodobnie zbyt mało pozytywnych zmian w tej materii zostanie wprowadzonych.
Uważam, że większość chętnych wybiera miesiące do nauki jazdy, a następnie do egzaminów. Już sam ten fakt powoduje, że kierowcy umieją jeździć tylko w konkretnych warunkach i nie potrafią poradzić sobie w innych. Być może dobrym rozwiązaniem byłoby wprowadzenie dzienniczka nauki jazdy, w którym instruktor jazdy wpisywałby odbyte godziny nauki jazdy w określonych warunkach atmosferycznych, godzinach czy też rodzaj odbytych zajęć, np. jazda nocna. Kurs byłby z pewnością dłuższy, jednak pewność, że młodzi kierowcy potrafią jeździć w różnych warunkach, byłaby większa. To samo dotyczy kierowców, którzy aktualnie ukończyli 50, 60 lub 70 lat. Ze względu na poprawienie bezpieczeństwa powinni odbywać kolejny egzamin do czasu zrównania z rocznikiem, który jako pierwszy po ukończeniu 50. roku życia otrzyma prawo jazdy na okres 15 lat.
W związku z powyżej przedstawionym stanem rzeczy zwracam się do Pana Ministra z serdeczną prośbą o odniesienie się do poniższych kwestii:
1. Kiedy Krajowa Rada Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego rozpoczyna pracę nad nowym programem? Kiedy planuje ją zakończyć? W jaki sposób można składać własne pomysły? Czy jest możliwość złożenia wniosku bądź udziału w pracach nad projektem?
2. Kiedy powstaną grupy robocze na potrzeby nowego narodowego programu BRD? Jakie są ich założenia?
3. Czy nie byłoby zasadnym wprowadzenie częściowych egzaminów w ciągu 2 lat (przed lub po egzaminie głównym) z umiejętności jazdy w określonych warunkach?
4. Czy nie byłoby zasadnym wprowadzenie egzaminów dla obecnych kierowców po 50., 60., 70. roku życia?
5. Czy przepisy nowej ustawy przewidują odebranie prawa jazdy bez możliwości ponownego przystąpienia do egzaminu dla osób posiadających prawo jazdy poniżej 2 lat?
6. Na czym ma polegać kurs dokształcający oraz praktyczne szkolenie, do odbycia których obowiązany będzie kierowca, który po raz pierwszy uzyskał prawo jazdy kategorii B?
Z góry uprzejmie dziękuję za odpowiedź na niniejszą interpelację.
Z wyrazami szacunku
Poseł Małgorzata Niemczyk
Łódź, dnia 18 maja 2012 r.
Komentuj →
14 czerwca 2012 |
3

(Fot.: PD@N 430-44jm)
^Tomasz Piętka, Główny Specjalista w Departamencie Transportu Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej.
L-Instruktor.pl: Czy jest szansa, aby rozporządzenia do ustawy o kierujących weszły w życie co najmniej pół roku przed terminem wejścia w życie zawieszonych przepisów o egzaminowaniu i szkoleniu?
Tomasz Piętka: Ogłoszenie trzech rozporządzeń, szkolenie, egzaminowanie i wydawanie uprawnień jest planowane na koniec czerwca. Data ich wejścia w życie nie może być wcześniejsza niż 19 stycznia 2013 r. czyli data wejścia w życie ustawy o kierujących pojazdami.
L-Instruktor.pl: Z dość powszechna krytyką instruktorów i wykładowców spotyka się projekt programu szkolenia zawarty w projektach rozporządzeń. Zarzuca się mu nadmierną sztywność a zarazem chaotyczność i liczne powtórzenia, niepotrzebny powrót do form i treści dawno już nieobecnych w szkoleniu, szczególnie w grupie tematów o budowie pojazdu . Żeby nie trzymać się zarzutów ogólnych: blok techniki jazdy ma być realizowany metodą pogadanek; w jednym z tematów jest omawiana procedura ruszania, w kolejnym zmiana biegów z 1 na 2, a jeszcze w kolejnym – zmiana na wyższe biegi i ich redukcja. W jednym temacie opowiada się (!) o jeździe do tyłu, a w którymś z kolejnych - o cofaniu; każe się wykładowcy robić pogadankę nt. jazdy “ósemką” do tyłu. Można by te przykłady mnożyć.
Tomasz Piętka: Programy szkolenia - może jeszcze niedoskonałe - stanowią pierwszą w historii polskiego szkolenia próbę ujednolicenia tego tematu. Dotychczas instruktorzy i wykładowcy sami prowadzili szkolenie przekazując kandydatom na kierowców tylko tę wiedzę, jaka im wydawała się potrzebna. Taki stan rzeczy powoduje, że instruktorzy pokazywali jedno, a egzaminatorzy wymagali drugiego na egzaminie, a sam kandydat nie wiedział jaka wiedza powinna być mu przekazana i co dokładnie będą wymagać od niego na egzaminie. Zakładamy, że przedstawione programy będą w miarę szybko ewoluować.
L-Instruktor.pl: Często spotyka się opinię o szkodliwości Przepisów ustawy o kierujących o tzw “SuperOSK”, faworyzujących duże, bogate struktury szkoleniowe kosztem małych i średnich szkół o sprofilowanej działalności. W całej Europie szkolenie kierowców opiera się na takich właśnie szkołach jazdy,. To jest sfera małego, wręcz rodzinnego biznesu. Nie brak sądów , że te przepisy zostały przyjęte wbrew opinii środowiska.
Tomasz Piętka: Rozwiązanie polegające na wprowadzeniu podziału na ośrodki szkolenia i ośrodki spełniające dodatkowe wymagania zostało przyjęte i uzgodnione ze środowiskiem szkoleniowym. Jasne jest, że pewnie nie wszyscy się z tym rozwiązaniem zgadzają, jednak gwarantuje ono, że szkolenie instruktorów, czy prowadzenie wykładów przy pomocy oprogramowania komputerowego będzie się odbywało na właściwym poziomie, a przede wszystkim uczciwie.
L-Instruktor.pl: Czy dla kondycji ekonomicznej WORD nie byłoby lepiej, gdyby skoncentrowały swój potencjał ludzki na egzaminowaniu, na szkoleniu egzaminatorów i instruktorów, na aktywności BRD, zamiast utrzymywać ogromny park samochodowy i logistyczną bazę egzaminowania. Słowem, czy egzaminowanie na samochodach OSK nie jest rozwiązaniem korzystniejszym ekonomicznie i bardziej funkcjonalnym dla wszystkich... konieczność stałej wymiany samochodów szkoleniowych godzi w kondycję ekonomiczna szkół jazdy, a w żaden sposób nie poprawia jakości szkolenia.
Tomasz Piętka: Ustawa o kierujących pojazdami określa jednoznacznie, że WORDy nie będą mogły wymieniać samochodów częściej niż raz na cztery lata. Pozwala także na udział przedstawicieli branży szkoleniowej podczas ustalania warunków przetargu. To rozwiązanie powinno zlikwidować problem częstej wymiany pojazdów. W mojej ocenie przeprowadzanie egzaminu na pojazdach szkoleniowych (tych, na których szkoliła się osoba egzaminowana) nie jest opłacalne dla ośrodka szkolenia kierowców ponieważ przede wszystkim dochodzą czasy oczekiwania na egzamin czy czasy dojazdu i powrotu, podczas którego pojazd szkoleniowy nie pracuje i nie zarabia. Oczywiście te koszty można przełożyć na kandydata na kierowcę, ale czy to jest w interesie kandydatów? Dodatkowo powrócilibyśmy do problemu stanu technicznego pojazdów stosowanych na egzaminie. Obecnie za ten stan odpowiadają WORDy. W przypadku wprowadzenia proponowanego rozwiązania stan pojazdów byłby zależny od szkoleniowców, co w wielu przypadkach zapewne skończyło by się odmową przeprowadzenia egzaminu ze względu na zły stan techniczny pojazdu (mogły by być wykorzystywane pojazdy wieloletnie z wielotysięcznymi przebiegami).
L-Instruktor.pl:Duże emocje budzi sprawa pytań. Może dlatego, że wszyscy zaangażowani w ten proces składają enigmatyczne i sprzeczne ze sobą oświadczenia. Pojawiają się wypowiedzi, że pytania będą niejawne. Ale to z kolei rodzi pytania o to, kto będzie gestorem tych nowych pytań: ministerstwo czy jakiś inny podmiot.
Tomasz Piętka: Pytania egzaminacyjne nie będą udostępnia na tych samych zasadach jak dzisiejsza baza pytań.
Komentuj →
9 czerwca 2012 |
1
Wchodzi w życie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego. Jak informuje MSW - wiele zmian uwzględniających wnioski wynikające z konieczności poprawy przede wszystkim bezpieczeństwa w ruchu drogowym, ale też zmian mających na celu ochronę praw słabszych uczestników ruchu drogowego, a tu pieszych, czy niepełnosprawnych kierowców. Poniżej wykaz zmian:
(Fot.: PD@N 430-13jm)
^ Nieustąpienie pierwszeństwa pieszemu na oznakowanym przejściu od dzisiaj kierowcę będzie “kosztowało” 10 pkt (dotychczas 8)
Parkowanie na miejscu dla niepełnosprawnych – 5 pkt (dotychczas 0) news 427, 5.5.2012
Rozmowa przez telefon komórkowy – 5 pkt (dotychczas 0) news 429
Wjeżdżanie między pojazdy jadące w kolumnie – 2 pkt (dotychczas 0)
Wjeżdżanie na skrzyżowanie jeśli na nim lub za nim nie ma miejsca do kontynuowania jazdy – 2 pkt (dotychczas 0)
Zakrywanie m.in. świateł, oznaczeń czy tablic rejestracyjnych – 3 pkt (dotychczas 0)
Zwiększanie prędkości przez kierującego pojazdem wyprzedzanym – 3 pkt (dotychczas 0)
Wyprzedzanie pojazdu uprzywilejowanego na obszarze zabudowanym – 3 pkt (dotychczas 0)
Utrudnianie lub tamowanie ruchu poprzez niesygnalizowanie lub błędne sygnalizowanie manewru (nieużycie lub niewłaściwe użycie kierunkowskazów) – 2 pkt (dotychczas 0)
Przewóz dzieci niezgodnie z przepisami (w szczególności bez fotelika) – 6 pkt (dotychczas 3)
Przewożenie pasażerów niezgodnie z przepisami (bez pasów lub bez kasku) – 4 pkt (dotychczas 1)
Przewożenie pasażerów w liczbie przekraczającej dopuszczalną a za każdego pasażera przewożonego w niewłaściwy sposób dodaje się 1 pkt - od 1 do 10 pkt (dotychczas 1)
Przewożenie osób samochodem ciężarowym poza kabiną kierowcy z naruszeniem przepisów – 2 pkt (dotychczas 1 pkt)
Przewożenie osób w przyczepie z naruszeniem przepisów – 2 pkt (dotychczas 1 pkt)
Ciągnięcie za pojazdem osób m.in. na nartach, sankach lub wrotkach – 5 pkt (dotychczas 0)
Nieustąpienie pierwszeństwa pieszemu na oznakowanym przejściu – 10 pkt (dotychczas 8)
Nieustąpienie pierwszeństwa pieszemu podczas cofania – 6 pkt (dotychczas 5)
Niezatrzymanie pojazdu w razie przechodzenia przez jezdnię osoby niepełnosprawnej – 10 pkt (dotychczas 8 pkt)
Wyprzedzanie na przejściach dla pieszych i przed nimi – 10 pkt (dotychczas 9)
Wyprzedzanie na przejazdach rowerowych i przed nimi – 10 pkt (dotychczas 8 pkt)
Cofanie na drodze ekspresowej lub autostradzie – 5 pkt (dotychczas 3)
Niezatrzymanie pojazdu przed znakiem STOP – 2 pkt (dotychczas 1)
Komentuj →
8 czerwca 2012 |
0
Opublikowano projekt rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie sposobu, trybu oraz warunków technicznych gromadzenia, przetwarzania, udostępniania i usuwania przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego utrwalonych obrazów i danych. Rozporządzenie określa sposób, tryb oraz warunki techniczne gromadzenia, przetwarzania, udostępniania i usuwania przez Głównego Inspektora Transportu drogowego utrwalonych obrazów i danych w sprawach naruszeń przepisów ruchu drogowego, o których mowa w art. 129g ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Potrzeba wprowadzenia projektowanych przepisów wynika z wejścia w życie w dniu 31 grudnia 2011 r., przepisów ustawy z dnia 29 października 20110 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 225, poz. 1466). Nadającej uprawnienia ITD. do ujawniania za pomocą stacjonarnych urządzeń rejestrujących zainstalowanych w pasie drogowym dróg publicznych naruszeń przepisów ruchu drogowego w zakresie przekroczenia dopuszczalnej prędkości oraz niestosowania się do sygnałów świetlnych w odniesieniu do kierujących pojazdem.
Trwają uzgodnienia międzyresortowe.
Komentuj →
7 czerwca 2012 |
0
Szanowni Czytelnicy, informujemy, iż przygotowaliśmy - do pobrania - kolejną aktualizację elektronicznego zbioru aktów prawnych pn. ePrawoDrogowe. Aktualizacja według stanu prawnego obowiązującego na dzień 7 czerwca 2012 r. W poniższym zestawieniu akty rzeczywiste i ujednolicone, właśnie ogłoszone, ale też wchodzące w życie. Wymieńmy tutaj ustawę – Prawo o ruchu drogowym, której zapisy nowelizujące weszły właśnie w życie. Itd. itd. Uzupełnijcie swój zbiór.
|
Aktualizacja zbioru ePrawoDrogowe
wg stanu prawnego na 7.6.2012 r. |
|
Projekty aktów prawnych
|
|
Projekt |
ustawy |
o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz zmianie niektórych innych ustaw |
|
Projekt |
rozporządzenia |
w sprawie przeprowadzania szkolenia zakończonego egzaminem dla kandydatów na audytorów bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz przeprowadzania szkolenia okresowego dla audytorów bezpieczeństwa ruchu drogowego |
|
Akty prawne rzeczywiste (teksty w wersji opublikowanej) |
|
Ustawa |
o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych |
|
Rozporządzenie |
w sprawie trybu legalizacji tablic rejestracyjnych oraz warunków technicznych i wzorów znaku legalizacyjnego
|
|
Rozporządzenie |
w sprawie wykroczeń, za które inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego są uprawnieni do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego
|
|
Rozporządzenie |
w sprawie prowadzenia kursów z zakresu przewozu towarów niebezpiecznych |
|
Rozporządzenie |
w sprawie pilotowania pojazdów nienormatywnych |
|
Rozporządzenie |
w sprawie ograniczeń oraz zakazu ruchu niektórych rodzajów pojazdów na odcinkach dróg krajowych w terminie od dnia 8 czerwca 2012 r. do dnia 29 czerwca 2012 r. |
|
Rozporządzenie |
w sprawie nadania inspektorom Inspekcji Transportu Drogowego oraz pracownikom Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego uprawnień do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego |
|
Akty prawne ujednolicone (teksty ujednolicone
w zw. z publikacją rzeczywistych lub ich wejściem w życie) |
|
Ustawa |
Prawo o ruchu drogowym |
|
Ustawa |
Kodeks karny |
|
Rozporządzenie |
w sprawie wysokości grzywien nakładanych w drodze mandatów karnych za wybrane rodzaje wykroczeń |
|
Rozporządzenie |
w sprawie okresowych ograniczeń oraz zakazu ruchu niektórych rodzajów pojazdów na drogach |
|
Rozporządzenie |
w sprawie prowadzenia kursów z zakresu przewozu towarów niebezpiecznych
|
|
Rozporządzenie |
w sprawie pilotowania pojazdów nienormatywnych |
|
Rozporządzenie |
w sprawie ograniczeń oraz zakazu ruchu niektórych rodzajów pojazdów na odcinkach dróg krajowych w terminie od dnia 8 czerwca 2012 r. do dnia 29 czerwca 2012 r. |
|
Rozporządzenie |
w sprawie nadania inspektorom Inspekcji Transportu Drogowego oraz pracownikom Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego uprawnień do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego
|
|
Rozporządzenie |
w sprawie trybu legalizacji tablic rejestracyjnych oraz warunków technicznych i wzorów znaku legalizacyjnego
|
|
Rozporządzenie |
w sprawie wykroczeń, za które funkcjonariusze Straży Granicznej są uprawnieni do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego
|
|
Pobierz aktualizacje:
wybierz zakładkę AKTUALIZACJA / kliknij przycisk DALEJ / program pobierze i zainstaluje zmiany / życzymy miłej pracy |
|
|
|
|
|
ePrawoDrogowe to zbiór
kompletny, zawsze aktualny, przyjazny w obsłudze
ZAMÓW: 502-659-431
Komentuj →
7 czerwca 2012 |
0
Wchodzi w życie rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa I Gospodarki Morskiej z dnia 13 kwietnia 2012 r. w sprawie trybu legalizacji tablic rejestracyjnych oraz warunków technicznych i wzorów znaku legalizacyjnego. W oparciu o nowe przepisy kierowcy łatwiej zmienią stary dowód rejestracyjny na nowy, gdy zabraknie miejsca na wpisy badań technicznych. Z kolei wymiana dowodu rejestracyjnego nie będzie się już wiązała z koniecznością ponownego legalizowania tablic rejestracyjnych. Tablice rejestracyjne nie będą musiały być dostarczane do urzędu – jak to miało miejsce dotychczas - wyłącznie w celu naklejenia przez urzędnika nowej nalepki legalizacyjnej. Od jutra po dostarczeniu określonych dokumentów (dowód rejestracyjny, potwierdzenie przeprowadzenia badania technicznego, ubezpieczenia OC, karty pojazdu) - urzędnik dokona adnotacji. Ułatwienie dotyczy także sytuacji wydania wtórnika dowodu rejestracyjnego.
Komentuj →
7 czerwca 2012 |
0
7 czerwca 2012 r. wchodzą w życie przepisy rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie ograniczeń oraz zakazu ruchu niektórych rodzajów pojazdów na odcinkach dróg krajowych w terminie od dnia 8 czerwca 2012 r. do dnia 29 czerwca 2012 r.
Rozporządzenie wprowadza w terminie od 8 czerwca 2012 r. od godziny 12:00 do dnia 29 czerwca 2012 r. do godziny 2:00 okresowe ograniczenia oraz zakaz ruchu pojazdów i zespołów pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 12 ton, z wyłączeniem autobusów, na niżej wymienionych odcinkach dróg krajowych, stanowiących dojazd do miast-gospodarzy turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA Euro 2012.
Rozporządzenie ma na celu zapewnienie właściwego poziomu bezpieczeństwa ruchu drogowego w związku z przewidywanym wzmożeniem ruchu pojazdów na drogach podczas Euro 2012.
Przepisy § 3 rozporządzenia wyłączają spod zakazu ruchu podczas turnieju pojazdy i zespoły pojazdów, analogicznie jak przepisy § 3 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 31 lipca 2007 r. w sprawie okresowych ograniczeń oraz zakazu ruchu niektórych rodzajów pojazdów na drogach (Dz. U. Nr 147, poz. 1040, z późn. zm.).
Zakaz ruchu będzie obowiązywał:
1) Na drogach dojazdowych do Warszawy, w tym:
-drodze krajowej nr 2 od skrzyżowania z drogą krajową nr 50 (Sochaczew) do granic administracyjnych Warszawy oraz od skrzyżowania z drogą krajową nr 50 (Mińsk Mazowiecki) do granic administracyjnych Warszawy,
-autostradzie A 2 od skrzyżowania z drogą krajową nr 50 (węzeł Wiskitki) do skrzyżowania z drogą krajową nr S 8 (węzeł Konotopa),
-drodze krajowej nr 7/S 7 od skrzyżowania z drogą krajową nr 62 (Zakroczym) do granic administracyjnych Warszawy oraz od skrzyżowania z drogą krajową nr 50 (Grójec) do skrzyżowanie z drogą krajową nr 8,
-drodze krajowej nr 8/S 8 od skrzyżowania z drogą krajową nr 50 (Mszczonów) do granic administracyjnych Warszawy oraz od skrzyżowania z drogą krajową nr 62 (Wyszków) do granic administracyjnych Warszawy,
-drodze krajowej nr 17 od skrzyżowania z drogą krajową nr 50 (Kołbiel) do granic administracyjnych Warszawy,
-drodze krajowej nr 61 od skrzyżowania z drogą krajową nr 62 (Serock) do granic administracyjnych Warszawy,
-drodze krajowej nr 79 od skrzyżowania z drogą krajową nr 50 (Góra Kalwaria) do granic administracyjnych Warszawy,
w następujących terminach:
od godziny 12:00 do godziny 18:00 i od godziny 20:00 w dniu 8 czerwca 2012 r. do godziny 2:00 w dniu 9 czerwca 2012 r.,
od godziny 14:45 do godziny 20:45 w dniu 12 czerwca 2012 r.,
od godziny 22:45 w dniu 12 czerwca 2012 r. do godziny 4:45 w dniu 13 czerwca 2012 r.,
od godziny 14:45 do godziny 20:45 w dniu 16 czerwca 2012 r.,
od godziny 22:45 w dniu 16 czerwca 2012 r. do godziny 4:45 w dniu 17 czerwca 2012 r.,
od godziny 14:45 do godziny 20:45 w dniu 21 czerwca 2012 r.,
od godziny 22:45 w dniu 21 czerwca 2012 r. do godziny 4:45 w dniu 22 czerwca 2012 r.,
od godziny 12:00 do godziny 18:00 w dniu 28 czerwca 2012 r.,
od godziny 20:00 w dniu 28 czerwca 2012 r. do godziny 2:00 w dniu 29 czerwca 2012 r.
2) Na drogach dojazdowych do Wrocławia, w tym:
-drodze krajowej nr 3 od granicy państwa do węzła Legnica,
-drodze krajowej nr 5 od skrzyżowania z drogą wojewódzką nr 340 (Trzebnica) do granic administracyjnych Wrocławia oraz od granicy państwa do węzła Kostomłoty,
-drodze krajowej nr 8/A 8 od granicy państwa do skrzyżowania z drogą krajową nr 98 oraz od skrzyżowania z drogą wojewódzką nr 340 (Oleśnica) do granic administracyjnych Wrocławia,
-drodze krajowej nr 94 od skrzyżowania z drogą wojewódzką nr 396 do granic administracyjnych Wrocławia,
w następujących terminach:
od godziny 12:45 do godziny 20:45 w dniu 8 czerwca 2012 r.,
od godziny 22:45 w dniu 8 czerwca 2012 r. do godziny 6:45 w dniu 9 czerwca 2012 r.,
od godziny 10:00 do godziny 18:00 i od godziny 20:00 w dniu 12 czerwca 2012 r. do godziny 4:00 w dniu 13 czerwca 2012 r.,
od godziny 12:45 do godziny 20:45 w dniu 16 czerwca 2012 r.,
od godziny 22:45 w dniu 16 czerwca 2012 r. do godziny 6:45 w dniu 17 czerwca 2012 r.
3) Na drogach dojazdowych do Gdańska, w tym:
-drodze krajowej nr S 6 od węzła Rusocin do skrzyżowania z drogą wojewódzką nr 468,
-drodze krajowej nr 7 od skrzyżowania z drogą krajową nr 55 do granic administracyjnych Gdańska,
-drodze krajowej nr 91 od skrzyżowania z drogą krajową nr 22 do granic administracyjnych Gdańska.
w następujących terminach:
od godziny 12:00 do godziny 18:00 i od godziny 20:00 w dniu 10 czerwca 2012 r. do godziny 2:00 w dniu 11 czerwca 2012 r.,
od godziny 14:45 do godziny 20:45 w dniu 14 czerwca 2012 r.,
od godziny 22:45 w dniu 14 czerwca 2012 r. do godziny 4:45 w dniu 15 czerwca 2012 r.,
od godziny 14:45 do godziny 20:45 w dniu 18 czerwca 2012 r.,
od godziny 22:45 w dniu 18 czerwca 2012 r. do godziny 4:45 w dniu 19 czerwca 2012 r.,
od godziny 14:45 do godziny 20:45 w dniu 22 czerwca 2012 r.,
od godziny 22:45 w dniu 22 czerwca 2012 r. do godziny 4:45 w dniu 23 czerwca 2012 r.
4) Na drogach dojazdowych do Poznania, w tym:
-drodze krajowej nr 5 od skrzyżowania z drogą wojewódzką nr 306 (Stęszew) do granic administracyjnych Poznania oraz od skrzyżowania z drogą krajową nr 15 (Gniezno) do granic administracyjnych Poznania,
-drodze krajowej nr 11/S 11 od skrzyżowania z drogą wojewódzką nr 187 (Oborniki) do granic administracyjnych Poznania oraz od skrzyżowania z drogą wojewódzką nr 432 (Środa Wielkopolska) do granic administracyjnych Poznania,
-drodze krajowej nr 92 od skrzyżowania z drogą krajową nr 15 do granic administracyjnych Poznania oraz od skrzyżowania z drogą wojewódzką nr 306 do granic administracyjnych Poznania,
w następujących terminach:
od godziny 14:45 do godziny 20:45 w dniu 10 czerwca 2012 r.,
od godziny 22:45 w dniu 10 czerwca 2012 r. do godziny 4:45 w dniu 11 czerwca 2012 r.,
od godziny 12:00 do godziny 18:00 i od godziny 20:00 w dniu 14 czerwca 2012 r. do godziny 2:00 w dniu 15 czerwca 2012 r.,
od godziny 14:45 do godziny 20:45 w dniu 18 czerwca 2012 r.,
od godziny 22:45 w dniu 18 czerwca 2012 r. do godziny 4:45 w dniu 19 czerwca 2012 r.
Komentuj →
6 czerwca 2012 |
0


(Fot.: PD@N 430-8jm oraz 9-11ksp)
Stołeczni policjanci od maja otrzymywali informacje o nieuczciwych kierowcach taksówek w Warszawie. Ich działania to odpowiedź na skargi i informacje od klientów taxi, którzy zgłaszali się na Policję i do Urzędu Miasta. Nieuczciwość kierowców polegała na wprowadzaniu w błąd klientów, co do ilości przejechanych kilometrów. Wykorzystywano do tego specjalne urządzenia.
Policjanci z Wydziału do walki z Przestępczością Gospodarczą KSP podjęli współpracę z Biurem Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu m.st. Warszawy w sprawie nieprawidłowości w działalności osób świadczących usługi taksówkowe na terenie Warszawy. Zarówno do Policji, jak i Urzędu Miasta wpływały informacje od klientów, którzy składali skargi na kierowców taxi. Należało sprawdzić jaka jest rzeczywista sytuacja i jakość świadczonych przewozów.
Działania prowadzone przez policjantów z Wydziału do walki z Przestępczością Gospodarczą KSP wykazały, że część taksówkarzy była nieuczciwa wobec swoich klientów. Osoby korzystające z ich usług były wprowadzane w błąd, co do ilości przejechanych kilometrów. Tym samym płaciły zawyżone ceny za przejazd. Proceder oszukania klientów prowadzony był przy wykorzystaniu różnych metod. Przykładowo niektórzy kierowcy celowo wybierali dłuższe trasy przejazdu, podczas jazdy dokonywali nieuzasadnionej zmiany strefy na droższą.
Metodą, która miała na celu oszukanie klienta było też montowanie w taksówce urządzenia elektronicznego, które po otrzymaniu uruchomianego przez kierowcę impulsu, powodowało nabicie dodatkowej ilości przejechanych kilometrów. Impuls był przekazywany przy wykorzystaniu pilota lub ukrytego w zasięgu kierowcy przycisku. Urządzenie powodowało zmianę ilości kilometrów w kasie fiskalnej oraz zwiększało kwotę do zapłaty wskazywaną przez taksometr. Zabezpieczone przez policjantów urządzenia pozwalały kierowcom na zawyżanie przejechanego dystansu od 200 do nawet 500 metrów przy każdym impulsie.
Policjanci z funkcjonariuszami Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego prowadzą wyrywkowe kontrole taksówek na terenie Warszawy. W trakcie bardzo dokładnego sprawdzania pojazdów pod kątem montażu urządzenia służącego do “nabijania” przejechanych kilometrów i zawyżania opłat za usługę, w 6 z 11 kontrolowanych samochodów ujawniono taki sprzęt.
W każdym z ujawnionym przypadków przeciwko nieuczciwemu taksówkarzowi wszczęto postępowanie przygotowawcze z art. 315 par. 2 kk. Za podrabianie lub przerabianie narzędzi pomiarowych grozi kara pozbawienia wolności do lat 2. Ponadto w przypadku zgłoszenia się lub ustalenia osoby pokrzywdzonej nieuczciwemu kierowcy grozi kara pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8 (art. 286 par. 1 kk.).
Kontrole taksówek prowadzą również policjanci ze stołecznego wydziału ruchu drogowego. Obejmują one sprawdzenie stanu technicznego pojazdów, dokumentów oraz kontrolę trzeźwości kierowców. Skontrolowano ponad 200 taksówek. Policjanci nałożyli na kierowców 19 mandatów. Zatrzymano 3 dowody rejestracyjne. Również w trzech przypadkach wydano decyzję administracyjną o nałożeniu kary na przedsiębiorcę. W przypadku ujawnionych nieuczciwych kierowców Urząd Miasta podejmie działania zmierzające do cofnięcia licencji uprawniającej do wykonywania zawodu.
Policyjne kontrole będą kontynuowane.
Komentuj →
6 czerwca 2012 |
0
Komunikat MTBiGM: Policja może kontrolować prędkość na autostradzie
Patrolowanie autostrady przez pojazdy policji polegające na kontroli prędkości mieści się w katalogu zadań określonych w art. 53 ust. 2 pkt 1 lit. a. ustawy Prawo o ruchu drogowym, ponieważ związane jest z zapewnieniem bezpieczeństwa publicznego.
Zgodnie z art. 37g ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym pojazd wykonujący patrol będzie z opłat zwolniony, gdy będzie pojazdem uprzywilejowanym. Definicja pojazdu uprzywilejowanego zawarta jest w art. 2 pkt 33 ustawy Prawo o ruchu drogowym. W praktyce na potrzeby odpłatności za przejazd, kwestia sprawdzenia czy dany pojazd jest pojazdem uprzywilejowanym jest możliwa jedynie w miejscu uiszczania tej opłaty.
Przepis art. 37g w tym zakresie nie podlegał żadnym merytorycznym zmianom od chwili jego wprowadzenia do porządku prawnego.

(Fot.: PD@N 430-19jm)
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym
(...) ”Art. 53. 1. Pojazdem uprzywilejowanym w ruchu drogowym może być pojazd samochodowy:
1) jednostek ochrony przeciwpożarowej;
2) zespołu ratownictwa medycznego;
3) Policji;
4) jednostki ratownictwa chemicznego;
5) Straży Granicznej;
6) Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;
7) Agencji Wywiadu;
7a)Centralnego Biura Antykorupcyjnego;
7b) Służby Kontrwywiadu Wojskowego;
7c)Służby Wywiadu Wojskowego;
8) Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;
9) Służby Więziennej;
10) Biura Ochrony Rządu;
10a) kontroli skarbowej;
10b) Służby Celnej;
10c) straży gminnych (miejskich);
10d) podmiotów uprawnionych do wykonywania zadań z zakresu ratownictwa górskiego;
10e) Służby Parku Narodowego;
10f)podmiotów uprawnionych do wykonywania zadań z zakresu ratownictwa wodnego;
11) Inspekcji Transportu Drogowego;
12) jednostki niewymienionej w pkt 1-11, jeżeli jest używany w związku z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego - na podstawie zezwolenia ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
1a. Minister właściwy do spraw wewnętrznych stwierdza wygaśnięcie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 12, gdy ustaną okoliczności uzasadniające wykorzystanie pojazdu jako uprzywilejowanego.
2. Kierujący pojazdem uprzywilejowanym może, pod warunkiem zachowania szczególnej ostrożności, nie stosować się do przepisów o ruchu pojazdów, zatrzymaniu i postoju oraz do znaków i sygnałów drogowych tylko w razie, gdy:
1) uczestniczy:
a)w akcji związanej z ratowaniem życia, zdrowia ludzkiego lub mienia albo koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa lub porządku publicznego albo
b)w przejeździe kolumny pojazdów uprzywilejowanych,
c)w wykonywaniu zadań związanych bezpośrednio z zapewnieniem bezpieczeństwa osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, którym na mocy odrębnych przepisów przysługuje ochrona;
2) pojazd wysyła jednocześnie sygnały świetlny i dźwiękowy; po zatrzymaniu pojazdu nie wymaga się używania sygnału dźwiękowego;
3) w pojeździe włączone są światła drogowe lub mijania.
3. Kierujący pojazdem uprzywilejowanym jest obowiązany stosować się do poleceń i sygnałów dawanych przez osoby kierujące ruchem lub upoważnione do jego kontroli.
4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, uwzględniając w szczególności konieczność zapewnienia porządku, sprawności i bezpieczeństwa ruchu drogowego, określi, w drodze rozporządzenia, okoliczności, w jakich używane są pojazdy uprzywilejowane w kolumnach.”
Komentuj →
6 czerwca 2012 |
0

(Fot.: PD@N 427-45jm)
We wcześniejszym numerze tygodnika PRAWO DROGOWE@NEWS omawialiśmy treść interpelacji posła Łukasz Gibały (nr 4106) w sprawie niezbędnych zmian w rozporządzeniach do ustawy Prawo o ruchu drogowym wynikających z konieczności zapewnienia zgodności przepisów rozporządzeń z prawem ustawowym oraz z Konwencją Wiedeńską o znakach i sygnałach drogowych. Szczególnie interesującą miała być zapowiedź systemu konsultacji z organizacjami zrzeszającymi rowerzystów. Dzisiaj odpowiedź - w imieniu resortu Tadeusz Jarmuziewicz, sekretarz stanu w MTBiGM. Planowany termin wydania projektowanych rozporządzeń określony jest na grudzień 2012 r. informował.
Odpowiedź na interpelację nr 4106
w sprawie niezbędnych zmian w rozporządzeniach do ustawy Prawo o ruchu drogowym wynikających z konieczności zapewnienia zgodności przepisów rozporządzeń z prawem ustawowym oraz z Konwencją Wiedeńską o znakach i sygnałach drogowych
Szanowna Pani Marszałek! Odpowiadając na pismo, nr SPS-023-4106/12, z dnia 26 kwietnia 2012 r. przekazujące interpelację posła Łukasza Gibały w sprawie niezbędnych zmian w rozporządzeniach do ustawy Prawo o ruchu drogowym, wynikających z konieczności zapewnienia zgodności przepisów rozporządzeń z prawem ustawowym oraz konwencją wiedeńską o znakach i sygnałach drogowych, przedstawiam następującą informację.
Wejście w życie przepisów ustawy z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz ustawy o kierujących pojazdami (Dz. U. Nr 92, poz. 530) spowodowało potrzebę dostosowania przepisów rozporządzeń:
- ministrów infrastruktury oraz spraw wewnętrznych i administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz. U. Nr 170, poz. 1393, z późn. zm.),
- ministra infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz. U. Nr 220, poz. 2181, z późn. zm.),
w zakresie wynikającym m.in. z wprowadzenia w art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm.) nowych definicji: drogi dla rowerów, pasa ruchu dla rowerów, śluzy dla rowerów, roweru i wózka rowerowego.
W związku z powyższym w resorcie prowadzone są prace przygotowawcze związane z nowelizacją wyżej wymienionych aktów prawnych. W ramach tych prac przygotowywane są projekty: rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie znaków i sygnałów drogowych, a także rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach. Zakres projektowanych zmian obejmie również zagadnienia podnoszone w interpelacji pana posła Łukasza Gibały. Przedmiotowe projekty będą nowelizowały także przepisy w innym zakresie (nie tylko w odniesieniu do ruchu rowerów), dlatego też resort obecnie m.in. gromadzi informacje niezbędne do sporządzenia oceny skutków regulacji projektów rozporządzeń oraz analizuje różne warianty rozwiązań prawnych w celu wypracowania optymalnego brzmienia projektowanych przepisów.
Odnosząc się do pierwszego z pytań zawartych w przedmiotowej interpelacji, uprzejmie wskazuję, że planowany termin wydania projektowanych rozporządzeń został określony w wykazie prac legislacyjnych ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej, który jest dostępny w Biuletynie Informacji Publicznej Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Zgodnie z przedmiotowym wykazem planowanym terminem wydania rozporządzeń jest grudzień 2012 r.
Odpowiadając na pytanie drugie, uprzejmie informuję, iż podczas procedowania projektów rozporządzeń - na etapie konsultacji społecznych - zostaną one przekazane do wielu podmiotów, w tym m.in. organizacji społecznych reprezentujących użytkowników rowerów, z prośbą o przedstawienie uwag i opinii do treści projektowanych przepisów. Jako przykład dotychczasowej praktyki resortu w tym zakresie podaję prace legislacyjne nad projektem rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie ministra infrastruktury w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia. W toku procedowania przedmiotowego projektu rozpatrzone zostały wszystkie uwagi i sugestie przedstawione podczas konsultacji społecznych przez organizacje reprezentujące użytkowników rowerów. Przy tworzeniu przepisów przedmiotowego rozporządzenia uwzględniono zdecydowaną większość propozycji wymienionych wyżej organizacji. Nie mogę więc zgodzić się z zarzutem pomijania przedstawicieli środowisk użytkowników rowerów w procesie konsultowania zmian przepisów rozporządzeń.
Z poważaniem
Komentuj →
6 czerwca 2012 |
0
Kolejne wątpliwości co do możliwości dotrzymania wprowadzenia nowego systemu egzaminacyjnego na prawo jazdy z dniem 19 stycznia 2013 r. Tym razem w Sejmie RP zgłoszona została interpelacja (nr 5402) w sprawie zmian terminu wprowadzenia nowego egzaminu na prawo jazdy oraz nieprawidłowości dotyczących modernizacji systemu Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców. Zgłoszone przez posła pytania nawiązują do opublikowanej w “Dzienniku Gazeta Prawna” informacji o możliwym przesunięciu przedmiotowego terminu. Poseł pyta: czy resort planuje prace legislacyjne dotyczące zmiany terminów?
Interpelacja (nr 5402)
do ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej
w sprawie zmian terminu wprowadzenia nowego egzaminu na prawo jazdy oraz nieprawidłowości dotyczących modernizacji systemu Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców
Szanowny Panie Ministrze! W dniu 24 maja br. pojawiła się w “Gazecie Prawnej” informacja o możliwym przesunięciu terminu wprowadzenia nowych egzaminów na prawo jazdy. Według informacji prasowych problem stanowi dostosowanie systemów informatycznych, nadzorowanych przez resort spraw wewnętrznych, do nowych rozwiązań wprowadzonych ustawą i wymaganych przez Unię Europejską. Ponadto ze względu na opóźnienie w dostosowaniu się do wymogów unijnych grozi Polsce nałożenie kary przez Komisję Europejską.
W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:
1.Czy Pański resort planuje prace legislacyjne dotyczące zmiany terminu wprowadzenia nowych egzaminów na prawo jazdy?
2.Jak wygląda współpraca Pańskiego resortu z Ministerstwem Spraw Wewnętrznych dotycząca zmian w systemie Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców?
3.Czy prowadzi Pan działania dotyczące przyspieszenia przetargu na zmiany w systemie Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców? Czy kierował Pan do ministra spraw wewnętrznych jakiekolwiek pisma w tym zakresie? Jeżeli tak, to kiedy i jakiej treści? Jakie były na nie odpowiedzi?
4.Kto w Pańskim przekonaniu powinien ponieść polityczną odpowiedzialność za ewentualną karę, która może zostać nałożona na Polskę?
Łączę wyrazy szacunku
Poseł Maks Kraczkowski
Warszawa, dnia 29 maja 2012 r.
Komentuj →
5 czerwca 2012 |
1



(Fot.: PD@N 430-5-7)
Pod siedzibą Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w Warszawie miała miejsce pikieta. Taksówkarze złożyli w kancelarii resortu postulaty ws. deregulacji ich zawodu, planowanej przez ministra Sprawiedliwości Jarosława Gowina. - Nie ma jasności w sprawie utrzymania licencji. Na dodatek w projektowanej nowelizacji przepisów rząd wstawił taksówkarzom ograniczenia czasu pracy, jak dla kierowców ciężarówek - powiedział Paweł Biedrzycki, prezes Zrzeszenia Transportu Prywatnego m.st. Warszawy, który dostarczył postulaty do siedziby resortu. Wśród postulatów m.inn. zasada ustalania liczby taksówek proporcjonalnej do liczby mieszkańców, utrzymanie licencji i egzaminów z topografii miasta, eliminowanie z rynku przewoźników działających niezgodnie z prawem.
Komentuj →
5 czerwca 2012 |
0
Jak doniosły służby prasowe Kapsch Telematic Services - firmy odpowiedzialnej za pobór opłat na autostradzie A4 - w związku z incydentem na węźle Przylesie, gdzie karetki pogotowia wiozące na sygnałach do Opola poważnie ranne ofiary wypadku, w tym jedną po reanimacji, wyłamały bramkę wjazdu na autostradę, “nie było natychmiastowej reakcji, a powinna być” - pracownik obsługi sytemu elektronicznego nadzoru został zwolniony. W komentarzach do zaistniałej sytuacji podkreślano, iż sytuacja, w której samochody służb ratowniczych, w razie wypadku na autostradzie, musiałyby zatrzymywać się przy bramkach wjazdowych, jest nie do przyjęcia. Ratownicy tłumaczyli, iż była to sytuacja zagrażająca życiu ciężko poszkodowanych ofiar. Kapsch zapewnia, że po tych incydentach ich pracownicy punktów poboru zostali jeszcze raz przeszkoleni. - Uwrażliwialiśmy ich podczas tych szkoleń, by w sytuacjach niestandardowych, takich jak ta w nocy z soboty na niedzielę, kierować się własnym wyczuciem, a nie czekać na wytyczne - powiedziała rzeczniczka Kapsch Dorota Prochowicz. Zdaniem rzecznika opolskiej straży pożarnej Adama Janiuka docelowo służby ratownicze powinny mieć płynny przejazd przez bramkę na pasie serwisowym.
Komentuj →
4 czerwca 2012 |
0
Poseł Marian Cycoń złożył interpelację (interpelacja nr 4957) w sprawie pobierania opłat w systemie viaTOLL od samochodów specjalnego przeznaczenia. W ostatnich dniach relacjonowaliśmy zdarzenie do jakiego doszła przy wjeździe na autostradę pojazdu pogotowania ratunkowego, który przewoził reanimowanego pacjenta. Wypowiedziano wówczas wiele opinii, starano się wypracować procedury, takie aby akcja ratownicza nie była wstrzymywana. Składający zapytania mówi o jednostkach wykonujących zadania z zakresu kształcenia i opieki nad osobami niepełnosprawnymi objętymi obowiązkiem uiszczania opłat w systemie viaTOLL. Jakie będzie oficjalne stanowisko resortu, czy do czasu ustawowej regulacji w tej kwestii ITD. będzie odstępowała od nakładania kar? Odpowiedzi udzielił Tadeusz Jarmuziewicz, sekretarz stanu w Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Opublikujemy ją w najbliższym czasie.
Interpelacja (nr 4957)
do ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej
w sprawie pobierania opłat w systemie viaTOLL od samochodów specjalnego przeznaczenia
Szanowny Panie Ministrze! Obecnie jednostki wykonujące zadania z zakresu kształcenia i opieki nad osobami niepełnosprawnymi objęte są obowiązkiem uiszczania opłat w systemie viaTOLL na podstawie ustawy o drogach publicznych z dnia 21 marca 1985 r. (Dz. U. z 1985 r. Nr 14, poz. 60, z późń. zm.). Niewywiązanie się z nałożonego na te podmioty obowiązku skutkuje zaś możliwością nakładania kar przez Państwową Inspekcję Drogową. Problem zwolnienia od konieczności ponoszenia ciężarów związanych ze wspomnianymi opłatami samochodów specjalnego przeznaczenia sygnalizowany był już z końcem roku 2011. Ze strony ministerstwa usłyszeć można było, że wskazywany problem został zauważony, a inspektorzy transportu drogowego będą odstępować od karania busów wożących osoby niepełnosprawne. Brak jednak jednoznacznego stanowiska w tej sprawie powoduje, iż stan niepewności co do konieczności uiszczania opłat nie ustał, a jednostki posiadające takie samochody bądź odprowadzają opłaty, bądź też zrezygnowały z korzystania z dróg krajowych na rzecz innych. Powoduje to liczne komplikacje w działalności tych jednostek, szczególnie w przypadku gdy zmuszone są one do omijania dróg objętych systemem. Jest rzeczą wielce prawdopodobną, że w skrajnych przypadkach doszło także do czasowego zawieszenia przewozu osób niepełnosprawnych.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na poniższe pytania:
Jakie jest oficjalne stanowisko ministerstwa w sprawie obowiązku uiszczania opłat w systemie viaTOLL oraz nakładania kar za ich nieuiszczenie na ośrodki terapii zajęciowej, szkolno-wychowawcze i podobne jednostki wykorzystujące samochody do przewozu osób niepełnosprawnych?
Czy ministerstwo planuje wydanie pisemnego polecenia lub wytycznych dla Inspekcji Transportu Drogowego, przewidujących odstępowanie od nakładania kar za nieuiszczenie opłat w systemie viaTOLL na samochody specjalnego przeznaczenia do czasu ustawowej regulacji tej kwestii?
Na jakim etapie obecnie znajdują się prace dotyczące nowelizacji ustawy w przedmiotowym zakresie?
Z poważaniem
Poseł Marian Cycoń
Warszawa, dnia 9 maja 2012 r.
Komentuj →
4 czerwca 2012 |
0
W sprawie właściwej interpretacji art. 88 ustawy - Prawo o ruchu drogowym do resortu transportu zwrócił się Łukasz Borowiak (interpelacja 4399). Już wiemy, iż jest odpowiedź - czekamy na jej udostępnienie. Poseł prosił o interpretację w sprawie uprawnień kategorii B+E prawa jazdy.
Interpelacja nr 4399
do ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej
w sprawie właściwej interpretacji art. 88 ustawy Prawo o ruchu drogowym
Szanowny Panie Ministrze! Do mojego biura poselskiego zgłaszają się interesanci z pytaniem o interpretację art. 88 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Posiadanie prawa jazdy kategorii B uprawnia do kierowania pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, z przyczepą o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej masy własnej pojazdu ciągnącego, o ile dopuszczalna masa całkowita zespołu tych pojazdów nie przekracza 3,5 t.
Podkreślić należy, że posiadanie prawa jazdy kategorii B+E, zgodnie z art. 88 ust. 2 pkt 10, uprawnia do kierowania pojazdem określonym w kategorii B łącznie z przyczepą. Jest to zatem prawo jazdy poszerzające zakres uprawnień do kierowania pojazdami.
Pojawiają się głosy, że ustawodawca w tym przypadku nie określił dodatkowych warunków dotyczących dopuszczalnej masy całkowitej przyczepy i jej relacji do masy pojazdu (warunek dotyczący promocji masy pojazdu ciągnącego i przyczepy ma zastosowanie jedynie do przyczepy z hamulcem najazdowym).
Konkludując, posiadacz kategorii B+E może kierować pojazdem silnikowym określonym w kategorii B, ciągnącym dowolną przyczepę, przy spełnieniu warunków dotyczących proporcji masy w przypadku przyczep z hamulcem najazdowym.
Ponadto kierowcy sygnalizują, że praktyka szkolenia i egzaminowania kierowców wyraźnie pokazuje, że kategoria B+E uprawnia do prowadzenia pojazdu o DMC do 3,5 t i przyczepy o DMC do 3,5 t. W rezultacie można stwierdzić, że mając kategorię B+E, kierowcy mogą prowadzić zespół o DMC 7 t. Natomiast do prowadzenia zespołu o DMC 5 t wymagana jest kategoria C+E.
Z przekazanych informacji wynika także, że podczas kontroli funkcjonariusze służb mundurowych stosują dowolność interpretacji ww. uprawnień kategorii B+E.
Proszę o zajęcie stanowiska w tej sprawie i odpowiedź na pytanie: Jak należy interpretować przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym w powyższej, opisywanej przeze mnie sytuacji?
Z poważaniem
Poseł Łukasz Borowiak
Warszawa, dnia 26 kwietnia 2012 r.
Komentuj →
4 czerwca 2012 |
0
Przedstawiciele środowisk ośrodków szkolenia kierowców wystosowali do Andrzeja Bogdanowicza dyrektora Departamentu Transportu w Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej monit w sprawie terminu zapowiedzianego w dniu 4 kwietnia 2012 r. (na odbywającym się wówczas spotkaniu konsultacyjnym w MTBiGM) spotkania z KSD WORD. Obiecane spotkanie nt. pojazdów egzaminacyjnych, a dokładnie dopuszczenia możliwości wykorzystywania podczas egzaminu na prawo jazdy także pojazdów ośrodków szkolenia kierowców. Jest to kolejne wspólne stanowisko czterech stowarzyszeń.

(Fot.: PD@N 430-28)
Komentuj →
4 czerwca 2012 |
0

(Fot.: PD@N - 430-24)
Krajowa Izba Odwoławcza uznała decyzję Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Łodzi o unieważnieniu przetargu za nieprawidłową. Czynności przetargowe muszą zostać powtórzone. To była trudna decyzja - mówił po unieważnieniu przetargu Łukasz Kucharski, dyrektor ośrodka. Jednak nie mogliśmy przyjąć żadnej z zaproponowanych ofert, ponieważ dilerzy niewłaściwie umotywowali zarobek. Wszyscy wskazali, iż nie zarabiają na najmie samochodów egzaminacyjnych dla WORD, tylko na późniejszej sprzedaży pojazdów dla autoszkół. Jednak KIO uznała umotywowanie cen za właściwe. W uzasadnieniu KIO zostanie wyjaśnione na czym ma polegać powtórzenie czynności przetargowych. Tak czy inaczej najniższą cenę dało suzuki i wszystko wskazuje na to, że tymi autami kursanci będą zdawać egzaminy - powiedział dyrektor Kucharski. Co na to ośrodki szkolenia: Jeśli w łódzkim WORD będą suzuki, to będziemy wozić kursantów do Piotrkowa i Sieradza, bo tam są toyoty. Nie wymienimy aut. Poza tym suzuki ma tylko jeden serwis w Łodzi i obsługa 300 samochodów nauki jazdy jest wręcz niemożliwa - powiedział Zbigniew Popławski, właściciel autoszkoły - donosi “Dziennik Łódzki”.
Komentuj →
4 czerwca 2012 |
0
Czy kierowany przez Pana Ministra resort planuje zmianę rozporządzenia regulującego opłaty za badania techniczne pojazdów, a jeśli tak, to w jakiej perspektywie czasowej można oczekiwać jej wejścia w życie? Jakie są przyczyny niedotrzymania przez resort deklaracji złożonych parlamentarzystom w odpowiedzi na kierowane przez nich stosowne interpelacje i wystąpienia, dotyczące konieczności rozwiązania przedmiotowego problemu? - pyta ministra transportu poseł Leszek Aleksandrzak (interpelacja nr 4808). Pytający na konkretnym przykładzie uzasadnia opinię, iż stale koszty działalności od ostatniej regulacji opłat za badania diagnostyczne wzrosły dwukrotnie. To spowodowało nieopłacalność świadczenia takich usług. Poniżej pełen tekst interpelacji, natomiast odpowiedź resortu, która już została udzielona - w najbliższym numerze tygodnika.
Interpelacja (nr 4808)
do ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej
w sprawie opłat za badania techniczne pojazdów
Szanowny Panie Ministrze! W ramach prowadzonej działalności poselskiej na moje ręce kierowane są liczne wystąpienia przedstawicieli podmiotów gospodarczych prowadzących stacje kontroli pojazdów, w których formułowany jest postulat dostosowania opłat za badania techniczne pojazdów do obecnej sytuacji ekonomicznej przedsiębiorców prowadzących usługi w tym zakresie.
Zainteresowani przypominając, iż opłaty za badania techniczne - regulowane rozporządzeniem ministra infrastruktury z dnia 29 września 2004 r. w sprawie wysokości opłat związanych z prowadzeniem stacji kontroli pojazdów oraz przeprowadzaniem badań technicznych pojazdów (Dz. U. z 2004 r. Nr 223, poz. 2261, z późn. zm.) – nie uległy zmianie od siedmiu lat. Wyrażają przy tym rozgoryczenie i zniecierpliwienie, iż mimo wielu działań środowiska w tym zakresie, kwestia ta jest bagatelizowana przez administrację państwową bądź odkładana na późniejszy termin.
Formułują przy tym zarzut, iż minister transportu (poprzednio infrastruktury) nie dostrzega, że od wprowadzenia ostatnich stawek opłat (2004 r.) diametralnie zmieniły się warunki ekonomiczne funkcjonowania podmiotów gospodarczych prowadzących tego rodzaju działalność. Nowelizacja rozporządzenia dokonana w 2009 r. spowodowała jedynie zmniejszenie się dochodów z tych usług poprzez zmniejszenie pozycji cennikowych. Podwyższenie w 2011 r. stawki podatku VAT do 23% także spowodowało zmniejszenie dochodów, ponieważ opłaty ustalone rozporządzeniem są cenami brutto. Dodatkowo zobowiązano przedsiębiorców do wykonywania nieodpłatnych usług na rzecz CEPiK i ponoszenia opłat z tym związanych. Od roku 2004 diametralnie wzrosły wszystkie stałe i niezależne koszty działalności. Obrazują to poniższe dane, przekazane przez jedną z firm z woj. dolnośląskiego:
- wzrost cen energii elektrycznej z 284 zł za MWh do 620 zł za MW (dostawca Grupa Tauron),
- wzrost cen paliw (średnio olej napędowy i etylina) z 3,20 zł za litr do 5,80zł za litr,
- wzrost cen ogrzewania (np. olej opałowy) z 2,10 zł za litr do 4,60 zł za litr,
- wzrost podatku od nieruchomości (budynków) z 17,42 zł za m2 do 21,05 zł za m2,
- wzrost kosztów wynagrodzeń - przeciętne w sektorze przedsiębiorstw z 2405 zł do 3770 zł.
Tak więc - zdaniem zainteresowanych - stałe koszty działalności od ostatniej regulacji opłat za badania diagnostyczne wzrosły dwukrotnie. Spowodowało to zupełną nieopłacalność świadczenia tych usług. Skutkiem tej sytuacji - utrzymywania niezmienionych opłat przy wzroście kosztów działalności - jest brak środków na utrzymanie stanu technicznego obiektów stacji kontroli i ich wyposażenia, w tym wymianę bądź modernizację urządzeń służących badaniom pojazdów. Pogarsza to jakość usług, a w efekcie może prowadzić do zagrożeń w ruchu drogowym.
Proszę Pana Ministra o jasne i precyzyjne ustosunkowanie się do postawionych poniżej pytań. Nie chciałbym bowiem, aby powtórzyła się sytuacja z poprzedniej kadencji Sejmu, gdy mój ówczesny kolega klubowy poseł Stanisław Stec złożył w tej sprawie interpelację i w odpowiedzi otrzymał zapewnienie, że sprawa rozwiąże się wraz z planowanym na pierwsze półrocze 2011 r. przyjęciem ustawy o dopuszczaniu pojazdów do ruchu drogowego. Niestety, pomimo upływu roku czasu, ustawa nie weszła w życie, a rozporządzenie o opłatach nie uległo zmianie. W tej kwestii popieram stanowisko prezentowane przez przedsiębiorców działających w tej branży, że zmiana opłat nie musi czekać na całościowe ustawowe uregulowanie problematyki badań technicznych w zapowiadanej ustawie. Wyjściem z tej sytuacji jest zmiana przez ministra transportu – w ramach posiadanych kompetencji – rozporządzenia, co pozwoli przynajmniej częściowo poprawić sytuację ekonomiczną przedsiębiorców tej branży.
Mając na uwadze powyższe, proszę Pana Ministra o odpowiedź na następujące pytania.
1.Czy kierowany przez Pana Ministra resort planuje zmianę rozporządzenia regulującego opłaty za badania techniczne pojazdów, a jeśli tak, to w jakiej perspektywie czasowej można oczekiwać jej wejścia w życie?
2.Jakie są przyczyny niedotrzymania przez resort deklaracji złożonych parlamentarzystom w odpowiedzi na kierowane przez nich stosowne interpelacje i wystąpienia, dotyczące konieczności rozwiązania przedmiotowego problemu?
Z poważaniem
Poseł Leszek Aleksandrzak
Warszawa, dnia 10 maja 2012 r.
Komentuj →
4 czerwca 2012 |
0
O obowiązku zawarcia umowy OC wiemy wszyscy. Poseł Grzegorz Napieralski w interpelacji nr 4907 adresuje do resortu transportu pytanie: czy powiat, który stał się właścicielem pojazdu na podstawie prawomocnego postanowienia sądu o orzeczeniu przepadku, winien ubezpieczyć pojazd? Pragnę nadmienić, że większość z tych pojazdów została oceniona przez biegłego skarbowego jako odpad i zostanie przekazana do stacji demontażu, ale nie wszystkie. Ciekawi jesteśmy odpowiedzi.
Interpelacja (nr 4907)
do ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej
w sprawie obowiązku zawarcia umowy OC
Szanowny Panie Ministrze! Stosownie do art. 130a ust. 10 i 10f ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, ze zm.) starosta w stosunku do pojazdu usuniętego z drogi występuje do sądu z wnioskiem o orzeczenie jego przepadku na rzecz powiatu. Do wykonania orzeczenia sądu o przepadku pojazdu obowiązany jest starosta. Wykonanie orzeczenia następuje w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, z uwzględnieniem przepisów powyższej ustawy.
Mając na uwadze powyższe, z chwilą uzyskania prawomocnego postanowienia sądu o orzeczeniu przepadku na rzecz powiatu staje się on właścicielem pojazdu. W myśl art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152, ze zm.) posiadacz pojazdu mechanicznego jest obowiązany zawrzeć umowę obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem posiadanego przez niego pojazdu. Art. 31 ust. 3 ww. ustawy wskazuje, iż w razie przejścia lub przeniesienia prawa własności pojazdu mechanicznego zarejestrowanego, którego posiadacz wbrew obowiązkowi nie zawarł umowy ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, posiadacz, na którego przeszło lub zostało przeniesione prawo własności, jest obowiązany zawrzeć umowę ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych w dniu przejścia lub przeniesienia prawa własności pojazdu mechanicznego, ale nie później niż z chwilą wprowadzenia pojazdu mechanicznego do ruchu.
Jeżeli nastąpiło przeniesienie posiadania pojazdu mechanicznego zarejestrowanego bez przejścia lub przeniesienia prawa własności tego pojazdu, a dotychczasowy posiadacz pojazdu wbrew obowiązkowi nie zawarł umowy ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, kolejny posiadacz pojazdu jest obowiązany zawrzeć umowę ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych w dniu wejścia w posiadanie tego pojazdu, ale nie później niż z chwilą wprowadzenia pojazdu mechanicznego do ruchu.
Analizując powyższe zapisy ustawowe, proszę o odpowiedź na następujące pytanie: Czy powiat, który stał się właścicielem pojazdu na podstawie prawomocnego postanowienia sądu o orzeczeniu przepadku, winien ubezpieczyć pojazd?
Pragnę nadmienić, że większość z tych pojazdów została oceniona przez biegłego skarbowego jako odpad i zostanie przekazana do stacji demontażu, ale nie wszystkie.
Z poważaniem
Poseł Grzegorz Napieralski
Szczecin, dnia 10 maja 2012 r.
Komentuj →
4 czerwca 2012 |
0
Monika Wielichowska do resortu transportu wystosowała pytania, które sformułowana w interpelacji nr 5060 w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, implementującego europejską dyrektywę 2007/46/WE dotyczącą homologacji pojazdów i części motoryzacyjnych. Posłanka - jak pisze - wystepuje w imieniu piętnastu tysięcy pracowników niezależnej branży motoryzacyjnej z województwa dolnośląskiego. Jednak zakres zainteresowania jest ogólnokrajowy. Pyta: czy zamierza Pan i Pana resort zaproponować implementację dyrektywy do polskiego porządku prawnego w taki sposób, by pogodzili normy prawne dyrektywy z ochroną konsumentów i branży motoryzacyjnej.
Interpelacja (nr 5060)
do ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej
w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, implementującego europejską dyrektywę 2007/46/WE dotyczącą homologacji pojazdów i części motoryzacyjnych
Szanowny Panie Ministrze! Sejm rozpoczyna prace nad nowelizacją ustawy Prawo o ruchu drogowym, przygotowaną przez Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Wodnej (druk nr 376), implementującą europejską dyrektywę 2007/46/WE dotyczącą homologacji pojazdów i części motoryzacyjnych.
Dyrektywa ta wyraźnie określa, że obowiązkowi homologacji podlegają części lub wyposażenie, które mogą stwarzać znaczne zagrożenie dla właściwości funkcjonowania układów, które są istotne dla bezpieczeństwa pojazdu lub jego oddziaływania na środowisko. Jednocześnie wskazuje, że stawiane wymogi powinny dążyć do sprawiedliwej równowagi między wymogami związanymi z poprawą bezpieczeństwa drogowego a ochroną środowiska, a także interesami konsumentów, producentów i dystrybutorów, nie naruszając zasad konkurencji na runku części zamiennych i wyposażenia. Tymczasem przepisy w polskim projekcie ustawy rozszerzają ten obowiązek niemal na każdą produkowaną część: oprócz elementów takich jak klocki hamulcowe czy amortyzatory, kosztownemu procesowi homologacji będą musiały być poddawane np. przysłowiowe już spinki do tapicerki. Producenci działający w Polsce będą do tego zobowiązani jako jedyni w Unii Europejskiej. Spowoduje to, że zostaną oni postawieni na przegranej pozycji w walce konkurencyjnej z przedsiębiorstwami z innych krajów UE.
Znaczne podniesienie kosztów działalności, zwłaszcza w obecnej sytuacji polskiej i światowej gospodarki, uderzy zarówno w producentów części, dystrybutorów jak i ich klientów - kierowców. W tej sytuacji nie da się bowiem uniknąć wzrostu cen części zamiennych - według szacunków o 20%. Konsekwencje projektowanej ustawy mogą być zabójcze dla zatrudniających pracowników przedsiębiorstw. Kierowcy zaczną szukać oszczędności, unikając napraw, bądź zainteresują się zakupem części bez udokumentowanego źródła pochodzenia lub, co jeszcze gorsze, ze złomowisk.
W ten sposób ustawa, mająca przyczynić się do wzrostu bezpieczeństwa, wywoła rezultat odwrotny.
Należy wyraźnie podkreślić, że dyrektywa 2007/46/WE wyraźnie stwierdza, że lista części podlegających obowiązkowi homologacji powinna być ograniczona do tych mających znaczący wpływ na bezpieczeństwo. Tymczasem przepisy w projekcie ustawy rozszerzają ten obowiązek na niemal każdą produkowaną część.
W najbliższym czasie ważyć się będą losy branży motoryzacyjnej w Polsce. To prawie 28 tysięcy firm, w tym 900 producentów. Sama wartość produkcji części przekroczyła w 2010 r. 43 mld zł. Niezależni operatorzy tworzą ponad 220 tys. miejsc pracy, a łączna wysokość wpływów z tytułu podatków i składek do ZUS to przeszło 10 mld zł.
Szanowny Panie Ministrze! W imieniu piętnastu tysięcy pracowników niezależnej branży motoryzacyjnej z województwa dolnośląskiego oraz swoim proszę Pana Ministra o odpowiedź na pytanie, czy zamierza Pan i Pana resort zaproponować implementację rzeczonej dyrektywy do polskiego porządku prawnego w taki sposób, by pogodził normy prawne dyrektywy z ochroną konsumentów i branży motoryzacyjnej.
Z poważaniem
Poseł Monika Wielichowska
Warszawa, dnia 20 maja 2012 r.
Komentuj →
4 czerwca 2012 |
0

(Fot.: PD@N 430-23jm)
W sprawie działalności Inspekcji Transportu Drogowego (interpelacja nr 5063) w nawiązaniu do kontroli NIK I/11/004/LLU o naruszeniach prawa przy wydawaniu decyzji o ukaraniu, w sytuacji kiedy pomiaru dokonywano z wykorzystaniem urządzenia pomiarowego - wagi LP 600 nieprzeznaczonej do określania masy całkowitej pojazdów - z takim zapytaniem wystąpił poseł Artur Ostrowski.
Interpelacja (nr 5063)
do ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej
w sprawie działalności Inspekcji Transportu Drogowego
Szanowny Panie Ministrze! W związku z kontrolami Najwyższej Izby Kontroli dotyczącymi działalności Inspekcji Transportu Drogowego proszę o udzielenie informacji na następujące pytania:
1. Czy po kontroli NIK oznaczonej numerem ewidencyjnym I/11/004/LLU, GITD oraz podległe WITD podjęły kroki w celu uchylenia wszystkich decyzji wydanych z rażącym naruszeniem prawa, polegającym na wystawieniu decyzji o nałożeniu kary w związku ze stwierdzonym naruszeniem - przekroczeniem dopuszczalnej masy całkowitej pojazdów, w sytuacji kiedy pomiaru dokonywano z wykorzystaniem urządzenia pomiarowego w postaci wagi LP 600 nieprzeznaczonej do określania masy całkowitej pojazdów?
2. Jakie kroki po kontroli NIK oznaczonej numerem ewidencyjnym P/11/061 GITD podjął wobec osób bezpośrednio odpowiedzialnych oraz ścisłego kierownictwa Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego, w związku ze stwierdzeniem przez kontrolujących niszczenia w ww. urzędzie dokumentacji, której nadano kategorię archiwalną, przed upływem okresu jej przechowywania? Czy w tej sprawie została powiadomiona prokuratura w związku z podejrzeniem naruszenia art. 276 K.k.?
Z poważaniem
Poseł Artur Ostrowski
Warszawa, dnia 23 maja 2012 r.
Komentuj →
4 czerwca 2012 |
0
(Fot.: PD@N 430-22)
Sposobem ustawienia znaków drogowych B-25 oraz B-26 chce zainteresować ministra transportu poseł John Abraham Godson. W tym celu zgłosił interpelację nr 5328. Swoje pytania uzasadnia konkretną sytuację, która wpływa znacząco na bezpieczeństwo ruchu drogowego, tj. sytuacją, gdy wyprzedzając pojazd o dużych gabarytach nie widzi znaku zakazu wyprzedzania. Konkretna propozycja dotyczy ustawienia znaków B-25 i B-26, powtórnego ustawienia, lecz tym razem po lewej stronie drogi. Ustawianie określonych znaków - jeżeli na danym odcinku obowiązuje jedynie oznakowanie pionowe - po prawej, ale też lewej stronie uważa za dobre rozwiązanie.
Interpelacja (nr 5328)
do ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej
w sprawie ustawienia znaków drogowych B-25 oraz B-26
Szanowny Panie Ministrze! Zwracam się do Pana Ministra z uprzejmą prośbą o zainteresowanie się sposobem ustawiania znaków drogowych na drogach. Przykładem może być nie tyle nieprawidłowe, co zdecydowanie niewystarczające oznakowanie znakiem B-25 i B-26, w wyniku czego dochodzi do sytuacji, w której kierowca samochodu wykonujący manewr wyprzedzania pojazdu o dużych gabarytach, obserwując lewą część drogi, nie zawsze zauważa ww. znak. Wykonując taki manewr, skupiamy się na lewej części drogi (czyli pasa ruchu w przeciwnym kierunku), sprawdzając, czy możemy taki manewr bezpiecznie wykonać. Szczególnie niebezpieczne jest to w sytuacjach, kiedy znaki poziome dopuszczają taki manewr, natomiast znaki pionowe takowego zabraniają (znaki takie ustawiane są poza obszarem zabudowanym, na linii przerywanej oraz najczęściej przed robotami drogowymi).
Generalnie kierowca pojazdu powinien utrzymywać odpowiednią odległość od poprzedzającego go samochodu, jednak gdy zamierzamy auto wyprzedzić, musimy się do niego znacznie zbliżyć. I tu dochodzi do sytuacji w której, gdy już upewnimy się, że z naprzeciwka nic nie jedzie, z tyłu również żaden samochód nas nie wyprzedza, możemy rozpocząć manewr wyprzedzania. Częstokroć jednak okazuje się, że w momencie rozpoczynania manewru wyprzedzania, z prawej strony mignął nam znak zakazujący wyprzedzania na tym odcinku. Tłumaczenie się policjantowi, że znak nie był widoczny, to jedno z najczęstszych tłumaczeń kierowców. Jednak często taka jest prawda. Problem w tym, że wyprzedzając duży samochód, ale nie tylko, często dochodzi do tego typu zdarzeń. Znak zakazu pojawia się w momencie, kiedy w zasadzie rozpoczynamy wyprzedzanie, co jest dość kłopotliwe, gdyż akurat w tym momencie mamy naprawdę niewielkie szanse, żeby nie powiedzieć żadne, by go dostrzec. Można by uniknąć tego, powtarzając znak zakazu wyprzedzania (B-25, B-26) po lewej stronie drogi. Kierowca miałby chociaż szansę go zobaczyć, bowiem chcąc wyprzedzić samochód i tak cały czas kontroluje lewą stronę jezdni.
Jest to dobre rozwiązanie, gdy nie ma wystarczającego oznakowania poziomego. Gdyby znaki tego typu zostały ustawione zarówno po prawej, jak i po lewej stronie, kierowcy jeździliby bezpieczniej i nie stwarzali już takiego zagrożenia, gdyż często naprawdę nie mają świadomości, że wyprzedzają na zakazie. Zniknęłyby również tłumaczenia kierowców, że nie widzieli znaku zakazu.
W związku z powyżej opisaną sprawą zwracam się do Pana Ministra z uprzejmą prośbą o odpowiedź na poniższe pytania:
Jakie są realne szanse na to, by na odcinkach, w których obowiązuje jedynie oznakowanie pionowe, ustawić np. wspomniany znak zakazu wyprzedzania również po lewej stronie drogi?
Jakie inne rozwiązania proponuje ministerstwo w celu rozwiązania tego dość nietypowego problemu?
Jakie są szanse wniesienia poprawek do ustawy o ruchu drogowym, które zdyscyplinowałyby drogowców do ustawiania znaków zakazu wyprzedzania po lewej stronie drogi?
Z poważaniem
Poseł John Abraham Godson
Łódź, dnia 25 maja 2012 r.
Komentuj →