27 października 2015 |
0
Projekt rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości grzywien nakładanych w drodze mandatów karnych za wybrane rodzaje wykroczeń podano do publicznej wiadomości w dniu 27 października br. Tekst opatrzono datą - 23 października. Projekt skierowano do uzgodnień. Przewidziane zmiany dotyczą: nieskorzystania z pasów bezpieczeństwa; fotelików bezpieczeństwa; przewozu dzieci; przewozu pasażerów niekorzystających z pasów bezpieczeństwa; wyprzedzania na przejściu dla pieszych; na przejeździe rowerowym; pierwszeństwa dla pieszych i rowerzystów; jazda wzdłuż po chodniku lub przejściu dla pieszych; zatrzymanie lub postój na chodniku oraz wjeżdżania pomiędzy jadące w kolumnie rowery lub wózki rowerowe.
Wnioskodawca uzasadnia: Regulacje zmieniane i uzupełniane niniejszym projektem dotychczas są zawarte w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia z dnia 24 listopada 2003 r. w sprawie wysokości grzywien nakładanych w drodze mandatów karnych za wybrane rodzaje wykroczeń (Dz. U. z 2013 r. poz. 1264 oraz z 2015 r. poz. 506).
Proponowane zmiany mają charakter dostosowujący, wynikający z ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. poz. 591), wdrażającej do krajowego porządku prawnego dyrektywę wykonawczą Komisji 2014/37/UE z dnia 27 lutego 2014 r. zmieniającą dyrektywę Rady 91/671/EWG odnoszącą się do obowiązkowego stosowania pasów bezpieczeństwa i urządzeń przytrzymujących dla dzieci w pojazdach.
Jednocześnie, stosownie do treści § 1 pkt 3 uchwały nr 5/14 Krajowej Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego z dnia 15 lipca 2014 r. w sprawie przyjęcia rekomendacji dotyczących zwiększenia liczby osób stosujących pasy bezpieczeństwa, proponuje się zwiększenie wysokości mandatów karnych nakładanych za naruszenie przepisów dotyczących korzystania z pasów bezpieczeństwa, ze szczególnym uwzględnieniem naruszenia zasad przewożenia dzieci pojazdami samochodowymi.
Projekt zakłada również podniesienie wysokości grzywien za niektóre wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu pieszych i rowerzystów. Należy podkreślić, że poziom bezpieczeństwa tej grupy niechronionych uczestników ruchu drogowego na polskich drogach należy do najniższych w Europie. Od lat piesi stanowią ok. 33-35 %, a rowerzyści - ok. 10 % śmiertelnych ofiar wypadków drogowych. Niewątpliwie skutecznym sposobem minimalizowania zagrożeń dla pieszych i rowerzystów jest modernizacja infrastruktury drogowej. Wymaga to jednak odpowiednich nakładów finansowych oraz czasu, a przy tym nawet najlepsze rozwiązania inżynieryjne same przez się nie zapewnią pełnego bezpieczeństwa i zawsze pozostanie margines, w ramach którego będą musiały ze sobą koegzystować na drodze różne grupy uczestników ruchu. Dlatego też, niezależnie od zmian infrastruktury drogowej, niezbędne jest oddziaływanie na zachowania uczestników ruchu drogowego w miejscach przecinania się kierunków ruchu różnych jego uczestników. Jednym z możliwych sposobów tego oddziaływania jest podniesienie dotychczasowych grzywien mandatów karnych, nakładanych na kierujących pojazdami za formalne naruszenie przepisów służących zapewnieniu bezpieczeństwa pieszym i rowerzystom.
Zmiana lp. 21 polega wyłącznie na podniesieniu ze 100 do 300 zł wysokości mandatu karnego za naruszenie obowiązku korzystania z pasów bezpieczeństwa. Proponowana wysokość mandatu karnego (300 zł) wydaje się wystarczającą do realizacji celu założonego w ww. uchwale Krajowej Rady BRD, tj. zwiększenie liczby osób korzystających z pasów bezpieczeństwa podczas jazdy pojazdem samochodowym. Dotyczy to zarówno kierującego pojazdem, który sam nie korzysta z pasów, jak i pasażera przewożonego pojazdem.
Zmiany lp. 22 i 23, a także nowe lp. 23a i 23b odpowiednio dostosowują wykroczenia ujęte w tabeli B do zmiany art. 39 ust. 3 (z uwzględnieniem wyjątków sprecyzowanych w nowych ust. 3b i 3c w art. 39) oraz zmian w art. 45 ust. 2, polegających na zmianie brzmienia pkt 4 i 5, a także dodania nowego pkt 6 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Ponieważ przepisy tej ustawy wymagania w zakresie przewożenia dzieci odnoszą do rodzajów pojazdów określanych według kategorii homologacyjnej, dla uniknięcia wątpliwości interpretacyjnych również niniejszy projekt posługuje się tą terminologią.
Zmiana lp. 24 zaostrza odpowiedzialność za przewożenie pasażera, który nie korzysta z pasów bezpieczeństwa, uwzględniając przy tym liczbę osób przewożonych bez zabezpieczenia. Należy podkreślić, że kierujący pojazdem, jako osoba posiadająca wymagane uprawnienie ma większą świadomość, z jednej strony co do istnienia obowiązku korzystania z pasów bezpieczeństwa przez wszystkie, bez mała, osoby przewożone pojazdem samochodowym wyposażonym w te pasy, z drugiej zaś – co do zagrożeń związanych z niedopełnieniem tego obowiązku. Stąd to na nim spoczywa odpowiedzialność za brak reakcji w razie stwierdzenia, że pasażer (pasażerowie) nie stosuje się do wspomnianego obowiązku. Odpowiedzialność kierującego powinna być większa, gdy przewozi bez pasów więcej niż jednego pasażera.
Zmiany pozostałych przepisów mają na celu zaostrzenie odpowiedzialności kierujących pojazdami za nieprzestrzeganie niektórych przepisów związanych z naruszaniem praw pieszych i rowerzystów.
Zmiana brzmienia lp. 55 i 56 oraz dodanie nowych lp. 55a i 56a wiąże się z koncepcją rozróżnienia odpowiedzialności za naruszenie zakazu wyprzedzania na przejściach dla pieszych i przejazdach dla rowerzystów oraz bezpośrednio przed nimi w przypadku, w zależności od tego, czy wyprzedzany pojazd jest wielo- czy jednośladowy. Naruszenie zakazu wyprzedzania w takich miejscach zawsze jest potencjalnie niebezpieczne, jednakże możliwość prawidłowej obserwacji okolic przejścia lub przejazdu w związku z wyprzedzaniem pojazdu wielośladowego jest bardziej ograniczona, niż w przypadku wyprzedzania pojazdu jednośladowego. Również pieszy ma inną możliwość zauważenia nadjeżdżających pojazdów oraz wykonywanych manewrów i w znacznej mierze zależy to od szerokości tych pojazdów, zwłaszcza pojazdu wyprzedzanego. Z tego też względu proponuje się podwyższenie kwoty mandatu za naruszenie zakazu wyprzedzania w wymienionych miejscach pojazdów wielośladowych, natomiast pozostawienie w dotychczasowej wysokości mandatów za naruszenie zakazu wyprzedzania pojazdów jednośladowych.
W lp. 67-72 proponuje się zaostrzenie odpowiedzialności poprzez dopuszczenie możliwości nałożenia mandatu w kwocie wyższej niż dotychczasowa (wprowadzenie tzw. “widełek”). Dotychczas mandat karny za wymienione wykroczenia mógł być nakładany w jednej wysokości, tj. 350 zł. Proponuje się, aby tę kwotę zachować jako dolną granicę mandatu karnego, a jednocześnie jako górną - wyznaczyć kwotę 500 zł, będącą maksymalną kwotą dopuszczoną w ustawie - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia.
W lp. 77, podobnie jak w lp. 67-72, proponuje się zaostrzenie odpowiedzialności poprzez dopuszczenie możliwości nałożenia mandatu w kwocie wyższej niż dotychczasowa (wprowadzenie tzw. “widełek”). Dotychczas mandat karny za wymienione wykroczenie mógł być nakładany w jednej wysokości, tj. 250 zł. Tak jak w poprzednich lp., tak i w tym przypadku, proponuje się aby tę kwotę zachować jako dolną granicę mandatu karnego, a jednocześnie jako górną - wyznaczyć kwotę 500 zł, będącą maksymalną kwotą dopuszczoną w ustawie – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia.
W lp. 128, 137 i 139 proponuje się zaostrzenie odpowiedzialności za naruszenie przepisów regulujących zatrzymanie i postój pojazdów w miejscach istotnych dla bezpieczeństwa pieszych i rowerzystów. Podobnie jak wcześniej, proponuje się wprowadzenie “widełek”, zachowując, co do zasady, dotychczasowe kwoty jako dolne granice mandatu i wyznaczając górne. Mając na uwadze, że przejście dla pieszych i przejazd dla rowerzystów są miejscami na drodze szczególnie ważnymi dla bezpieczeństwa tych uczestników ruchu drogowego, za naruszenie zakazu zatrzymania w tych miejscach (oraz przed lub za nimi) w nowym brzmieniu lp. 128 przewiduje się możliwość nałożenia mandatu karnego w wysokości do 500 zł. W przypadku wykroczeń określonych w lp. 137 i 139 górna granica mandatu została ograniczona do wysokości odpowiednio 200 zł i 300 zł. Czyny te, w odróżnieniu od niedopuszczalnego zatrzymania pojazdu na przejściu dla pieszych lub przejazdach dla rowerzystów, mają charakter przede wszystkim porządkowy, a więc ich bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo niechronionych uczestników ruchu drogowego jest mniejszy. W lp. 162 proponuje się zaostrzenie odpowiedzialności za wjeżdżanie między jadące w kolumnie rowery lub wózki rowerowe poprzez (podobnie jak w poprzednich przypadkach) wprowadzenie “widełek” pozwalających na różnicowanie wysokości mandatu. Jako dolną granicę należałoby zachować dotychczasową wysokość mandatu, a górną zaś – wyznaczyć na maksymalnym dopuszczalnym ustawowo poziomie, tj. 500 zł. Wprowadzenie możliwości nakładania w wymienionych przypadkach mandatów karnych w różnej wysokości, pozwoli uprawnionemu funkcjonariuszowi na ocenę okoliczności, w jakich doszło do nieustąpienia pierwszeństwa pieszemu lub rowerzyście, które w poszczególnych przypadkach mogą być znacznie zróżnicowane (np. zachowanie sprawcy, usytuowanie przejścia lub przejazdu, potencjalne zagrożenie ze względu na liczbę osób na przejściu, rodzaj pojazdu, którym kierował sprawca). W efekcie funkcjonariusz, mając możliwość nałożenia mandatu, także w kwocie wyższej niż dotychczas, będzie mógł zindywidualizować karę wymierzoną w postępowaniu mandatowym i bardziej niż dotychczas dostosować wysokość mandatu do stopnia szkodliwości społecznej danego czynu. Wdrożenie projektowanych przepisów, ze względu na podwyższenie wysokości mandatów karnych nakładanych za naruszenia objęte regulacją, powinno zwiększyć dochody budżetu państwa z tego tytułu. W ograniczonym zakresie będzie miało również wpływ na zwiększenie dochodów jednostek samorządu terytorialnego. Po trzech latach liczba ujawnianych naruszeń w tym zakresie powinna zacząć spadać, co zmniejszy wpływy. Projektowane rozporządzenie nie podlega procedurze notyfikacji w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65, poz. 597). Regulacja nie jest objęta prawem Unii Europejskiej.
Komentuj →
27 października 2015 |
0
Do uzgodnień międzyresortowych został skierowany projekt rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych w sprawie naruszeń przepisów ruchu drogowego popełnianych przez kierowców. Ten opatrzony datą 23 października 2015 r. Rozporządzenie określa sposób punktowania i liczbę punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego, o których mowa w art. 98 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, oraz warunki i tryb przekazywania staroście informacji, o których mowa w art. 92 ust. 2, art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. b oraz w art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
Wdrożenie nowego systemu przypisywania punktów kierowcom oraz powiadamiania starostów przewidywane jest do 4 stycznia 2016 r. Ewaluacja systemu teleinformatycznego służącego do obsługiwania ww. procesów nastąpi do końca 2016 r.
Uzasadnienie: Projekt rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych w sprawie naruszeń przepisów ruchu drogowego popełnianych przez kierowców stanowi realizację upoważnienia ustawowego zawartego w art. 105 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2015 r. poz. 155, z późn. zm.). Zgodnie z art. 105 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu oraz Ministrem Sprawiedliwości, jest obowiązany do określenia, w drodze rozporządzenia: 1) sposobu punktowania i liczby punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego, o których mowa w art. 98 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, oraz 2) warunków i trybu przekazywania staroście informacji, o których mowa w art. 92 ust. 2, art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. b oraz w art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, - uwzględniając w szczególności konieczność dyscyplinowania kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ustawy, zapobiegania wielokrotnemu naruszaniu przepisów ruchu drogowego oraz zapobiegania uczestnictwu w ruchu drogowym sprawców wielokrotnych naruszeń przepisów ruchu drogowego. Projektowana regulacja, w części odnoszącej się do sposobu punktowania i liczby punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego, zastąpi obecnie obowiązujące rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. poz. 488). Z dniem 4 stycznia 2016 r. dane zgromadzone w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, prowadzonej przez Policję, staną się częścią centralnej ewidencji kierowców, prowadzonej przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Toteż podstawowe zasady funkcjonowania systemu przypisywania kierowcom punktów za naruszanie przepisów ruchu drogowego będą uregulowane w ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm.) oraz w niniejszym rozporządzeniu. W świetle powyższego zgodnie z § 3 ust. 1 projektu rozporządzenia w załączniku do rozporządzenia określa się wykaz naruszeń przepisów ruchu drogowego wraz z odpowiadającą im liczbą punktów, których popełnienie będzie skutkowało ewidencjonowaniem kierowców w centralnej ewidencji kierowców. Natomiast w § 3 ust. 2-7 projektu rozporządzenia wskazano przypadki szczególne, w których sumowanie punktów za dwa lub więcej naruszeń nie znajduje racjonalnego uzasadnienia ze względu na konkretną sytuację drogową:
1) w ust. 2 pkt 1 utrzymano dotychczasową regułę, że w przypadku jednoczesnego naruszenia kilku znaków drogowych (kody od C 05 do C 11) punkty przypisywane są tylko za znak posiadający mniejszy znacznik liczbowy. W organizacji ruchu na danym skrzyżowaniu niejednokrotnie stosuje się kilka różnych znaków (np. znak B-2 “zakaz wjazdu”, znak F-10 ze strzałką wskazującą jazdę na wprost oraz znak P-8a). Niezastosowanie się do tej organizacji ruchu wiąże się z jednoczesnym naruszeniem kilku znaków, ale w istocie dotyczy to jednej sytuacji, a więc nie ma uzasadnienia, aby przypisywać punkty za każdy z naruszonych znaków. Ponadto dla uniknięcia wątpliwości wskazuje się, że w razie naruszenia kilku znaków ze wskazanej grupy, punkty przypisuje się za naruszenie tylko jednego znaku, umieszczonego w wykazie przed innymi znakami;
2) w ust. 2 pkt 2 utrzymano regulację wyjątkową w zakresie używania świateł zewnętrznych. Kierujący pojazdem, który np. jedzie bez włączonych świateł zewnętrznych po odcinku drogi o typowej infrastrukturze, w istocie nie zmienia swojej świadomości i woli co do używania świateł po wjeździe pojazdem do tunelu. Brak jest zatem uzasadnienia do dodawania punktów za jazdę bez wymaganych świateł po zwykłej drodze i punktów za jazdę po tej samej drodze w tunelu;
3) w ust. 2 pkt 3 zaproponowano regulację, która ma na celu wykluczenie możliwości sumowania punktów w sytuacji, gdy kierujący pojazdem jednym czynem nie zastosował się do przepisów o zatrzymaniu lub postoju pojazdu (kody H-04 i C-19), bowiem niezastosowanie się do zakazów (kod H-04) mieści się w zakresie przedmiotowym naruszenia przepisów określających warunki oraz zakazy zatrzymywania lub postoju (C- 19). W takiej sytuacji przyjęto, że kierowcy będą przypisywane punkty wyłącznie za naruszenie określone kodem C-19;
4) w ust. 3 zaproponowano regulację wyjątkową dotyczącą przekroczenia dopuszczalnej prędkości. Przede wszystkim regulacja ta będzie miała zastosowanie w przypadku zarejestrowania przy użyciu wideorejestratora kierującego pojazdem jadącego z niedopuszczalną prędkością, w sytuacji, gdy na danym odcinku drogi obowiązują zróżnicowane limity prędkości (wynikające np. ze znaku drogowego oraz przepisów ustawy). Takiemu kierowcy będą przypisywane punkty tylko za przekroczenie prędkości o największym stopniu; 5) w ust. 4 wprowadza się wyjątek dotyczący wyprzedzania tego samego pojazdu, bądź kolumny rowerów, wózków rowerowych lub kolumny pieszych. Wyprzedzanie każdego pojazdu lub kolumny pieszych jest odrębnym manewrem, a więc za każdym razem kierujący pojazdem jest obowiązany upewnić się co do możliwości wyprzedzania. Jeżeli jednak kierujący manewr ten rozpoczął i realizuje, może okazać się, że w wyniku błędnej oceny dochodzi do naruszenia niekiedy kilku przepisów w ramach tego samego manewru. Nie ma zatem uzasadnienia do sumowania punktów za poszczególne naruszenia, uzależnione często od trudnej do przewidzenia organizacji ruchu (na jednym skrzyżowaniu może być wyznaczone przejście dla pieszych, na innym nie, przejście dla pieszych może występować z przebiegającym obok przejazdem dla rowerzystów, w innym przypadku występuje samoistnie itp.). Jednakże rozpoczęcie wyprzedzania następnego pojazdu wiąże się z rozpoczęciem kolejnego manewru, wymagającym ponownie upewnienia się co do możliwości jego wykonania. W takim przypadku uzasadnione jest sumowanie punktów za naruszenie określonych przepisów za każdy manewr wyprzedzania. W szczególny sposób proponuje się odnieść do kolumny rowerów i wózków rowerowych. Relatywnie nieznaczna prędkość tych pojazdów oraz zakaz wjeżdżania między te pojazdy jadące w kolumnie uzasadniają potraktowanie wyprzedzania takich kolumn w podobny sposób, jak wyprzedzanie jednego pojazdu;
6) w ust. 5 wprowadzono regułę polegającą na rezygnacji z uregulowania kwestii sumowania punktów w razie spowodowania wypadku drogowego, albowiem i tak kierowca otrzyma 10 punktów, niezależnie od innych jeszcze naruszeń, bowiem z art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami ustawy wynika, że suma punktów w razie jednoczesnego popełnienia kilku naruszeń nie może przekraczać liczby 10;
7) w ust. 6 utrzymano sposób przypisywania punktów w razie spowodowania zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego. Brak jest uzasadnienia, aby sumować punkty ze względu na zakwalifikowanie naruszenia jednocześnie jako wskazane wykroczenie. Przepis jednocześnie uwzględnia sytuację, że za niektóre naruszenia, niezależnie od ich skutków, przewidziano więcej niż 6 punktów i te punkty powinny być uwidocznione w ewidencji;
8) w ust. 7 zaproponowano wyłączenie mające na celu uniknięcie dwukrotnego przypisywania punktów temu samemu zachowaniu i przewidujące, że przypisane zostaną punkty za czyn zakwalifikowany jako przestępstwo polegające na spowodowaniu wypadku lub katastrofy w ruchu drogowym. Dotyczy to sytuacji, gdy w wyniku zdarzenia drogowego, obrażeń ciała doznała więcej niż jedna osoba, a obrażenia pokrzywdzonych skutkowały zakwalifikowaniem czynu jako wypadku lub katastrofy w ruchu drogowym, a ponadto wyłączeniem materiałów do odrębnego postępowania w sprawie o wykroczenie polegające na spowodowaniu zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym (art. 86 § 1 Kw.), i w związku z tym może mieć miejsce sytuacja, że zapadną dwa rozstrzygnięcia sądowe, a więc zostaną wydane dwa tytuły prawne do przypisania punktów za ten sam czyn. W § 4 z kolei przewidziano, że kierowcy, który posiada uprawnienie do kierowania wyłącznie motorowerem, uzyskane na podstawie art. 133 ust. 3 ustawy, nie przypisuje się punktów za popełnione naruszenie, bowiem w stosunku do tej grupy kierowców, starostowie nie mają podstaw prawnych do podejmowania czynności dyscyplinujących, co przekłada się na brak uzasadnienia do gromadzenia o tej grupie osób danych dotyczących punktów. Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami nakłada na administratora centralnej ewidencji kierowców, w związku z wprowadzonym tą ustawą systemem dyscyplinowania kierowców, obowiązek informowania starostów o zdarzeniach wymienionych w art. 92 ust. 2, art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. b oraz w art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, które skutkują obowiązkiem podjęcia przez starostów działań dyscyplinujących. Zatem w § 5 projektu rozporządzenia przyjęto, że administrator centralnej ewidencji kierowców będzie przekazywał te informacje:
1) nie później niż w ciągu 24 godzin po otrzymaniu w ewidencji od uprawnionego podmiotu, danych staroście właściwemu do wydania decyzji administracyjnej, a ten będzie obowiązany do jej pobrania nie później niż w ciągu 24 godzin od jej udostępnienia;
2) poprzez ich automatyczne udostępnienie przez system teleinformatyczny ewidencji do pobrania za pomocą systemu teleinformatycznego, z wykorzystaniem którego starosta wykonuje czynności związane z wydawaniem praw jazdy lub pozwoleń do kierowania tramwajami, zamieszcza dane w bazie danych oraz składa zamówienia na wykonanie praw jazdy;
3) w postaci pojedynczego powiadomienia lub zbiorczego zestawienia o zaistniałych zdarzeniach generowanego cyklicznie przez system teleinformatyczny ewidencji, nie rzadziej niż raz dziennie.
Załącznik do rozporządzenia “Wykaz naruszeń przepisów ruchu drogowego i liczba punktów odpowiadająca tym naruszeniom” zachowuje swój dotychczasowy układ oraz oznaczenia kodowe poszczególnych naruszeń. Jedynie w niektórych częściach wykazu dokonano nielicznych zmian w celu doskonalenia i “uszczelnienia” systemu oraz dostosowujących regulacje do zmian w przepisach samego rozporządzenia oraz w innych aktach prawnych.
I tak w części A “Czyny o charakterze szczególnym” dodano nowe naruszenia, tj. spowodowanie przez kierującego pojazdem poza droga publiczną, strefą zamieszkania lub strefą ruchu zagrożenia innej osoby (kod. A 07), kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości w warunkach swoistej recydywy lub pomimo zakazu prowadzenia pojazdów, wskazanych w art. 178a § 4 kk (kod A 08). Pierwsze z dodawanych naruszeń, polegające na spowodowaniu zagrożenia osoby, jest porównywalne z naruszeniem określonym kodem A02 lub A06 (spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym, stanowiące wykroczenie z art. 86 kw). Uzupełnia zatem wykaz czynów o charakterze szczególnym, istotnych dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Drugie naruszenie, chociaż liczba przypisanych mu punktów wynosi 10 (podobnie jak źródłowe naruszenie oznaczone kodem A05), ma na celu przede wszystkim wyodrębnienie w ewidencji czynów szczególnie groźnych dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, albowiem zachowania określone w art. 178a § 4 kk, świadczą o lekceważeniu wcześniejszych rozstrzygnięć za czyny podobne i mają szczególnie negatywne zabarwienie, a dał temu wyraz ustawodawca przewidując karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Pozwoli to na bieżące monitorowanie zjawiska i odpowiednią reakcję Policji oraz ewentualne inicjowanie rozwiązań w razie jego nasilenia.
W części B dodano kody B 08 i B 09, dotychczas oznaczone kodami K 04 (jazda wzdłuż po chodniku lub przejściu dla pieszych) i K 05 (naruszenie obowiązku zatrzymania pojazdu w takim miejscu i na taki czas, aby umożliwić pieszym swobodny dostęp do pojazdów komunikacji publicznej lub na chodnik – w przypadku wysepki dla pasażerów na przystanku). Zmiana, o której mowa, stanowi kontynuację przedsięwzięć legislacyjnych mających na celu poprawę bezpieczeństwa pieszych, jako niechronionych uczestników ruchu.
W części C “Niestosowanie się do znaków i sygnałów drogowych” wyodrębniono naruszenie oznaczone kodem C-19 polegające na niestosowaniu się do znaków zakazu dotyczących zatrzymania lub postoju pojazdów. Ma to związek z nową regulacją zawartą w § 3 ust. 3 pkt 3 projektu, wyłączającą dodawanie punktów w przypadku jednoczesnego naruszenia ustawowego zakazu zatrzymywania lub postoju oraz wynikającego ze znaków drogowych. Dodano ponadto nowe naruszenia oznaczone kodami C 20 i C 21. Zmiana ta podyktowana jest nowelizacją ustawy - Kodeks wykroczeń i wyodrębnieniem nowego wykroczenia (art. 96b) polegającego na nieuprawnionym posługiwaniu się kartą parkingową. W dotychczasowej praktyce nielegalne posługiwanie się kartą parkingową, które w istocie polegało na niestosowaniu się do określonych znaków drogowych, było traktowane tak samo, jak naruszenie tych znaków przez osobę, która owej karty nie wykorzystywała. Należy zwrócić uwagę, że takie “oszukańcze” parkowanie na “kopercie” lub niestosowanie się do niektórych innych znaków, a więc podszywanie się pod osobę do tego uprawnioną, ma znacznie bardziej negatywny wydźwięk, niż oczywiste naruszenie tych norm przez osobę nie nadużywającej karty parkingowej. W związku z powyższym zdecydowano wyodrębnić to zachowanie w części C tabeli załącznika przypisując mu 7 pkt podlegających wpisaniu do ewidencji.
W części E “Nieprzestrzeganie przepisów dotyczących dopuszczalnej prędkości” dodano naruszenia oznaczonego kodem E 08, co ma na celu gromadzenie danych statystycznych, które będą niezbędne do przeprowadzenia analizy wpływu nowo dodanego przepisu art. 135 ust. 1 pkt 1a lit. a ustawy - Prawo o ruchu drogowym na stan bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
W części H “Naruszenie innych przepisów o bezpieczeństwie lub porządku w ruchu drogowym” zmodyfikowano nazwę czynu określonego w poz. 12 poprzez dostosowanie zakresu podmiotowego oraz nazewnictwa do zmian wprowadzonych w ustawie - Prawo o ruchu drogowym. Wyrazy “hełm ochronny” zastąpiono wyrazami “kask ochronny”, a ponadto wyrazy “motocyklem lub motorowerem” zastąpiono wyrazem “pojazdem”, co spowoduje, że punkty będą przypisywane kierującym wszystkimi pojazdami, co do których ustawodawca wprowadził obowiązek używania kasków ochronnych tj. kierującym motocyklem, motorowerem i czterokołowcem.
W części J “Przewóz osób” w poz. 02 w kolumnie 2, dostosowano nazwę czynu do zmian wprowadzonych w ustawie - Prawo o ruchu drogowym poprzez zastąpienie wyrazów “hełmów ochronnych” wyrazami “kasków ochronnych”. Ponadto wyraz “pasażerów” zastąpiono wyrazem “pasażera” dostosowując w tym zakresie brzmienie załącznika do przepisów ustawy. Należy podkreślić, że przewożenie każdego kolejnego pasażera (dziecka) w sposób niezgodny z przepisami o korzystaniu z pasów bezpieczeństwa lub używaniu kasków ochronnych jest kolejnym naruszeniem, któremu należy przypisać punkty.
W części K “Naruszenia, którym przypisano zerową wartość punktową” w poz. 02, w kolumnie 4, dostosowano podstawę prawną dla naruszenia polegającego na kierowaniu pojazdem nie mając do tego wymaganych uprawnień, zastępując uchylone przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym właściwymi przepisami ustawy o kierujących pojazdami. Ponadto naruszenia oznaczone dotychczas kodami K 04 (jazda wzdłuż po chodniku lub przejściu dla pieszych) i K 05 (naruszenie obowiązku zatrzymania pojazdu w takim miejscu i na taki czas, aby umożliwić pieszym swobodny dostęp do pojazdów komunikacji publicznej lub na chodnik - w przypadku wysepki dla pasażerów na przystanku), którym przypisana była zerowa wartość punktowa, przeniesiono do części B tabeli załącznika, nadając im odpowiednio kody B 08 i B 09 i przypisując każdemu 5 pkt podlegających wpisaniu do ewidencji.
Komentuj →
20 października 2015 |
0
Zatrudnianie instruktorów nauki jazdy na podstawie aktualnych przepisów - list Kancelarii Stopczyk & Wspólnicy:


(526-53-54)
Komentuj →
15 października 2015 |
0
|

|
E-15h - “numer drogi wojewódzkiej o dopuszczalnym nacisku osi pojazdu do 11,5 t”
(526-13)
|
Do publicznej wiadomości podane zostały dwa kolejne projekty dotyczące zmian rozporządzeń w zakresie znaków i sygnałów drogowych:
–projekt rozporządzenia Ministrów Infrastruktury i Rozwoju oraz Spraw Wewnętrznych zmieniającego rozporządzenie w sprawie znaków i sygnałów drogowych
–projekt rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach.
To informacja szczególnie istotna dla kierowców ciężarówek. Nowe oznaczenia mają zdecydowanie ułatwić poruszanie się po drogach wojewódzkich o dopuszczalnym nacisku osi pojazdu do 11,5 tony. Jest to uzupełnienie do już stosowanych oznaczeń E-15b i E-15e (oznaczają numer drogi wojewódzkiej o dopuszczalnym nacisku osi pojazdu do 8 lub 10 ton. Zmiany są spowodowane faktem, iż zgodnie z ustawą o drogach publicznych, jeśli odcinek drogi krajowej zostaje zastąpiony nowo wybudowanym fragmentem drogi, traci swoją kategorię i jest zaliczany do dróg wojewódzkich. Mawiaj będą miały duże zestawy.
UZASADNIENIE Projektowane rozporządzenie zmieniające rozporządzenie Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz. U. Nr 170, poz. 1393, zpóźn. zm.) stanowi wykonanie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm.). Przepisy projektowanego rozporządzenia uzupełniają katalog znaków z numerem drogi, dodając nowy znak E-15h “numer drogi wojewódzkiej o dopuszczalnym nacisku osi pojazdu do 11,5 t” (w przepisach § 1 pkt 1 i 2 projektu), który będzie miał zastosowanie do dróg wojewódzkich, posiadających odpowiednie parametry techniczne i po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 11,5 t. Zgodnie z przepisami art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 460, z późn. zm.) odcinek drogi krajowej zastąpiony nowo wybudowanym odcinkiem drogi z chwilą oddania go do użytkowania zostaje pozbawiony dotychczasowej kategorii i zaliczony do kategorii drogi wojewódzkiej. Na podstawie dotychczasowego brzmienia przepisów § 65 ust. 1 pkt 2 i 5 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych istnieje tylko możliwość zastosowania na drogach wojewódzkich znaków: E-15b “numer drogi wojewódzkiej o dopuszczalnym nacisku osi pojazdu do 8 t”, E-15e “numer drogi wojewódzkiej o dopuszczalnym nacisku osi pojazdu do lOt” dla dróg posiadających parametry techniczne pozwalające na ruch pojazdów o dopuszczalnym nacisku osi pojedynczej odpowiednio do 8 t i lOt. W przypadku gdy odcinek drogi krajowej przekazywany do jednostki samorządu będzie posiadał parametry techniczne pozwalające na ruch pojazdów o dopuszczalnym nacisku osi pojedynczej do 11,5t t i zostanie zaliczony do kategorii drogi wojewódzkiej, na podstawie projektowanych przepisów rozporządzenia będzie mógł być oznakowany znakiem E-15h “numer drogi wojewódzkiej o dopuszczalnym nacisku osi pojazdu do 11,5 t”, adekwatnie do parametrów technicznych tej drogi Projektowane przepisy pozwolą na zastosowanie w organizacji ruchu na drogach wojewódzkich projektowanego oznakowania i tym samym na poinformowanie użytkownika drogi - kierującego pojazdem - o dopuszczalnych naciskach osi charakteryzujących daną drogę wojewódzką.
Ponadto, projektowane przepisy § 1 pkt 1 dodają w § 65 rozporządzenia ust. 4, zgodnie z którym umieszczony na znaku E-l, E-2, E-3 oraz E-14 symbol tabliczki T-34 “tabliczka wskazująca pobór opłaty elektronicznej za przejazd drogą publiczną” wraz z symbolem znaku z numerem drogi (np. E-15a, E-15c, E-15d, E-15f oraz E-15g) uprzedza o wjeździe na odcinek drogi objęty systemem elektronicznego poboru opłat. Projekt aktu normatywnego nie wymaga zaopiniowania, dokonania konsultacji albo uzgodnienia z właściwymi instytucjami i organami Unii Europejskiej lub Europejskim Bankiem Centralnym. Przedłożony projekt rozporządzenia nie podlega notyfikacji, o której mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039, z późn. zm.). Zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. Nr 169, poz. 1414, z późn. zm.) projekt rozporządzenia zostanie udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju oraz Rządowego Centrum Legislacji. Rozwiązania zawarte w projekcie rozporządzenia są zgodne z prawem Unii Europejskiej.
Komentuj →
14 października 2015 |
3
Od 4 stycznia 2016 roku wchodzą w życie już ostatnie - oczekujące od stycznia 2013 r. - przepisy z ustawy o kierujących pojazdami. W związku z tym czeka nas kilka zmian.
Kierowcy, którzy po 4 stycznia 2016 roku po raz pierwszy uzyskają prawo jazdy kategorii B podlegać będą okresowi próbnemu, który będzie trwał dwa lata. W okresie tym kierowca będzie zobowiązany między czwartym a ósmym miesiącem, licząc od dnia otrzymania prawa jazdy, do odbycia kursu dokształcającego z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz praktycznego szkolenia w zakresie zagrożeń w ruchu drogowym. Jeżeli przed upływem 8. miesiąca kierowca ten nie dostarczy staroście zaświadczenia o ukończeniu takiego kursu i szkolenia starosta wyda decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy.
Kurs dokształcający z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego trwał będzie dwie godziny lekcyjne i będzie go można odbyć tylko w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego. Na kursie tym poruszane będą między innymi zagadnienia związane z przyczynami i skutkami wypadków drogowych, czynnikami mającymi wpływ na bezpieczeństwo ruchu drogowego a także psychologiczne aspekty kierowania pojazdem w tym czynników mających wpływ na funkcje percepcyjne (alkohol, zmęczenie, emocje). Koszt kursu wyniesie 100 złotych.
Szkolenie praktyczne w zakresie zagrożeń w ruchu drogowym trwać będzie jedną godzinę zegarową. Organizowane będzie odpłatnie przez Ośrodki Doskonalenia Techniki Jazdy (w tym także przez Wojewódzkie Ośrodki Ruchu Drogowego, które prowadzą taką działalność. Wiele WORD-ów w Polsce, w tym także warszawski, przygotowując się do wejścia w życie tych przepisów podjęło decyzję o podjęciu takiej działalności). Szkolenie to nie będzie miało na celu nauczenia wychodzenia z poślizgu. Wykonanie określonych ćwiczeń praktycznych na płycie poślizgowej będzie miało na celu kształtowanie postawy defensywnej, a także uświadomienie osobie szkolonej niebezpieczeństw wynikających z nadmiernej i niedostosowanej do warunków ruchu prędkości. Koszt takiego szkolenia wyniesie 200 złotych.
W wyniku badań przeprowadzonych wśród tak zwanych “młodych” kierowców oraz sprawców wypadków drogowych wynika, że kierowcy w pierwszych miesiącach od otrzymania po raz pierwszy prawa jazdy jeżdżą bardzo ostrożnie i defensywnie, z pewnym respektem do ruchu drogowego, jakby nie wierząc jeszcze w swoje umiejętności. Po upływie kilku miesięcy nabierają niczym nieuprawnionego przekonania o własnych umiejętnościach, co często doprowadza do ryzykownych zachowań a w konsekwencji do zdarzeń drogowych niosących za sobą poważne konsekwencję, nierzadko te największe, utratę zdrowia a nawet życia. Jest, zatem wysoce uzasadnione, aby ci młodzi ludzie dostali “dobrą lekcję” pod okiem profesjonalistów i w warunkach niezagrażających ich zdrowiu, lekcję, która pozwoli uchronić ich i innych użytkowników dróg przed tymi konsekwencjami.
Kolejną nowością wchodzącą w życie w styczniu 2016 roku jest kurs reedukacyjny w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego. Na taki kurs starosta decyzją administracyjną skieruję kierowcę, który:
– przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego,
– w okresie próbnym popełnił, co najmniej dwa wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji.
Osoba skierowana na taki kurs jest obowiązana do odbycia go w okresie miesiąca od doręczenia decyzji administracyjnej pod rygorem zatrzymania prawa jazdy przez starostę. Szkolenie będzie organizowane przez Wojewódzkie Ośrodki Ruchu Drogowego tylko w dni robocze. Czas trwania kursu to cztery dni po siedem godzin lekcyjnych każdy (razem 28 godzin). Koszt kursu ustalono na 500 złotych. Na początku takiego kursu wykładowcy posiadający specjalistyczną wiedzę indywidualnie, poprzez zadawanie pytań i rozwiązywanie testów przez osoby szkolone ustalą zakres wiedzy i określą przyczynę naruszania przepisów ruchu drogowego przez osoby uczestniczące w szkoleniu. W kolejnych dniach przekażą specjalistyczną wiedzę z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego, przyczyn i skutków wypadków drogowych oraz psychologicznych aspektów uczestnictwa w ruchu drogowym.
Nowe kursy to ważne zadanie dla Wojewódzkich Ośrodków Ruchu Drogowego w całym kraju. To do tych instytucji każdego roku zgłosi się tysiące “młodych” kierowców, którym zapewnić trzeba najwyższą jakość szkolenia. Jestem przekonany, że świetnie sobie z tym poradzą. Od ich zaangażowania i profesjonalizmu, zależy przecież bezpieczeństwo na naszych drogach.
|

|
Rafał Grodzicki,
egzaminator w WORD Warszawa,
wydział bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Absolwent studiów podyplomowych BRD na wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Wykładowca na kursach dla kandydatów na instruktorów i egzaminatorów. Posiada uprawnienia: egzaminatora kandydatów na kierowców i kierowców wszystkich kategorii prawa jazdy; instruktor nauki jazdy wszystkich kategorii; instruktor doskonalenia techniki jazdy wszystkich kategorii prawa jazdy.
(526-4 fot. jola michasiewicz)
|
Komentuj →
29 października 2015 |
0
Bardzo skromnie nasze media poinformowały o znaczącej zmianie wprowadzonej - po latach starań - do włoskiego kodeksu karnego. W wykazie przestępstw pojawiło się nowe - ZABÓJSTWO DROGOWE. Właśnie - po prawie dwóch latach procedowania - izba niższa parlamentu przyjęła projekt noweli ustawy. Tekst wróci do Senatu, albowiem deputowani dokonali licznych zmian w stosunku do pierwotnego brzmienia. Nowe prawo ma obowiązywać od 2016 r. Przewidziana kara dotyczy kierowców pijanych i po użyciu narkotyków, którzy spowodowali wypadek ze skutkiem śmiertelnym. Dotychczas był to wymiar od 2 do 7 lat więzienia, nowy zapis przepisu przewiduje wydłużenie kary do 10 lat więzienia. Natomiast w przypadku śmierci więcej niż jednej osoby - kara do osiemnastu lat więzienia. I kara dodatkowa - utrata prawa jazdy nawet na 30 lat.
Komentuj →
28 października 2015 |
0
Rzecznik Praw Obywatelskich wielokrotnie zwracał uwagę na konieczność wprowadzenia obowiązku przeprowadzania badań lekarskich każdej osoby zatrzymanej przez funkcjonariuszy Policji. Brak takiego obowiązku, a co za tym idzie brak obowiązku dokumentowania stanu zdrowia osoby przyjmowanej pod nadzór Policji powoduje, że w przypadku ujawnienia obrażeń ciała przy zwalnianiu osoby zatrzymanej, będzie zachodziło domniemanie, że powstały one w czasie jej zatrzymania. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych w sprawie badań lekarskich osób zatrzymanych przez Policję wprowadziło obligatoryjne poddanie badaniom lekarskim tylko wobec niewielkiej grupy osób zatrzymanych. Nie można zatem uznać, aby obowiązujące przepisy czyniły zadość standardom Europejskiego Trybunału Praw Człowieka mówiącym, że osoba przebywająca pod nadzorem Policji powinna po jego zakończeniu znajdować się w stanie niepogorszonym w stosunku do tego, w jakim była przyjmowana. Jeżeli opuszczając jednostkę Policji osoba zatrzymana ma obrażenia fizyczne, których nie miała wcześniej, to obowiązkiem państwa jest wyjaśnienie, w jakich okolicznościach obrażenia te powstały. Rzecznik Praw Obywatelskich zwraca się o przedstawienie stanowiska w sprawie i podjęcie działań w celu odpowiedniej nowelizacji rozporządzenia.
Komentuj →
28 października 2015 |
0
Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił uwagę na problem rozliczania kosztów noclegu kierowców samochodów ciężarowych. Poprosił Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju o przedstawienie informacji na temat planowanych zmian legislacyjnych w tym zakresie oraz zakładanych terminów wprowadzenia w życie odpowiednich przepisów.
W opinii Rzecznika istnieje pilna potrzeba wprowadzenia regulacji ustawowych dostosowanych do specyfiki pracy kierowców zatrudnionych w transporcie międzynarodowym. Obecnie obowiązujące odesłanie do przepisów dotyczących pracowników sfery budżetowej nie przystaje do specyficznych warunków pracy kierowców, w szczególności wykonujących przewozy w transporcie międzynarodowym.
Dotychczas w praktyce orzeczniczej sądów dominowało stanowisko, że pracodawca może zapewnić kierowcy nocleg w kabinie pojazdu. W ten sposób wywiązywał się z obowiązku zapewnienia tzw. bezpłatnego noclegu, który został określony w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. Radykalną zmianę w tym zakresie przyniosła uchwała Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 2014 r. podjęta w składzie 7 sędziów (II PZP 1/14). Uchwała ta stanowczo wyklucza taką możliwość, co niesie za sobą poważne konsekwencje w zakresie ochrony praw kierowców i funkcjonowania transportu drogowego. Sąd Najwyższy stwierdził, że zapewnienie kierowcy samochodu ciężarowego odpowiedniego miejsca do spania w kabinie pojazdu, podczas wykonywania przewozów w transporcie międzynarodowym, nie powinno być rozumiane jako bezpłatny nocleg. Tym samym, nie zwalnia to pracodawcy z obowiązku wypłaty kierowcom ryczałtu za noclegi w kwotach należnych pracownikom sfery budżetowej, będących w zagranicznej podróży służbowej. Tezę tę Sąd Najwyższy powtórzył również w uchwale z 7 października 2014 r. (I PZP 3/14).
Komentuj →
27 października 2015 |
0

(526-7)
Na karę trzech lat więzienia i 60 tys. zł grzywny skazał Sąd Okręgowy w Gdańsku 52-letniego Wojciecha K. Proces trwał kilka lat, bo od 2011 r., na stole sędziowskim setki stron akt, niekończący się korowód świadków itd. itd. I właśnie ogłoszono wyrok w procesie dotyczącym korupcji w Pomorskim Ośrodku Ruchu Drogowego w Gdańsku. Wyrok nie jest prawomocny.
Na lawie oskarżonych zasiadło 35 osób, w śród nich: egzaminatorzy, instruktorzy nauki jazdy, właściciele ośrodków szkolenia kierowców. Prokurator Mirosław Puto z Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku zarzucił wszystkim przyjmowanie korzyści majątkowych w zamian za ułatwienie zdania egzaminu. I tak ostatecznie - w mowie końcowej domagał się dla oskarżonych kar grzywny i zapłaty na rzecz skarbu państwa pieniędzy, które otrzymali w formie łapówek - chodzi o kwoty od kilkudziesięciu tysięcy do kilkuset złotych. Wnosił o bezwzględny wyrok więzienia (czyli bez zawieszenia) - od 2 do 6 lat. Głównym oskarżonym i najwięcej zarzutów postawiono Wojciechowi K. z Redy, który przez siedem lat pracował jako egzaminator w PORD, a wcześniej był instruktorem. Prokurator zarzucił mu popełnienie 124 przestępstw o charakterze korupcyjnym. Wojciech K. w trakcie śledztwa przyznał się do winy, ale przed sądem wszystkiemu zaprzeczył. Stwierdził, że jego przyznanie się do winy zostało wymuszone przez policjantów. Cały dzień trwało samo odczytywanie wyroku. Sędzia Anna Hodysz uniewinniła Wojciecha K. z 70 zarzutów. Za popełnienie reszty - chodziło o przyjmowanie łapówek za zdanie egzaminu w wysokości od 500 zł do 2 tys. zł, gdzie rolę pośrednika pełnił szef firmy szkoleniowej - został skazany na trzy lata więzienia i 60 tys. zł grzywny. Proceder trwał od 2000 r., wyrok nie jest prawomocny.
Komentuj →
27 października 2015 |
0
Opatrzony datą 22 października 2015 r. projekt rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie mandatów karnych dotyczy. Wnioskujący - minister finansów uzasadnia:
Projekt rozporządzenia został opracowany ze względu na uchylenie w art. 41 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o administracji podatkowej (Dz. U. poz. 1269, z późn. zm.) przepisu art. 8 ustawy z dnia 28 lutego 1992 r. o zmianie niektórych przepisów prawa karnego, prawa o wykroczeniach i o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. Nr 24, poz. 101). Na podstawie art. 8 ustawy o zmianie niektórych przepisów prawa karnego, prawa o wykroczeniach i o postępowaniu w sprawach nieletnich wydane zostało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 grudnia 1994 r. w sprawie sposobu dokumentacji i ewidencji grzywien za wykroczenie, ściąganych w postępowaniu mandatowym, oraz organów właściwych w sprawach rozprowadzania i rozliczania bloczków mandatowych (Dz. U. Nr 131, poz. 663, z późn. zm.).
Uchylenie art. 8 ustawy o zmianie niektórych przepisów prawa karnego, prawa o wykroczeniach i o postępowaniu w sprawach nieletnich jest wynikiem przeniesienia kompetencji w zakresie poboru należności wynikających z grzywien nakładanych mandatami karnymi z wojewodów na naczelników urzędów skarbowych. Zgodnie z brzmieniem art. 100 § 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2013 r. poz. 395, z późn. zm.), wprowadzonym przepisami art. 49 ustawy o administracji podatkowej, zadania w zakresie dystrybucji i rozliczania formularzy mandatu karnego oraz serii i numerów mandatów karnych zostaną przeniesione z wojewody na właściwego miejscowo dyrektora izby skarbowej. Do dystrybucji i rozliczania formularzy oraz serii i numerów mandatów generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego, nakładanych przez organy Inspekcji Transportu Drogowego właściwy będzie Główny Inspektor Transportu Drogowego.
Biorąc pod uwagę powyższe opracowany został projekt rozporządzenia. W projekcie przewidziano, iż dyrektorzy izb skarbowych oraz Główny Inspektor Transportu Drogowego będą zaopatrywani w formularze mandatu karnego przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych na podstawie informacji dotyczącej przewidywanej do wykorzystania w ciągu wskazanego okresu czasu liczby formularzy mandatu karnego oraz serii i numerów mandatów generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego.
Zgodnie z zapisami projektu organy uprawnione do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego będą otrzymywały formularze mandatu karnego oraz serie i numery mandatów generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego od właściwego dyrektora izby skarbowej, za wyjątkiem organów Inspekcji Transportu Drogowego, które będą otrzymywały formularze od Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Organy uprawnione do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego będą otrzymywały formularze mandatu karnego oraz serie i numery mandatów generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego na podstawie zapotrzebowania, składanego w systemie teleinformatycznym. W przypadku Głównego Inspektora Transportu Drogowego dopuszczone będzie również składanie zapotrzebowania w formie papierowej. Po jego zrealizowaniu sporządzana będzie specyfikacja obejmującą m.in. liczbę wydanych bloczków, numerację początkową i końcową formularzy mandatu karnego w bloczku oraz serii i numerów mandatów generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego.
Jeden z podpisanych egzemplarzy specyfikacji będzie dowodem rozchodu formularzy,drugi zaś dowodem przychodu formularzy, bądź przydziału serii i numerów mandatów generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego.
Nowe formularze mandatu karnego będą, jak obecnie, drukami ścisłego zarachowania i będą podlegały wpisowi do księgi druków ścisłego zarachowania. Zrezygnowano z dotychczasowego ustanawiania wszystkich formularzy mandatu karnego drukami ścisłego zarachowania. W przypadku formularzy wypełnionych nie zachodzi bowiem obawa zastosowania przez nieuprawnione jednostki.
W projekcie rozporządzenia przyjęto, analogicznie jak w obowiązującym stanie prawnym, iż formularze mandatu karnego odpłatnie nabywane będą przez straże gminne (miejskie).
Organy uprawnione do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego, za wyjątkiem organów Inspekcji Transportu Drogowego, zobowiązane będą do sporządzania, nie rzadziej niż raz w miesiącu, informacji o otrzymanych i wykorzystanych formularzach mandatu karnego oraz seriach i numerach mandatów karnych generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego. Powyższe informacje przekazywane będą właściwemu miejscowo dyrektorowi izby skarbowej za pośrednictwem systemu teleinformatycznego celem dokonania ich rozliczenia. Będą obejmowały dane dotyczące m. in. liczby wykorzystanych i niewykorzystanych formularzy, czy serii i numerów mandatów. W ślad za informacją właściwemu miejscowo dyrektorowi izby skarbowej przekazywane będą odcinki formularzy mandatu karnego, przeznaczone dla tego organu. Dyrektor izby skarbowej będzie weryfikował informację z otrzymanymi odcinkami formularzy mandatu karnego i na tej podstawie dokonywał rozliczenia. W przypadku negatywnej weryfikacji dyrektor izby skarbowej będzie korygował informację zawiadamiając o tym organ, który tę informację złożył. Natomiast w przypadku braku odpowiednich danych do dokonania korekty dyrektor izby skarbowej będzie odrzucał informację bądź jej część. Wówczas organ składający informację będzie zobowiązany do jej korekty w terminie 14 dni.
W przypadku rozliczania organów Inspekcji Transportu Drogowego przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego uregulowano, że dopuszczona została zarówno forma elektroniczna, jak i papierowa dokonywania rozliczenia.
Organy uprawnione do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego, za wyjątkiem organów Inspekcji Transportu Drogowego oraz straży gminnych (miejskich), zobowiązane będą do sporządzania nie rzadziej niż raz w miesiącu informacji o nałożonych w drodze mandatu karnego grzywnach. Informacja przekazywana będzie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego i obejmie dane dotyczące m. in. wysokości nałożonych grzywien, ukaranego. Powyższa informacja będzie przekazywana organowi uprawnionemu do poboru tych należności w celu dokonania rozliczenia należności wynikających z grzywien.
W odniesieniu do grzywien nakładanych mandatami karnymi zaocznymi przyjęto, iż w przypadku, gdy organ uprawniony do poboru nie odnotuje wpłaty należności wynikającej z takiej grzywny, w terminie określonym w art. 98 § 4 ustawy - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia tj. w terminie 7 dni od jego wystawienia, niezwłocznie przekaże informację organowi, którego funkcjonariusz nałożył mandat, w celu skierowania do sądu wniosku o ukaranie.
W projekcie rozporządzenia uregulowano również tryb współpracy dyrektorów izb skarbowych oraz organu uprawnionego do poboru grzywien z organami uprawnionymi do ich nakładania. Określono między innymi sposób składania wniosków o przekazanie informacji lub dokumentów, a także termin na ich przekazanie.
Analogicznie jak w obowiązującym stanie prawnym rozliczenia z funkcjonariuszami (pracownikami) nakładającymi grzywny drodze mandatu karnego z wykorzystanych formularzy mandatu oraz serii i numerów mandatów generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego, a także dokonanych wpłat przeprowadzać będzie organ uprawniony do nakładania grzywien.
Komentuj →
27 października 2015 |
0
27 października 2015 r. wchodzi w życie nowelizacja ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz niektórych innych ustaw. Jej głównym celem jest usprawnienie realizacji inwestycji drogowych w kontekście wykorzystania funduszy Unii Europejskiej w perspektywie finansowej 2014-2020. Chodzi m.in. o wyeliminowanie najczęściej sygnalizowanych wątpliwości interpretacyjnych, które utrudniają stosowanie ustawy. Nowelizacja m.in. umożliwia zrzeczenie się odszkodowań przez Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego za grunty przejęte pod drogi. Doprecyzowuje też przepis, zgodnie z którym organy wydające decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej (ZRID) wydają ją dla całej inwestycji, w tym dla wszystkich elementów i robót budowlanych wynikających z inwestycji głównej. Np. w przypadku budowy drogi krajowej wojewoda będzie mógł wydać ZRID również na związaną z tą inwestycją budowę dróg gminnych. Ponadto nowelizacja wskazuje bezpośrednio, że wniosek o wydanie decyzji ZRID powinien określać nieruchomości lub ich części, które mają przejść na własność Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego. Wniosek powinien też zawierać informacje o nieruchomościach, wobec których zastosowane będzie ograniczenie w korzystaniu. Zmiany doprecyzowują też przepisy dotyczące organów właściwych do wydawania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, jeśli wychodzi ona poza granice powiatu. Będzie wydawał ją wojewoda lub starosta, na którego obszarze znajduje się największa część powierzchni przeznaczonej na realizację inwestycji. Sejm VII kadencji uchwalił ustawę 5 sierpnia 2015 r. 24 września 2015 r. podpisał ją prezydent.
Komentuj →
26 października 2015 |
2

(526-84 fot. jola michasiewicz)
I już można powiedzieć NARESZCIE. A już od 1 stycznia 2016 r. będzie można udać się do urzędu gminy i otrzymać tzw. trzecią tablicę rejestracyjną. Już legalnie będzie można oznaczyć bagażnik rowerowy, równie legalną tablicą. Opublikowano właśnie stosowne rozporządzenia, a tu: zmieniające rozporządzenie w sprawie wysokości opłat za wydanie dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego i tablic (tablicy) rejestracyjnych pojazdów (2015.1601); drugie - zmieniające rozporządzenie w sprawie trybu legalizacji tablic rejestracyjnych oraz warunków technicznych i wzorów znaku legalizacyjnego (2015.1602) oraz zmieniające rozporządzenie w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (2015.1603). Przypomnijmy wszystkie trzy nowele wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
Komentuj →
26 października 2015 |
0


(526-82-83)
Wraca temat “tajemniczego” kodu 69. Rządowe Centrum Legislacji podało do publicznej wiadomości nowy projekt zmian w dokumentach prawa jazdy. Zmianie ulegną następujące dokumenty: prawa jazdy wydawanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, międzynarodowego prawa jazdy wydawanego na podstawie Konwencji o ruchu drogowym, podpisanej w Genewie dnia 19 września 1949 r. (Dz. U. z 1959 r. Nr 54, poz. 321 i 322), międzynarodowego prawa jazdy wydawanego na podstawie Konwencji o ruchu drogowym, sporządzonej w Wiedniu dnia 8 listopada 1968 r. (Dz. U. z 1988 r. Nr 5, poz. 40 i 44) oraz pozwolenia na kierowanie tramwajem. I przepis uspakajający kierowców - dokumenty stwierdzające uprawnienia do kierowania pojazdami wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z wzorami określonymi w przepisach dotychczasowych zachowują ważność przez okres, na który zostały wydane. Także: ograniczenia lub informacje dodatkowe wynikające z kodów lub subkodów umieszczonych w prawach jazdy wydanych do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się przez okres ważności tych uprawnień, chyba że ograniczenie w korzystaniu z uprawnień stało się bezprzedmiotowe. W sprawie “tajemniczego kodu” przypomnijmy, iż dotyczy on wyłącznie kierowców, którzy wybierają się za kierownicę po spożyciu alkoholu. To właśnie do ich dokumentów prawa jazdy zostanie dodany kod 69. Z taką adnotacją kierowca będzie musiał stosować alkolock i blokadę tę będzie musiał mieć zamontowaną w kierowanym pojeździe. Projekt znajduje się na etapie legislacyjnym uzgodnień międzyresortowych.
Uzasadnienie (fragment): Na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2015 r. poz. 155 i 541) Minister Infrastruktury i Rozwoju podjął działania w celu dostosowania wzoru prawa jazdy do prawa jazdy wydawanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, międzynarodowego prawa jazdy wydawanego na podstawie konwencji o ruchu drogowym, podpisanej w Genewie dnia 19 września 1949 r. (Dz. U. z 1959 r. Nr 54, poz. 321 i 322), międzynarodowego prawa jazdy wydawanego na podstawie konwencji o ruchu drogowym, podpisanej w Wiedniu dnia 8 listopada 1968 r. (Dz. U. z 1988 r. Nr 5, poz. 40 i 44) oraz pozwolenia na kierowanie tramwajem. Inicjatywa dostosowania przepisów wynika z problemów z jakimi spotykają się obywatele posiadający ważne prawo jazdy kraju będącego wyłącznie stroną konwencji o ruchu drogowym, podpisanej w Genewie dnia 19 września 1949 r. (Dz. U. z 1959 r. Nr 54, poz. 321 i 322) gdyż ich wzór prawa jazdy jest niezgodny z konwencją o ruchu drogowym, podpisanej w Wiedniu dnia 8 listopada 1968 r. (Dz. U. z 1988 r. Nr 5, poz. 40 i 44) co powoduje utrudnienie w ruchu międzynarodowym. Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że osoby takie nie mogą uzyskać międzynarodowego prawa jazdy niezbędnego do poruszania się na terytorium kraju honorującego tylko prawo jazdy zgodne ze wzorem na podstawie Konwencji o ruchu drogowym sporządzonej w Wiedniu dnia 8 listopada 1968 r. (Dz. U. z 1988 r. Nr 5, poz. 40 i 44).
Komentuj →
26 października 2015 |
0
Szanowni Czytelnicy, dostępna jest aktualizacja zbioru aktów prawnych pn. ePD (ELEKTRONICZNE PRAWO DROGOWEGO) przygotowana według stanu prawnego obowiązującego na dzień 26 października 2015 r. W niej dostępne są aktualne:

(526-51)
Komentuj →
22 października 2015 |
1

(526-55)
Do Rządowego Centrum Legislacji trafił właśnie projekt rozporządzenia, który zakłada, iż w sytuacji ukarania mandatem, kierowca zawsze będzie musiał go zapłacić. Nawet wtedy, kiedy będzie chciał kwestionować jego zasadność w sądzie.Zaproponowany przez prezesa Rady Ministrów projekt dotyczy zmiany w ściąganiu mandatów. Wszystko spowodowała nowelizacja ustawy z 10 lipca 2015 roku, która przeniosła m.in. kompetencje do ściągania mandatów z wojewodów na naczelnika urzędu skarbowego. Oprócz tego, zmieni się treść pouczenia na stronie drugiejodcinkaC formularza mandatukarnego. Zostanie ona rozszerzona o informację, że wystąpienie do sądu z wnioskiem o uchylenie mandatu nie zwalnia wcale ukaranego z obowiązkuuiszczenia grzywny. Takich zmian domagały się urzędy wojewódzkie, do których do tej pory należało pobieranie należności z grzywien. Według projektu, każdy wpłacający pieniądze będzie musiał podać numer serii i mandatu. Dodatkowo planowana jest zmiana formularza mandatu, jednak zważywszy na to, że policjanci posiadają jeszcze dużo dotychczasowych blankietów, przygotowano przepis przejściowy, który pozwoli na ich używanie do 31 grudnia 2016 roku, czyli o rok dłużej. Nie wiadomo na razie czy i kiedy projekt wejdzie w życie.
Komentuj →
20 października 2015 |
0
Starosta ma obowiązek zatrzymania prawa jazdy i skierowania na egzamin sprawdzający po przekroczeniu przez kierowcę 24 punktów w ciągu roku. Nie zmieni tego późniejsze szkolenie. Taki wniosek płynie z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 października br. (sygn. I OSK 367/14). Rozpatrywana sprawna dotyczy kierowcy, który tylko w okresie 7. miesięcy “zebrał” 28 punktów. Czyli powinno mu być zatrzymane prawo jazdy i taki też orzeczenie zapadło. Odwołanie do samorządowego kolegium odwoławczego okazało się bezskuteczne. Z wniosku komendanta Policji bezspornie wynikało, że skarżący naruszył przepisy ruchu drogowego i otrzymał w związku z tym 28 punktów. Zatem prezydent (starosta) w takiej sytuacji kieruje kierowcę na egzamin sprawdzający i orzeka o zatrzymaniu prawa jazdy do czasu zdania egzaminu sprawdzającego kwalifikacje. Kierowca przedłożył jednak dokument potwierdzający, że odbył szkolenie zmniejszające liczbę punktów karnych. Jednak z zaświadczenia tego wynikało, że odbyło się ono już po przekroczeniu 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Co w ocenie sko oznacza brak podstaw do zmniejszenia liczby punktów. A to dlatego, że zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem ministra spraw wewnętrznych z 25 kwietnia 2012r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, w szczególności § 8 ust. 6, odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24. Sprawa jednak nie została zakończona, kierowca wniósł bowiem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Twierdził, że istotny wpływ na wynik sprawy powinna mieć okoliczność uczestniczenia w szkoleniu, co w jego ocenie powinno skutkować odliczeniem 6 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Ponadto powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazywał, że sądy wielokrotnie odmawiały stosowania § 8 ust. 6 rozporządzenia z 25 kwietnia 2012r., uznając, iż rozporządzenie w tym zakresie wykracza poza upoważnienie ustawowe wynikające z art. 130 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Jak argumentował, przepis upoważniał ministra do określenia w rozporządzeniu liczby punktów odejmowanych z tytułu odbytego szkolenia. - Treść tego upoważnienia nie może być odczytywana jako umocowanie do określenia kategorii kierowców, którym pomimo odbytego szkolenia nie zmniejsza się liczby punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Z art. 130 ust. 3 prawo o ruchu drogowym wynika bowiem, że kierowca wpisany do ewidencji może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Uprawnienie to nie dotyczy jedynie kierowcy w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy. Jest to jedyny przewidziany ustawą wyjątek – podawał. WSA właśnie oddalił skargę. Wyrok jest prawomocny.
Komentuj →
16 października 2015 |
0
Opublikowano projekt rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie wysokości opłat za wydanie dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego, tablic (tablicy) rejestracyjnych i nalepki kontrolnej oraz ich wtórników. I tak za wydanie dowodu rejestracyjnego wraz z kompletem nalepek legalizacyjnych i nalepką kontrolną organ rejestrujący pobiera opłatę w wysokości 85,00 zł, na którą składa się opłata za: dowód rejestracyjny - 54,00 zł; komplet nalepek legalizacyjnych - 12,50 zł; nalepkę kontrolną - 18,50 zł. Natomiast za wydanie pozwolenia czasowego, albo jego wtórnika organ rejestrujący ma być pobierana opłata: w przypadku, o którym mowa w art. 74 ust. 2 pkt 1 ustawy - 13,50 zł; w przypadku, o którym mowa w art. 74 ust. 2 pkt 2 ustawy - 18,50 zł; do wielokrotnego stosowania - w przypadku, o którym mowa w art. 74 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy na wniosek producenta pojazdu oraz w przypadku, o którym mowa w art. 74 ust. 2 pkt 3 ustawy - 363,00 zł. I za wydanie tablic rejestracyjnych albo ich wtórników organ rejestrujący ma pobierać następujące opłaty: 1) wydania tablic samochodowych albo ich wtórnika - 80,00 zł; 2) wydania tablicy motocyklowej albo jej wtórnika - 40,00 zł; 3) wydania tablicy motorowerowej albo jej wtórnika - 30,00 zł; 4) wydania tablic indywidualnych - 1000,00 zł; 5) wydania zabytkowych tablic samochodowych albo ich wtórnika - 100,00 zł; 6) wydania zabytkowych tablic motocyklowych albo ich wtórnika - 50,00 zł.
UZASADNIENIE: Projekt rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie wysokości opłat za wydanie dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego, tablic (tablicy) rejestracyjnych i nalepki kontrolnej oraz ich wtórników realizuje upoważnienie z art. 76 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 24 lipca 2015r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1273). Zgodnie z brzmieniem delegacji ustawowej minister właściwy do spraw transportu określi w drodze rozporządzenia wysokość opłat za wydanie dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego, tablic (tablicy) rejestracyjnych i nalepki kontrolnej oraz ich wtórników. Według nowego brzmienia tego upoważnienia wysokość opłat za wydanie dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego, tablic (tablicy) rejestracyjnych i nalepki kontrolnej musi również uwzględniać wysokość opłat za wydanie ich wtórników.Doprecyzowanie delegacji art. 76 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, skutkuje doprecyzowaniem przepisów rozporządzenia, ale nie zakłada się zmiany wysokości dotychczas pobieranych opłat.
Wtórniki dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego, tablic (tablicy) rejestracyjnych i nalepki kontrolnejsą tożsame z oryginalnym dokumentem czy też tablicą i nalepką i takie same są ich warunki zabezpieczenia, dystrybucji a zatem też koszty działania organów związane z ich wydaniem. W dotychczasowej praktyce pobierania opłat za ww. wtórniki organy rejestrujące pojazdy kierowały się zasadą wynikającą z art. 75 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, pobierając taką samą opłatę za wtórnik jak za oryginalny dokument, tablice czy też nalepkę - w wysokości określonej w dotychczasowym rozporządzeniu.
W związku z powyższym przyjęto, że opłaty za wydanie dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego, tablic (tablicy) rejestracyjnych i nalepki kontrolnejorgany rejestrujące będą pobierać w wysokościach niezmienionych, dotychczas określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 22 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości opłat za wydanie dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego i tablic (tablicy) rejestracyjnych pojazdów (Dz. U. Nr 230, poz. 2302, z późn. zm.) oraz że wysokości opłat za wydanie ich wtórników będą takie jak za wydanie oryginalnego dokumentu czy też tablicy i nalepki.
Planuje się wejście w życie rozporządzenia z dniem 4 stycznia 2016 r. Ustalenie takiego terminu wejścia w życie przedmiotowego rozporządzenia związane jest z terminem wejście w życie ustawy z dnia 24 lipca 2015r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, która nadała nowe brzmienie art. 76 ust. 1 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym.
Projekt rozporządzenia jest zgodny z przepisami prawa Unii Europejskiej. Projekt rozporządzenia nie podlega notyfikacji Komisji Europejskiej zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039, z późn. zm.). Projekt rozporządzenia nie podlega przedstawieniu właściwym instytucjom i organom Unii Europejskiej w myśl uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów (M.P. poz. 979).
Zgodnie z § 52 ust. 1 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. - Regulamin Pracy Rady Ministrów (M. P. poz. 979) projekt został udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Rządowego Centrum Legislacji.
Komentuj →
16 października 2015 |
0
Projekt rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu oraz jej wtórnik wprowadza zmiany stawek, i tak “§ 1. 1. Za wydanie karty pojazdu przy pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej organ rejestrujący pobiera opłatę w wysokości 75 zł. Za wydanie wtórnika karty pojazdu organ rejestrujący pobiera opłatę określoną w ust. 1. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 stycznia 2016 r.
U Z A S A D N I E N I E: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu jest realizacją delegacji dla ministra właściwego do spraw transportu określonej w przepisie art. 77 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm.). Wydanie nowego rozporządzenia związane jest ze zmianą art. 77 Prawa o ruchu drogowym zawartą w ustawie z dnia 24 lipca 2015r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1273). Zgodnie z doprecyzowanym brzmieniem tej delegacji minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za kartę pojazdu oraz jej wtórnik.
Doprecyzowane brzmienie art. 77 ww. ustawy nie powoduje jednak zmiany istoty dotychczasowego rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 28 marca 2006 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 59, poz. 421).
Projekt rozporządzenia pozostawia na dotychczasowym poziomie wysokość opłat za wydanie karty pojazdu i na tej samej wysokości opłatę za wydanie wtórnika tego dokumentu. Nie zmieniła się również istota kryteriów określonych w wytycznych zawartych w art. 77 ust. 5 ww. ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym do wydania tego rozporządzenia.
Planowane jest wejście w życie rozporządzenia z dniem 4 stycznia 2016 r. stosownie do dnia wejścia w życie ww. zmiany ustawy - Prawo o ruchu drogowym.
Projekt rozporządzenia jest zgodny z przepisami prawa Unii Europejskiej.
Zgodnie z § 52 ust. 1 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. - Regulamin Pracy Rady Ministrów (M. P. poz. 979) projekt został udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Rządowego Centrum Legislacji.
Projekt rozporządzenia nie podlega notyfikacji Komisji Europejskiej zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039, z późn. zm.). Projekt rozporządzenia nie podlega przedstawieniu właściwym instytucjom i organom Unii Europejskiej w myśl uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. - Regulamin pracy Rady Ministrów (M. P. poz. 979).
Komentuj →
15 października 2015 |
0

(526-6)
Przed Sądem Rejonowym Lublin Zachód ruszył proces 27-letniego Patryka B. ze Świdnika, który w lutym br. na pasach potrącił 17-letniego Adriana. Przechodzień zmarł. Zdaniem prokuratury B. jadąc ze Świdnika w kierunku centrum Lublina złamał wszelkie możliwe przepisy. Na liczniku miał ok. 140 km/godz. Świadkowie mówili, że "jechał jak szalony". Ich zdaniem B. zajeżdżał drogę innym kierowcom oraz ignorował wszelkie możliwe przepisy. W końcu doszło do tragedii, a siła uderzenia była tak duża, że w hondzie prawie urwał się dach. Auto zatrzymało się kilkadziesiąt metrów dalej. Patryk B. usłyszał zarzut nieumyślnego spowodowania wypadku ze skutkiem śmiertelnym. Grozi mu za to do 8 lat pozbawienia wolności.
Komentuj →
15 października 2015 |
0

(526-8)
Czy w styczniu 2016 roku będzie działała nowa wersja Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców (CEPiK 2.0)? Dodajmy z tych rowiązań korzystają m.inn. starostwa rejestrując pojazdy i wydając prawo jazdy. Na to pytanie tymczasem nie ma odpowiedzi. Sceptycy wskazują, iż jeszcze nie wyłoniono wykonawcy kluczowego narzędzia, czyli katalogu marek i typów pojazdów. Nadto trwa “cicha wojna” - jak informuje “Dziennik Gazeta Prawna” pomiędzy Centralnym Ośrodkiem InformatyzacjiMSW(COI) a Polską Wytwórnią Papierów Wartościowych (PWPW). Dowiadujemy się, iż do dziś brakuje rozporządzeń, może nawet 30, dotyczących technicznych aspektów wdrożenia systemu w starostwach. “Gazeta Wyborcza” podsumowuje: “Wszystkie te obawy potwierdza Grzegorz Kubalski ze Związku Powiatów Polskich. - Na ten moment groźba jest realna - ocenia. - Obawiamy się, że bez wdrożenia rozwiązań na okres przejściowy sprawne wydawanie praw jazdy czy dowodów rejestracyjnych okaże się niemożliwe, a wtedy obywatele będą mieli pretensje do starostów, a nie do winnych sytuacji organów centralnych - wskazuje Kubalski. Paraliż mógłby mieć ogromne rozmiary. Jak szacuje RMF FM, nowy system powinien obsłużyć 30 tys. spraw dziennie - od zapisania się na kurs przez przystąpienie do egzaminu, odebranie uprawnień aż po rejestrację auta. I jeszcze raz “Gazeta Wyborcza”: “O tym, jaka może być skala opóźnień, świadczy jednak wypowiedź przedstawiciela PWPW Roberta Domagały na spotkaniu Związku Powiatów Polskich (ZPP) z 9 października. - Testy integracyjne z MSW w praktyce mogłyby się odbyć do końca kwietnia przyszłego roku. Pilotaż w urzędach jest faktycznie możliwy do przeprowadzenia do połowy maja 2016 r., zaś szkolenie użytkowników- do końca maja - prognozował. Jak usłyszeliśmy, powiaty zamierzają namawiać rząd do przesunięcia terminu wdrożenia CEPiK 2.0 lub przynajmniej do opracowania przepisówprzejściowych.”
Komentuj →
14 października 2015 |
0
Prezydent RP Andrzej Duda podpisał ustawę z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - podpisana 13 października 2015 r.
Informacja w sprawie ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.
Przedmiotowa ustawa ma na celu dokonanie zmian w ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2013 r. poz 392 z późn. zm.) w zakresie określenia właściwości sądów przy wnoszeniu powództw związanych z roszczeniami z tytułu ubezpieczeń obowiązkowych.
Przyjęta ustawa wprowadza w ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych nowy przepis art. 34a określający, iż powództwo o odszkodowanie z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych wytacza się wyłącznie przed sąd właściwy dla miejsca zamieszkania albo siedziby poszkodowanego zdarzeniem powodującym szkodę albo przed sąd właściwy dla miejsca zaistnienia tego zdarzenia. W braku wskazanych powyżej podstaw właściwości miejscowej powództwo można wytoczyć przed sąd właściwy według przepisów o właściwości ogólnej. Ponadto przepis art. 34a określa, iż przelew wierzytelności nie wpływa na właściwość sądów.
Przyjęta regulacja stanowi odstępstwo od wyrażonej w art. 20 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych zasady określającej właściwość sądów w sprawach o roszczenia wynikającej z umów ubezpieczeń obowiązkowych. Właściwość ta jest określona przemiennie wskazując iż powództwa takie mogą być wytaczane bądź według przepisów o właściwości ogólnej bądź przed sąd właściwy dla miejsca zamieszkania albo siedziby poszkodowanego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia. Tymczasem nowa regulacja art. 34a przyjmuje właściwość wyłączną wskazanych w tym przepisie sądów.
Zgodnie z uzasadnieniem ustawy wprowadzana regulacja ma ograniczyć zjawisko koncentracji spraw sądowych związanych z dochodzeniem roszczeń o odszkodowanie z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych. Wskazano bowiem, iż siedziby większości zakładów ubezpieczeń oraz przedsiębiorców udostępniających poszkodowanym pojazdy zastępcze (a następnie wchodzących na podstawie umowy cesji wierzytelności w prawa poszkodowanego) znajdują się w kilku największych miastach w Polsce, a szczególnie w Warszawie. Powoduje to znaczne spiętrzenie tego rodzaju spraw w kilku sądach w Polsce, a ponadto wydłuża postępowanie z uwagi na konieczność przesłuchania w trakcie procedowania poszkodowanych zamieszkałych często w znacznej odległości od sądów prowadzących postępowanie.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
Komentuj →